آرش حسيني پژوه

متولد ماه مهر

2010-10-13T03:20:00.000-07:00

سید محمد خاتمی پنجمین رئیس جمهور ایران ، متولد مهر ماه است.
سخن از او تنها در قامت اصلاح طلبی میگنجد و هیچ کلامی پسندیده تر از اصلاحات او را تصویر نخواهد کرد ، خاتمی نماد صبوری یک اصلاح طلب است ، گر چه او را بارها به خاطر صبوری اش سر زنش کرده اند از او عبور کرده و عبور خواهند کرد ، اما در تمامی این سالها این خاتمی بوده است که همچنان در قامت یک اصلاح طلب تمام عیار ظاهر شده است.
صداقت کلام ، اخلاق ، صبوری و مدیریت او همواره نماد یک اصلاح طلب حقیقی بوده است ، خاتمی در تاریخ ایران ماندگاری اش را تثبیت کرده است هر چند دوست یا دشمنی تاریخ را بنویسد نمیتواند از نقش او بگذرد.
سخن گفتن از خاتمی نه کلمات پسندیده میطلبد و نه تعریف های مکرر ، تنها کارنامه اوست که عیانش میکند و اصلاح طلبی را در قامت او تعریف میکند.
نگاهی گذرا بر کارنامه او سند این کلام است:

تولد اصلاحات
پیروزی خاتمی عملا فصل جدیدی از تاریخ حمهوری اسلامی را رقم زد، فصلی که نشان اصلی آن پویایی فضای سیاسی بود و البته امید به تغییر و بهبود وضعیت کشور برای اکثریت ایرانیان،خاتمی در این دوره اصلاحات سیاسی خاص خود را بر سر زبان ها انداخت و اصلاحات به صورت جدی در چهارچوب جمهوری اسلامی متولد شد.
حامیان خاتمی ، دوم خردادی ها یا اصلاح طلبان معتقد به لزوم تغییرات اساسی در اداره امور کشور بودند، و در مقابل جناح راست اعتقادی به تغییرات اساسی نداشتند و در کنار قانون اساسی اطاعت از رهبری را در دستور کار خود قرار داده بود.
با باز شدن فضای سیاسی ، احزاب جدید با سرعتی شگفت آور متولد شدند ، اصلاح طالبان موفق به کسب اکثریت قابل توجهی در مجلس ششم شدند، فعالیت های مطبوعاتی شدت گرفت و رکود پیشین مطبوعات به یک باره رنگ باخت ، با توقیف هر روزنامه و تعطیلی آن ، روزنامه جدیدی جای آن را می گرفت که جز در نام و جزئیات تفاوت چندانی با روزنامه تعطیل شده نداشت. در کنار این ها فعالیت های دانشجویی هم از حیاتی دوباره بهره مند شد و دانشجویان باز هم به عنوان یک نیروی موثر به حساب آمدند.
بحران اصلاحات
دو دوره ریاست جمهوری سید محمد خاتمی آبستن اتفاقات و بحرانها و کار شکنی های بزرگ و کوچک بسیاری بود که نقطه اوج آن در هجدهم تیر ماه هفتاد و هشت با حمله به کوی دانشگاه اتفاق افتاد و اغلب با سازماندهی قبلی و از سوی مخالفان محافظه کار مذهبی و نظامی دولت سامان داده می شد.
بزرگترین بحران اصلاحات را شاید بتوان افزایش یکباره خواستها دانست ، افزایشی که مخالفان داخلی و خارجی اصلاحات بر آن دامن میزدند ، هر چه زمان سپری میشد ، انتظارات فزونی گرفت و خطوط قرمز بیشتر به چشم آمد ، اصلاح طلبان با تکیه به سه رکن اجرایی خود در فکر اهداف خود بودند و پیش می رفتند ، طبیعتا در چنین وضعیتی میتوان عکس العمل طرف مقابل را انتظار داشت.مشکلات و بحران ها ، دامنگیر جنبش اصلاحات شد و حتی خاتمی صبور را وادار به افشاگری نمود ، رئیس جمهور محبوب مردم اعلام کرد مراکزی در کشور به بحران سازی مشغولند و به طور متوسط در هر نه روز رئیس جمهور با یک بحران جدی دست به گریبان است.
به طور مثال میتوان به بحران رد صلاحیت ها ، قتل های زنجیره ای و غیره اشاره کرد.
در همین حال قوه قضاییه به دستگیری اصلاح طلبان پیشرو و فعالان سیاسی دگر اندیش مشغول بود ، آنها حتی نمایندگان مجلس را هم بی نصیب نگذاشتند و آنها را بر خلاف قانون اساسی به محکمه بردند.
سیاست خارجه
خاتمی دولت را در شرایطی تحویل گرفت که بر اثر بحران ناشی از محکوم شدن مقامات بلند پایه جمهوری اسلامی در دادگاههای آلمان به اتهام قتل چند تن از رهبران حزب دموکرات کردستان ایران در رستوران میکونوس آلمان ، روابط ایران و اتحادیه اروپا در اوج تیرگی قرار داشت ، همچنین جمهوری اسلامی متهم به دست داشتن در حمله به پایگاه آمریکا در عربستان و مرکز یهودیان در آرژانتین شده و در آستانه حمله موشکی آمریکا قرار داشت. در همین حال طالبان نیز اغلب نقاط افغانستان از جمله مناطق مرزی ایران را تصرف و صدها نفر را در حملات پی در پی به روستاهای مرزی به گروگان گرفته بود.خاتمی در چنین شرایطی بود که سکان هدایت دولت را بر عهده گرفت.
. دولت آمریکا در سالهای اول دولت خاتمی در واکنش به تحولات ایران از تصویب تحریم‌های تازه تر علیه ایران در سنا جلوگیری کرد و شرکت‌های نفتی توتال، پتروناس و گازپروم را از شمول قانون تحریم های داماتا معاف ساخت ، مصاحبه خاتمی با تلویزیون سی ان ان نیز نقش فراوانی در بهبود چهره ایران در آمریکا داشت، گرچه تسلیم شدن وی در برابر موضع علی خامنه ای علیه رابطه با آمریکا و دخالت رهبری در سیاست خارجه از جمله در برنامه غنی سازی اورانیوم در دراز مدت به کشورهای غربی القا کرد که وی نقش پر رنگی در سیاست خارجی ایران ندارد ، موضوعی که خاتمی نیز با ازعان به اینکه برخی دولت ها را به عنوان تدارکات چی میخواهند ، بدان اعتراف کرد.
اما یکی از برجسته ترین هنر نمایی های خاتمی در عرصه سیاست خارجی سخنرانی علیه واقعه یازدهم سپتامبر بود که توانست ایران را از تیر رس حملات امریکا پس از حملات تروریستی دور کند، دولت ایران در همین رابطه اگر چه به دلیل مخالفت های سید علی خامنه ای همکاری نظامی با نیروهای ائتلاف در سرنگونی طالبان و صدام نداشت ، اما نقش سیاسی موثری در این تحولات داشت

گفتگوی تمدن ها
یکی دیگر از نقاط روشن و افتخار آفرین کارنامه رئیس دولت اصلاحات نظریع گفتگوی تمدن هاست
گفتوگوی تمدن‌ها نظریه‌ای است در روابط بین‌الملل. این نظریه در فرم کنونی توسط سید محمد خاتمی ، رئیس جمهور سابق محبوب ایران ، مطرح شد. وی در اصل ایده گفتوگو میان تمدن‌ها را به عنوان واکنشی به نظریه جنگ تمدن‌های ساموئل هانتینگتون مطرح ساخت.
برخورد تمدنها تئوری مطرح شده توسط متخصص علوم سیاسی ساموئل هانتینگتون می‌باشد که مطابق این تئوری پس از پایان جنگ سرد فرهنگ و هویت مذهبی سرچشمه همه در گیرها خواهد بود.
سی ام شهریورماه سال ۱۳۷۷ روزی بود که سخنرانی سید محمد خاتمی ، رئیس جمهوری محبوب ایران ، در نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد نگاه جهانیان را به سوی ایران متوجه ساخت ، آنگاه که این جملات را بر زبان آورد: "به نام جمهوری اسلامی ایران پیشنهاد می کنم که به عنوان گام اوّل، سال ۲۰۰۱، از سوی سازمان ملل سال گفت وگوی تمدّن ها نامیده شود، با این امید که با این گفتگو، نخستین گام های ضروری برای تحقّق عدالت و آزادی جهانی برداشته بشود" در حالی که این پیشنهاد با اکثریت آراء مورد تصویب قرار گرفت و با اقبال جهانی مواجه شد محالفان داخلی اصلاحات از همان ابتدا بر عکس تمام جهانیان با این نظریه مخالفت کردند. در همان روزها مصباح یزدی در باره این نظریه اینگونه گفت « گفتگوي تمدنها پشتوانه منطقي ندارد، گفتگو بايد به نفع منافع ملي و با آگاهي و اطلاع رساني به مردم باشد»
او آثار و نتايج گفتگوي تمدنها را به نفع دشمنان خارجي و برخي احزاب داخلي دانست و گفت: در اين مورد بايد مشخص شود كه چرا گفتگوي تمدنها با خرجهاي كلان ميليون دلاري و در فضايي بسته انجام مي شود كه به طور قطع اين امر رويكرد ملي نخواهد داشت زيرا وقتي به صورت غيرمنطقي و براي اغراض شخصي و سياسي مطرح مي شود، نه تنها نتيجه مطلوبي ندارد بلكه موجبات بدنامي اسلام را به وسيله عوامل خارجي و بيگانه به همراه خواهد داشت
مصباح یزدی در حالی گفتگوی تمدن ها را خطری برای بد نامی اسلام میدانست که ان روزها طالبان و گروه ها تروریستی تنها ویترین اسلام در جامعه جهانی بودند و این نظریه عملا چهره اسلام را تغییر داده بود ، خواست بحران طلبی رهبری در ان روزها را هم نمیشود نادیده گرفت ، به نظر می رسید خشم اقتدارگرایان از اقبال جهانی به نظریه گفتگوی تمدن ها هم ناشی از کم رنگ کردن خواست بحران طلبی آنها بوده باشد. گفتگوی تمدن ها از ابتدا هم خار چشم اقتدار گرایان داخلی بود و سر انجام هم انها از سر کینه این روز جهانی را از تقویم ملی ایران حذف کردند

مطبوعات
در سالهای اول ریاست جمهوری خاتمی آزادی مطبوعاتی نسبی در کشور شکل گرفت و برای اولین
بار پس از تابستان 1360 برخی نیروهای اپوزیسیون توانستند نشریاتی چاپ کرده و یا مقالاتی در انتقاد از عملکرد مقامات عالی رتبه منتشر کنند، این آزادی نسبی و تغییر در فرم و محتوای مطبوعات با استقبال مردم مواجه شد تا جاییکه تیراژ روزنامه ها برای اولین بار در اردیبهشت 1377 از دو میلیون نسخه در روز گذشت. در همین حال گفتنیست دولت خاتمی پس از حکم حکومتی علی خامنه ای و استعفای بورقانی از معاونت مطبوعاتی وزارت ارشاد ، همچون گذشته به دفاع از مطبوعات نپرداخت ، اما همچنان با توقیف پیاپی مطبوعات توسط سعید مرتضوی ، زندانی کردن روزنامه نگاران و فشار بر مطبوعات مخالفت می کرد اما موفق نشد اقدام خاصی انجام دهد.
اقتصاد
سید محمد خاتمی که با شعار اصلاحات آمده بود در عرصه اقتصادی هم اندیشه اصلاح گرایانه خود را جاری کرد. رئیس دولت اصلاحات در شرایطی سکان هدایت را در دست گرفت که در سطح جهانی با دشواری های بسیاری مواجه بود ، رابطه ایران با جهان غرب به ویژه اروپا تحت الشعاع روند گفتگو های انتقادی به پایین ترین سطوح خود رسیده بود تا آنجا که بسیاری از سفرای اروپایی پیش از روی کار آمدن خاتمی ایران را به نشانه اعتراض و توجیه ادعاهای خود علیه تهران ترک کرده بودند. در عرصه اقتصاد هم بحران ناشی از کاهش بی سابقه بهای نفت تا زیر 10 دلار در هر بشکه برای اقتصاد ایران که اتکای قابل ملاحضه ای به در آمد نفتی دارد آزار دهنده بود ، حجم بدهی های خارجی ایران و سرازیر شدن بسیاری از این بدهی ها در عمل موجبات تهدید اعتبار بین المللی ایران در عرصه اقتصادی جهانی را فراهم آورده بود. اما رئیس دولت اصلاحات امیدوار نسبت به آینده عزم خود را برای گذار از چالشها و دشواریها ، اتخاذ سیاست خارجی نسبتا موفق تنش زدایی و اعتماد سازی با هدف ایجاد همگرایی ملی ، منطقه ای و تقویت مناسبات و گسترش و توسعه و تضمین سطح روابط ایران با جهان خارج جزم کرد..
حتي ايده گفتگوي تمدنها را با هدف به چالش کشاندن ديدگاه آمريکايي برخورد تمدنها به جهانيان عرضه کرد که با پذيرش جهاني ، راه آينده را هموارتر کرد و دولتهاي خارجي را به تجديد نظر در روابط خويش با تهران واداشت. اين چشم‌انداز اميدوارکننده به سادگي به دست نيامد و مستلزم ايجاد نوعي اراده ملي نزد شهروندان و اتفاق نظر نزد حاکميت بر سر راه آينده و دنياي فردا براي تامين منافع ملي و حفظ مصالح ملي بود و از سوي ديگر بايد تهديدهاي خارجي به فرصتها تبديل مي‌شد. بحرانهاي منطقه‌اي به ويژه نزد همسايگان ايران نظير افغانستان و عراق با حاکميت مغاير با اصول اسلامي و تهديدکننده ساير حکومتهاي اسلامي که خود زاييده و مولود جهان سلطه بودند، مانع بزرگي براي تعامل سازنده‌هاي ايران با ديگر کشورها به حساب مي‌آمد و اقتصاد کشور را در معرض انزوا قرار مي‌داد به گونه‌اي که سرمايه‌گذاري خارجي اطمينان و احساس امنيت نداشت.
خاتمي، رئيس جمهور محبوب ايران اما به راه خود ادامه داد و مناسبات تهران با جهانيان رو به بهبودي نهاد، روابط با اروپا از سطح گفتگوهاي انتقادي به گفتگوهاي سازنده سوق پيدا کرد، همگرايي نسبي در مناسبات منطقه‌اي با رويکرد تامين اهداف ملي در گرو تامين اهداف امنيتي، سياسي، اقتصادي و فرهنگي منطقه پديد آمد،.
بحران بدهي‌هاي خارجي ايران فروکش کرد، بهاي نفت به تدريج از تک رقمي بودن خارج شد و چالشهاي منطقه‌اي و فرامنطقه‌اي اثرگذار بر اقتصاد ايران يا کاهش يافت و يا تسکين داده شد تا اقتصاد کشور بتواند از موانع سياسي داخلي و خارجي فاصله بگيرد.

اگر چه این نگاه گذرا به هشت سال مدیریت وی برای واکاوی خدمات خاتمی ناکافیست اما کمی چاشنی انصاف و نگاه به رویداد های مدنی در سطح جامعه ، تولد جنبش های گوناگون در بطن اصلاحات ، تولد جنبش سبز و غیره نشان گر عمق تاثیر گذاری پنچمین رئیس جمهور ایران است ، انتقاد از خاتمی بسیار است از او عبور کرده و عبور خواهند کرد ، همگان در برابر تصمیات او تاب صبوری ندارند اما نگاه به فردای تصمیات او این یقین را دل ایجاد میکند که او "سید محمد خاتمی" میداند که اصلاحات به کجا میرود و میداند سکان این موج را چگونه اداره کند. او امروز پس از هشت سال خدمت به ایران و پیشبرد اصلاحات در نقطه ای تاثیر گذار از تاریخ قرار گرفته است ، او همچنان صبوری میکند و گویا به خوبی آینده را ترسیم کرده است ، همچنان همچون روزهای آغاز بحران اصلاحات عده ای که همراه او بودند شعار عبور میدهند و صبوری های او را به سخره می گیرند ، اما ماندگاری خاتمی ، ایستادگی اش و تحولات جامعه نشان داده است که پروژه عبور از خاتمی که همچنان اقتدارگرایان داخلی و خارجی سنگش را به سینه میزنند نه تنها موفقیت آمیز نبوده که به مرور زمان تبدیل به پروژه ی عبور از اصلاحات شده است.
امروز در سالگرد تولد رئیس جمهوری محبوب اصلاحات او همچنان در جایگاه اصلاح طلبانه خود تکیه زده و همچنان محبوب در دل مردم تاریخ را مینویسد.

درد ما بی کسی ست ، خاک ایران که نیست

2010-10-10T05:56:00.000-07:00

نه از جنس سیاست و نه از جنس تکثر که از جنس ایران است این
نه از جنس این که بخواهم به سخره ات گیرم نه از آن جنس که به سخره ام گیری ، نه میتازم و نه بتاز ، از جنس درد مشترک است ، از جنس زخم تو که من و ما نمکش بودیم و از جنس زخم امروز من که نمکش هست هنوز ...
نگاه نمیکنم که ، که هستی ، حرف من مشترک است ، نه تو میفهمی مرا و نه من تو را و تنها فهمیدنی میان من و تو خاک است
خاک...
حلقه اشک چشمانت را وقتی از ایران میگفتی باور نداشتم ، سرزنشت کردم ، میکردم که رفتی که چه رفتی
به این حرف نیستم که تو که را پسندی و برای ایران که را ، حرف درد است و بی کسی حرف درد سی ساله تو دو ساله من
حرف دردی که نمیفهمیدم ، حرف غربتی که شوخی بود روزی و امروز بغض است
حرف دوریت از مادر ، مادر ، حرف مادر است سنگ صبور ، حرف بی کسی ست
حرف پدر است ، تنهایی های او درد است ، درد سی ساله پدر تو دو ساله پدر من ، دستان پینه بسته و تنها کودکی که امروز در حسرت تشر هایش اشک میریزد
فهمیدی حرف چیست ؟
حرف برادر من و خواهر توست ، حرف بزرگ شدنشان و ندیدن های ما ، تمامش حرف من و توست حرف تنهایی مان
فهمیدی از کدام جنسم امروز ، صدای خرد شدن زانو هایت را نشنیدم تا بشکند ، خرد شود
میدانی امروز کی بورد از کدام جنس است
تفاوتی ندارد که چه میخواند این همراه کوچک و لال ، از که میخواند ، صدای کیست مهم نیست
حرف خیسی کیبورد است ، کی بوردی که شکسته است و ایستاده
کی بوردی که تنهایی هیچ کوبنده ای را دیگر بر نمیتابد
کی بوردی که از خیسی های من یاد خیسی های قلم تو میکند
هم نفس ، هم درد ، نه من نه این کی بورد نوشت های خیس تنهایی نمیخواهیم نه تنهایی تو نه تنهایی مادرانمان
تو که قفس ساختی بفهم اشک های کی بورد نوشت های من رو ، بفهم ، لعنتی بفهم

گر به من بنگری به ستاره میرسی من همان میخکم که شکسته ام بسی
صحبت من هنوز از تبار روشنیست ، تو در این رهگذر ، رهرو شبانه ای

خانواده سبز من

2010-10-03T13:24:00.000-07:00

کمپین راه افتاد ، کمپینی که در ابتدا نتونستم همراهش بشم و خواهر و برادرم را از دورترین نزدیکانم انتخاب کنم ، روز گذشته سری زدم تا شاید برادرم و خواهرم را انتخاب کنم ، کمی سخت بود همه برادرانم بودند و همه خواهران و پدرانم ، از هر یک چیزی آموخته بودم ، تعداد کمی شان را از نزدیک دیده بودم خیلی کم اما با بسیاری شان احساس نزدیکی میکردم.
تمام تلاشم این بود که زندانیان تنها تر را انتخاب کنم ، شروع شد

مهدی کریمیان اقبال : اقبال یاد روزهای خوش گذشته است ، یاد امید ها برای دوباره ساختن وطن ، یاد خنده ها و گریه ها در پایان ، یاد ستادی که تمام زندگی ام را عوض کرد ، نمیدونم از خنده ها با اقبال بنویسم یا از گریه ها ، اقبال در ذهن من یک نفر نیست یک ستادست و یک دنیا خاطره ، مهدی اقبال رو برای این انتخاب کردم که خاطراتم زنده بشه و تصویر رنگی و پر رنگ اون از قفس استبداد بیرون بیاد تا شاید امروز بعد از پنج سال بتونم ، دوباره حسش کنم

حسین درخشان: حسین درخشان منفوره ، برای همین انتخابش کردم ، منفوره چون رنگ دائمی به خودش نزد ، کاری ندارم که کجا درست رفت و کجا اشتباه ولی هر کی بود خودش بود ، ترس نداشت که نظراتش رو بیان کنه ، یک روز از معین در انتخابات 84 دفاع کرد و روز دیگر سیاست های احمدی نژاد رو پسندید ، باکی نیست اگر حتی امروز با ما نبود ، برای من مهم بودن حسین هست ، بودن یه آدمی که رنگ نمیکنه خودش رو تا نقابش رو جای صورتش بفروشه ، برای همین دوسش دارم ، بهش احساس نزدیکی میکنم ، جسارتش برای تغییر ، وسوسه ام میکنه ؛ و تمام هر آنچه امروز به عنوان هویت برای خودم تعریف میکنم ، ما حصل تلاش حسینه ، امروز که مینویسم و بلاگی دارم و برای داشتنش هزینه ای ندادم ، پس باید در این 19 سال همراهش باشم و در کنارش

عاطفه نبوی : بی تعارف بگم که عاطفه رو نمیشناختم درست ، اسمش رو تو گوگل سرچ کردم و فقط و فقط صحبت های شیوا برای من کافی بود تا عاطفه رو انتخاب کنم ، عاطفه مثل هزارانی بود که نباید اونجا باشن ، معصوم و مظلوم ولی قوی و پایدار

لایق یا نا لایق من برادر و خواهر کوچک عزیزانم هستم ، تمام تلاشم رومیکنم تا لیاقت این را داشته باشم که برادری کنم براشون و تا روزی که بتونم ببینمشون در کنارشون خواهم بود ، امیدوارم اونقدر بهشون نزدیک بشم که خبر آزادیشون بارونیم کنه...
به زودی آهسته و پیوسته برای تک تکشون خواهم نوشت ، برای بزرگیشون ، برای آزادیشون

جور دیگر باید دید

2010-09-29T07:03:00.000-07:00

امروز خبر اظهارات محسن رضایی تو فضای مجازی گل کرده بود ، اولش که تیترو دیدم گفتم به به یکی دیگه هم اضافه شد به کودتاچیا ، ولی بعد که متن رو خوندم دیدم میشه استنباط دیگه ای هم از این صحبت ها داشت ، رضایی به فتنه تاکید کرده بود ولی بلافاصله از نادیده شدن حق و باطل هم حرف زده بود ، از سیاست های دولت هم انتقاد کرده بود ، به حضور اصلاح طلبها هم اشاره کرده بود به مدیریت بد حاکمیت بعد از انتخابات هم اشاره کرده بود ، کلی نکته خوب هم توش داشت ، البته به این هم اشاره کرده بود که میان او و میر حسین موسوی و مهدی کروبی تفاوت هست ، خب این هم چیزه تازه ای نیست و به غیر از این اگه گفته بود جای تعجب داشت ، یه لحظه فکر کنید کیهان و رجا نیوز و فارس بخوان این صحبت ها رو تیتر کنن ، چیزی جز اینکه ما تیتر کردیم تیتر میکنن؟ رضایی یکی به نعل زد و یکی به میخ خب اونها نعلشو بر میدارن و ما هم باید میخ رو برداریم ، رضایی حتی انتخابات رو هم تایید نکرد و فقط گفت از مجرای قانونی نتونستم به نتیجه برسم و اعتراض نکردم ، کاری به این ندارم که رضایی کی هست و چی میگه ولی به نظر من باید از همه روزنه ها استفاده کنیم ، ما به امثال رضایی که در میانه قرار دارند نیاز داریم میتونیم ازشون استفاده کنیم و با طرد این نیروها که نه کودتاچی ان و نه مخالف و در اصل منتقد هستند چیزی عاید ما نمیشه
باید از همه ظرفیت ها استفاده کنیم ، به گمان من این راه اصلاح طلبی ست ...

حسین درخشان و بلاگ های فارسی (وبلاگ نویس ها بخوانند)

2010-09-29T01:37:00.000-07:00

حسین درخشان کیست ؟ عده ای ادعا میکنند که او با جمهوری اسلامی در فضای مجازی همکاری میکند ، عده ای حسین درخشان سال 84 رو میشناسند که از اصلاح طلبان حمایت کرد ، عده ای دیگر هم همکاری او با پرس تی وی را مد نظر می گیرند
اما امروز بیشتر از آن که مهم باشد او کیست باید به این نگاه کنیم که او چه کرده است ، تمام بلاگر های فارسی زبان مستقیم یا غیر مستقیم صفحه مجازی خود را به حسین درخشان مدیون هستند و همین یک دلیل بس تا امروز وظیفه داشته باشند از او حمایت کنند ، متاسفانه هیچ گاه بلاگر ها نتوانسته اند متحد عمل کنند و هر ازگاهی هر یک از ما به سویی رفته ایم و بلاگر بودنمان را ارج نگذاشتیم ، امروز میتوانیم همه حول محور حسین درخشان جمع شده و تمام تلاشمان را برای حمایت از او به کار بگیریم.
حسین یه بلاگر بود ، از ما بود ، وظیفه داریم تا از او حمایت کنیم

طنر نویس ، سیاسی نویس ، اجتماعی نویس ، هنری نویس ، ورزشی نویس ، زن نویس همه و همه باید از حسین درخشان حمایت کنیم

نوشتن بیانیه ای در حمایت از درخشان و محکوم کردن حکم سنگین او نیاز به حمایت تک تک شما همکاران بلاگر دارد
اگر در فیس بوک این متن رو میبینید زیره یاداشت و در قسمت کامنت ها اسم و لینک بلاگتون رو بنویسید ، و اگر در وبلاگ این نوشته را میخوانید و به فیس بوک دست رسی ندارید در قسمت نظرات نام و لینک بلاگتون رو اضافه کنید ، با هم و در کنار هم از حسین درخشان حمایت خواهیم کرد ...

اصلاح طلبان سبز و راهبردهای خاکستری

2010-09-27T11:17:00.001-07:00

وبسایت تحلیلی خبری ، انتخابات آزاد تحلیلی را به قلم دو تن از اساتید سیاست منتشر کرده است که شاید اولین تحلیلی باشد که دو راهکار را تفسیر میکند ، خواست نویسندگان این تحلیل برای ارائه دو راهکار متفاوت در بدنه جنبش سبز خواستی ستودنیست اما ارائه تحلیل و توضیح این دو راه کار با چاشنی حمایت این دو نویسنده روبرو شده است و تا حدود زیادی این تحلیل را که میتوانست راهبردی تر جلوه کند به بیراهه کشانده است. صحبت از دو رویکرد در بدنه جنبش سبز سخن تازه ایست که به نظر نگارنده در این فرصت زمانی باید بیش از اینها از آن گفته و نوشته شود ، متن یاد شده با تعریف دو راهبرد آغاز می شود و با جهت گیری روشن یک راهبرد را کاملا با بار منفی معرفی کرده و از معرفی کردن راهبرد مورد اقبال در متن زیرکانه شانه خالی میکنند.

اینکه امروز جنبش سبز بر سر دوراهی سرنوشت سازی است ، حقیقتی است که پنهان کردنش زیر پوشش تکثر مشکلی را حل نخواهد کرد و بیان آن نه تنها مضر نیست که به ادامه هیات آن کمک شایانی خواهد کرد ، تشریح این دو راه کار به اندازه وجودشان مفید است و در همین حال تشریح وارونه و غیر واقعی آنها نیز زیان آور ؛ به همین دلیل تشریح دقیق و حقیقی هر دو به عقیده نگارنده میتواند مفید باشد. به عقیده نویسنده متن یاد شده در یک سوی این دو راه راهکاری وجود دارد که انتخابات آزاد را هدف قرار داده و ارائه میدهد و استدلال میکند که جنبش سبز با شعار « رای من کجاست » از ابتدا یک جنبش انتخاباتی بوده و تا زمان برگزاری انتخابات آزاد به اهدافش نخواهد رسید ، نگارنده متن یاد شده فرایند رسیدن به انتخابات آزاد را در عبور از اصلاحات خاکستری دوران خاتمی میخواند و گرایش دوم را بر عکس گرایش اول از جنبش دوم خرداد جدا نشدنی میخواند و هدف را بازگشت اصلاح طلبان به قدرت میخواند و با استناد به این نکته که بازگشت به قدرت برای اصلاح طلبان بدون همراهی با خامنه ای امکان پذیر نیست وارد فاز جدیدی میشود ، نگارنده یادشده مدعی میشود که اصلاح طلبان جنبش سبز را صرفا اهرمی برای فشار از پایین میدانند تا به حاکمیت باز گردند.

نویسنده محترم با ذکر اتهاماتی که در متن اثباتشان نمیکند ، صرفا به بیانشان بسنده میکند تا ذهن خواننده را برای معرفی راهکاری که حامی آن است آماده کند. وی با این استدلال که اصلاح طلبان قصد بازگشت به قدرت را دارند ، مدعی میشود که آنها قصد دارند به سید علی خامنه ای نزدیک شوند و با این استدلال قانون و تفسیرهای شورای نگهبان را دور بزنند ، نگارنده به حکم حکومتی در سال هشتاد و چهار اشاره ای میکند و پیمودن این راه را هدف دوباره اصلاح طلبان میخواند ، البته باید یاد آوری کرد که در یک سال گذشته تلاشی از سوی اصلاح طلبان برای نزدیک شدن به رهبری دیده نشده است و اگر دیده شده بود از چشمان تیز بین نگارنده متن یادشده به دور نمیماند ، طرح این مبحث که با قدرت گرفتن اصلاح طلبان گروهی حذف میشوند و آرمانهای مردم که در بطن جنبش سبز رشد کرده است به فراموشی سپرده میشود نیز باید با توضیحی همراه باشد که نیست و به گمان من آنقدر این مبحث بی ریشه و بدون استدلال است که پاسخ گویی به آن هم دشوار است .

چشم پوشی از تلاش اصلاح طلبان و ایستادگی آنها بر مواضع اولیه جنبش سبز نمیتواند نکته روشنی را برای فردا روشن کند ، دوستان برای روشن شدن راه ها و تشریح راه کارها بایسته است تا روشن واضح و بدور از کینه توزی راه کار ها را تشریح کنند تا راه انتخاب برای مخاطبان روشن تر باشد.

مشخصا من در جایگاهی نیستم که از راهکارهای اصلاح طلبان دفاع کنم و تنها به ذکر چند پرسش بسنده میکنم تا دوستان محترم بیش تر از تخریب اصلاحات به روشن نموندن راهکارهایشان تلاش نمایند.

صرف بیان این نکته که گروهی خواستار آزادی انتخابات هستند نمیتواند شناسنامه یک راه کار باشد ، دوستان عزیز بایسته است روشن کنند که از چه راه و با کدام اهرم های فشار قصد دارند تا از تمامی موانع موجود عبور کرده و به انتخابات آزاد دست پیدا کنند؟ برای کسانی که با طرح موضوع و سعی درتشریح آن دارند تا حقیقتی را روشن کنند و گره ای را باز ، بایسته است در ابتدا راه کار مورد علاقه خود را شرح دهند و سپس به بیان ایرادات طرف مقابل بپردازند.

امیدوارم به زودی بستری برای طرح روشن ، شفاف و حقیقی این مباحث باز شود.

متن کامل این تحلیل را از اینجا بخوانید

سکولاریسم و اسلام سیاسی

2010-09-26T15:13:00.001-07:00

یه کتاب جدید و یه سایت جدید
نمیدونم این کتاب چه قدر خوب باشه ولی من خوشم اومده تا اینجاشو که خوندم
مقدمه این کتاب اینجوری شروع میشه :

در نوشته هاى سكولاريست ها، خُرده گيرى برانديشه دولت اسلامى، يك شيوه دائمى شده است. وقتى كه طرح دولت اسلامى از شكل نظرى به تجربه اى عملى تبديل شد و موجوديتى عينى يافت، آن خُرده گيرى ها ديگر، مقطعى و براساس تحليل و گفت و گوى عقلى و منطقى نيست بلكه از موضع نقدِ مبتذل و خرده گيرانه و دائمى است. سكولاريست ها حدود دو دهه عليه آرمان هاى اسلامى تلاش كردند. آنان با اين كار، در بى هويتى بعيدى فرو رفتند و قربانى احكام كلى و جامدى شدند كه آن ها را در چهار چوب (غيب گراييِ) نابخردانه اى قرار داد كه آثار آن به مراتب بيش تر از آن (غيب گرايى) است كه خود طى چندين دهه همواره اسلام گرايان را به آن متهم مى كردند.

عنوان كتاب: سکولاریسم و اسلام سیاسی

نام نويسنده: خالد توفیق‌

انتشارات: باشگاه اندیشه

تاريخ انتشار: ويراست اول- بهار 1386

این کتاب رو میتونید از اینجا دانلود کنید

برای پیدا کردن کتاب های دیگه و دانلود اونها هم اینجا رو کلیک کنید

نامه ای که در آغاز تمام شد

2010-09-26T04:08:00.000-07:00

از صدور نامه ای که قرار بود احمدی نژاد را به چالش بکشد چند روزی میگذرد ، متنی که خطابش قرار بود احمدی نژاد باشد ، قرار بود از او سوال شود ، قرار بود او به پرسش ها پاسخ دهد ، و دروغ هایش آشکار ؛ اما در همان ابتدای کار چه شد؟ خطابه نامه عوض شد و این نامه نویسان بودند که مورد پرسش قرار گرفتند ، در ابتدا اصل پرسش گری آنها زیر سوال رفت و بعد از آن هویت صنفی آنها ، چه بر سر پرسش ها آمد ؟ احمدی نژاد چه شد ؟ نامه به دستش رسید ؟ پاسخ چه شد ؟ اصلا فرصتی ماند برای پاسخ گویی احمدی نژاد ؟

در باره چرائی این موضوع دو نکته میتوان ذکر کرد ، اولین نکته ای است که از یکی از دوستانم وام میگیرم و اینجا نقل میکنم ، عبدالطیف به بهترین شکل ممکن مسیر نامه را تغییر داد ، اذهان را به جای دیگری برد تا کسی نپرسد که سر نوشت نامه چه شد ، اذهان را به سمت پرسش از امضا کنندگان سوق داد و هدف اصلی را کاملا محو کرد ، نمیخواهم بگویم این شگرد کیست و اصلا چرا عبدالطیف این کار را انجام داده ، میشود اینگونه دید که او برای این کار مینویسد و اصلا برای بر هم زدن این جو آمده و هر از گاهی وظیفه دارد تا فضا را تغییر دهد و سنگی در میان عاقلان به چاه اندازد.

اما گمان من نکته دیگریست ؛ نکته ای که اگر رعایت میشد ، هیچ کس پرسشی طرح نمیکرد که جای سوال کنندگان بعد از انتشار نامه عوض شود.

متاسفانه هیچ گاه اصل ملاک قرار نمیگیرد ، هیج گاه هیج یک از ما وسیله نمیشویم برای رسیدن به هدف ، بلکه همه مان خود را هدف میپنداریم و اصل را وسیله ، چه میشد که دوستانی این نامه را امضا نمیکردند؟ چه میشد کمی فروتنی چاشنی کار میشد و کمی میگذشتیم از نام تا اصل باقی بماند ؟ وقتی قرار بر این بود که تنها روزنامه نگاران تبعیدی پای نامه را امضا کنند ، دیگر وجود نام تو برادر ضروری نبود ، میتوانستی بدون ذکر نامت در زیره نامه هم همراهی کنی ، میتوانستی طنازی قلمت را در حمایت از پرسش گران برقصانی نه در دفاع از اصل زیر سوال رفته ؛ نکردی تا وسیله نباشی و وسیله کردی تا هدف باشی ، این نامه اگر با ده امضا به دست احمدی نژاد میرسید و پنجاه و اندی دیگر آن ده نفر را حمایت میکردند ، میشد به هدف نزدیک شد اما اینک این نامه بیش تر از آنکه پرسش گر رئیس دولت باشد ، جایی بود برای آوازه نام تو ، و این نه آن راه برای رسیدن به فردا که این راهیست برای رسیدن به نام ها ...

زندگی جولان گاه تجربه هاست

مرگ یک جنبش

2010-09-21T04:00:00.000-07:00

وقتی فراخوان الله اکبر منتشر شد ، تو شکی عمیق رفتیم شکی که تا همین دیشب هم خیلی ها ازش بیرون نیومده بودند ، ترس اینکه اگر این فراخوان به سر انجام نرسد چه باید کرد و چه بر سر امید ها خواهد آمد ، چه طوری میخواهیم توجیه اش کنیم ، با بیم ها و امید ها گذراندیم اش ، بگذریم که در این میان بودند کسانی که بیم موفقیت داشتند و امید شکست تا بیایند و بر طبل بی طرفی خود بکوبند و دوباره فریاد قلمشان را بر سر رهبران سبز جنبش بکوبند ، بیایند و دوباره از نمادین بودن و بهانه بودن بنویسند از مرگ و نفس های آخر بنویسند ، از افراط بنویسند و بر اعتدال بتازند ، بودند ، تعارف که نداریم کم هم نبودند.

اما در میان همه این بودن ها ما هم بودیم مایی که ترسیده بودیم که این شوک آخر امید آخر باشد ، اینکه جنبش بی صدا مرده باشد، اینکه مرگ جنبش حقیقت باشد ، ترسیده بودیم و مدام در ذهنمان کلنجار میرفتیم که مبادا در این مرگ ما هم خاموش بشیم و حرفی برای گفتن نماند ، ترسیده بودیم ، تعارف هم نداریم.

این سوی جنبش متوهم آنقدر از مرگ و سکوت قلم بود و تحلیل که امیدی به ضربان نمانده بود و ما غافل از حقیقت ، سوگواری میکردیم و به دنبال پیدا کردن لباسی سیاه تاریخ یک ساله مان را مرور میکردیم که کجا اشتباه شد ، کجا کوتاهی کردیم و کجا گذشتیم تا موج سبزمان ضربانش آهسته شود و به مرگ نزدیک.

غافل بودیم و چشم بسته بودیم به روی حقیقت زنده ای که نفس میکشید زیر فشار ها ، شکنجه ها ، زندان ها ، بی پولی ها و زیر هر آنچه ما زیرش نیستیم نفس میکشید و ما یا نمی فهمیدیم یا نشسته بودیم رویش تا نفس بگیریم.

غفلت ما تزریق نا امیدی بود تزریق تفرقه و شعار های زیبا ، تازه یاد گرفته بودیم حرفه ای باشیم تا تصویر گری درد کنیم و درمان را نا ممکن تصویر ، چه میشود کرد ما این بودیم تعارف هم نداریم.

اما آن سوی پرده ، آن سوی زندان و شکنجه و حصر و تبعیض ، آن سوی مرگ بر ها ، آن سوی لباس شخصی ها ، پسرکی نشسته بود تا بر پشت بامش در مقابل چشمان خون رنگ کودتا آنچنان فریاد الله اکبر سر دهد که بلرزد به تنم ، به چشمم بغلتد اشک ، شوق یا شور ، نمیدانم ، هر آنچه بود از فریاد بود از فریاد بغض گرفته ای که ندای خدا هست هنوز را به گوش شیخ ما رساند به گوش میر ما رساند تا نهراسند از خواب آلودگی ما و ببالند به بیداری دخترک...

آری ما این بودیم ، آن طرف مرز ها امید زنده است هنوز.

باز هم قلم بزن باکی نیست دیگر برای من ، حتی اگر این سوی آبها و کوه ها هر روز میهمان نیش خند تو باشم و هر روز بر امیدم خرده بگیری باکی نیست ، من زنده ام ، زنده میمانم ، چون پدری آن سوی کوه ها دست پینه بسته اش از روی بوق کنار نمیرود تا اگر گلویش خسته روزگار است دستانش تاوان گلوی خاموشش باشند ، آری دیگر باکی نیست برای من ، بگو از سرخی بگو از بهانه بگو ، از مرگ بگو ، بباف ، فلسفه بباف ، تفسیر کن ، تحقیق کن ، و مدام تحقیر کن ، خون گذشتگانت را بر سرم بریز ، طبل بی طرفی ات ، حرفه ای بودن قلمت را بر سرم بزن ، بکوب ، تحقیر کن ، باکی نیست من دلم به دستان چروکیده مادری آنور کوه ها خوش است.

دلم به ضربان قدم سبز تاریخ سازان گرم است و نه به قلم های حرفه ای تاریخ نویسان.

گوش کن نفس می کشد....الله اکبر

دموکراسی در روز روشن

2010-09-17T14:43:00.000-07:00

هنربندان نام بخش جدیدیست که به روز آنلاین اضافه شده است ، بخشی که با اولین پست خود به نظر می رسد بسیار متفاوت با فضای روشن و باز روز باشد ، اولین پست هنربندان به علی رضا افتخاری اختصاص داشت ، همه میدانیم که علی رضا افتخاری چه کرد و برای کرده خود چه هزینه هایی داد و بعد از آن در باب کرده خود چه گفت ، قصد ندارم اینجا از افتخاری دفاع کنم بلکه قصد دارم رویکرد تازه ای که آغاز شده است را نقد کنم .
کیست که نداند مردم ایران در سالهای دراز همواره برای رسیدن به حق زندگی و حق انتخاب مبارزه کرده اند ، اصل صندوق رای و انتخابات به فلسفه آزادی عقاید بر میگردد ، تمامی تلاش ها در این راه بوده که هر فردی آزادی این را داشته باشد تا خودش باشد و خودش را فریاد بزند ، همیشه با سری استوار از حق انتخاب حرف زده ایم و مدعی این بوده ایم که به عقاید افراد مختلف احترام میگذاریم ، از تکثر حرف زده ایم و جامعه متکثر را نمایش داده ایم ، حال چه میشود که شمشیر از رو میبندیم تا اصل آزادی انتخاب را سلب کنیم ؟!! چطور میشود مدعیان آزادی اندیشه که شعار آزادی نوع پوشش را میدهند علایق فردی را زیر سوال ببرند و چون او از ما نیست بر ما بدانندش و بتازند بر هر آنچه پشتوانه داشته است . به نظر میرسد بخش هنربندان این راه را انتخاب کرده است تا یک به یک شمشیر تخریب را به روی آنانی که همرنگ ما نیستند بکشد. باید از نویسنده و سردبیر این بخش پرسید که این نوع ادبیات تخریبی از کدام ایده آزاد اندیشانه که شعارش را میدهید سر چشمه گرفته است ؟ آیا همین که کسی با ما نیست مجوز تخریب اش صادر میشود ؟ فراموش کرده ایم که شعار اخلاق میدادیم ؟ فراموش کرده ایم که مدام سرمان را بالا میگرفتیم و میگفتیم «ادب مرد به ز دولت اوست» نمیدانم با این همه ادعای پر شده بر زیره گلویمان به کجا رهنمود میشویم ؟ نمیدانم میشود به کسانی که از همین امروز برای تخریب مخالف پروژه راه می اندازند اطمینان کرد که در فردا برای آزادی ما خط قرمز ترسیم نکنند؟
انتقاد از اقتخاری آن هم به بدترین شکل ممکن شاید توجیه شدنی باشد ، حتی حملات تند به او در سطح جامعه نیز میتواند توجیهی داشته باشد اما اینکه با برنامه ریزی دست به تخریب یک نفر بزنیم و هنرش و تمام کارنامه کاری اش را زیر سوال ببریم و تمام زحماتش را به باد تمسخر بگیریم کجایش با شعار هایمان همخوانی خواهد داشت ؟
آنچه بیش از هر نکته ای ناراحت کننده است این است که این برنامه و پروژه تخریب قرار است سریالی عمل کند و هر هفته پنجشنبه ها منتشر شود و به گفته نویسنده آن در خدمت هنرساندیسیون باشد ، امیدوارم این پروژه بیش از این پیش نرود و این عمل زشت که بر خلاف تمام اصول اخلاقی جامعه ما و اصول دموکراتیک است هر چه زودتر پایان بپزیرد تا بلکه خواننده چشمش به خواندن لودگی عادت نکند و این چرخ معیوب تخریب از خانه ما رخت ببندد.

شيوا از جنس من نيست

2010-09-14T08:45:00.000-07:00

خبر آزادي تو خيلي شيرين تر از يه خبر آزادي ساده بود ، وقتي نبودي اعدام شدي ، از اعدامت فيلم ساختن و منتظر بودن تا اسطوره بشي ، كسي شايد به فكر آزادي تو نبود فكرش روهم نميكرد ، و مدام سناريو اعدام تو و نقش هاي خالي كه براي بازي كثيفش خالي ميشد رو مرور مي كرد .
ولي تو امروز هستي ، آزادي ، وثيقه مهم نيست ، مهم بودن توست ، مهم اينكه امروز در هوايي نفس ميكشي كه كسي نميتونه به فكر بازي و نقش كثيفش باشه ، وقتي خبر آزاديت وسط تكذيب و تاييد گير كرده بود ، يكي بلند گفت منتظر شيوا باش همين روزهاست كه بياد پيش ما ، برق از سرم پريد !!! پيش ما ؟؟!!! كجا؟؟!!! چرا ؟!!!
سريع ايستادگي هاتو مرور كردم ، به اين فكر رفتم كه شيوا اهل بيرون اومدن نيست و سريع اين كابوس محو شدن تورو از سرم دور كردم ، تو از جنس ما نيستي ، نه تو و نه ديگر قهرمانان امروز ما از جنس فرار نيستند ...
شما سرو بوديد تا ما بزدلي هامونو پنهان كنيم و براي اين كه بزدلي ما با قهرماني شما گره نخوره موندني هستين ، مطمئنم كه محو نميشي و تا ابديت تاريخ نه در ويترين عوام فريبان اعدام پسند و مظلوم نما ؛ كه در دل مردم سبز كشورت موندني هستي ...

شيوا آزاديت به كام تو و به كام حقيقت شيرين ...

اصلاح طلبان ترك يك قدم به پيش

2010-09-12T05:48:00.000-07:00

امروز در تركيه طرح اصلاحيه قانون اساسي به رفراندوم گذاشته ميشود ، طرحي كه در صورت پيروزي دست نظاميان را از صحنه سياست تركيه كوتاه ميكند.
اما در اين همه پرسي در باره چه چيز تصميم گيري خواهد شد ؟

آن چه به همه‌پرسی گذاشته شده، اصلاحاتی در قانون اساسی فعلی ترکیه است که به موجب آنها نظامیان، بیشتر به دادگاه‌های غیرنظامی پاسخگو خواهند بود و پارلمان ‌قدرت بیشتری در انتصاب قضات خواهد داشت.
این اصلاحیه ها، همچنین به کارمندان بخش‌های دولتی این حق را خواهد داد که در قالب تصمیمات اتحادیه‌های کاری برای دستیابی به حقوق‌شان اعتصاب کنند. به علاوه به موجب این الحاقیه‌ها، مصونیت پیگرد رهبران کودتای نظامی خونین ۱۹۸۰ لغو خواهد شد.

اگر اين همه پرسي موفقيت آميز باشد ، اميد مي رود تركيه از شر حكومت مستبدانه نظاميان خلاصي يابد.

و اما مخالفين ، رفراندوم را نوعي تلاش براي حركت به سمت اسلاميزه كردن حكومت ميدانند ، اما پرسش اينجاست ، كساني كه خود را مدعي دمموكراسي ميدانند چه ميشود كه وقتي صحبت از قدرت گرفتن مسلمانان ميشود تمام اصول دموكراتيك را زير پا ميگذارند؟ سكولارها كه مدعي پيروي از دموكراسي هستند وقتي منافع خود را در برابر مسلمانان در خطر مي بينند ، از دموكراسي عبور كرده و با اين فرايند به مخالفت بر مي خيزند ، اوضاع كنوني تركيه بي شباهت نيست با رفتار و كنشي كه در ايران وجود دارد ، البته اين شباهت در حوزه دموكراتيك قابل يافت نيست كه صد البته تركيه در اين راه از ما جلوتر است ، اما رفتار سكولار هاي ايراني و ترك شباهت هاي بسياري زيادي به هم دارد ، هر دو مدعي دموكراسي هستند اما وقتي موج خواستهاي مردمي مثال تركيه به سمت اسلام ميرود و مثال ايران پايدار به اسلام مي ماند، سكولار ها موضع ميگيرند و فرايند گذر و عبور را زير سوال ميبرند ، اميد است در اين رفراندوم ملت تركيه از فرصت پيش آمده استفاده لازم را ببرند و بيش تر از پيش به سمت دموكراسي حركت كنند. مشخصا هر اندازه كشورهاي همسايه ما دموكرات تر باشند براي ايران ما هم مفيد تر خواهد بود ، تركيه با گرايش هاي مردمي و تجربيات فراوانش در راه دموكراسي ميتواند در آينده نه چندان دور همسايه اي قابل اطمينان و متحدي پايدار براي ايران باشد.

اميد كه اصلاح بزرگ در ايران ما هم رخ دهد ...

نماینده ولی فقيه عامل تحریک اوباش برای حمله به مسجد قبا

2010-09-05T11:11:00.000-07:00

علیزاده، نماینده خامنه‌ای، رهبر ایران در سپاه فجر فارس، حمله نیروهای لباس شخصی به مسجد قبای شیراز را کاری «انقلابی» خواند و گفت: این کار انقلابی شما مبارک باشد. وی با این ادعا که این حرکت یک حرکت خود جوش توسط مردم است گفت : این حرکتی که آغاز شده نباید عقیم بماند و باید به سرانجامی برسد.

وی که پس از ورود نیروهای لباس شخصی به محل مسجد و در اعتراض به سخنان آیت‌الله العظمی سید علی‌محمد دستغیب در مراسم شب بیست و سوم رمضان سخنرانی می‌کرد به حمله‌کنندگان گفت «ما بالاخره درب شبستان مسجد را باز خواهیم کرد».

نماینده ولی فقيه عامل تحریک اوباش برای حمله به مسجد قبا

رسانه دروغ : تیراندازی از خانه کروبی به سوی مردم !

2010-09-04T03:45:00.000-07:00

روزنامه صبح وطن امروز با دروغ پردازی و وارونه جلوه دادن هر آنچه پنجشنبه شب در مقابل منزل مهدی کروبی رخ داد به نظر میرسد قصد دارد سناریو جدیدی را طراحی کند.

روزنامه جوان در ستون سمت راست صفحه اول خود ، مدعی شد که از خانه مهدی کروبی به مردم تیر اندازی شده است ، این رسانه با انتشار این مقاله مدعی شده است که حملات پنجشنبه شب کاملا مردمی بوده است. در همین حال این روزنامه وابسته به کودتا هیچ اشاره ای به سلاح های گرم و سردی که در اختیار اراذل بسیجی بود نکرد ، در حالی که به گزارش شاهدان عینی این سلاح ها تنها در اختیار ارگان های رسمی کشور قرار دارد.

رسانه دروغ : تیراندازی از خانه کروبی به سوی مردم !

آیا رسانه های ایرانی به اندازه کافی به مسایل جوانان می پردازند؟

2010-09-03T15:16:00.000-07:00

در صدای آمریکا راجب جوون ها در رسانه های داخلی گفتم

التهاب

2010-09-03T02:51:00.000-07:00

سهم ما از التهاب شیخ اصلاحات در این شبها فقط و فقط تنظیم اخباری بود که هر لحظه التهاب ما را هم افزون میکرد ، گمان میکردم مثل گذشته می آیند و شعاری میدهند و تبلیغی میکنند و می روند ف اما نه اینطور نبود اینبار ، درگیری ، تیر اندازی ، حمله به همسایه ها ، به آتش کسیدن ساختمان ، این ها نشانه یک اعتراض ساده نیست ، نشانه یک خواست است ، کودتاچیان و رئیس دولتشان با حمله به منزل کروبی سعی دارند مقدار هزینه فشار بر جنبش را تخمین بزنند ، احمدی نژاد با اوباشش میخواهد نشان دهد که مقابله با اصلاحات کم هزینه تر از وحدت با اصلاحات است ، این ما هستیم که باید نشان دهیم که پشت مهدی کروبی ایستاده ایم و اجازه نمیدهیم که کودتا بازی کثیف خود را پیش ببرد ، مطمئنم که اگر حاکمیت ایستادگی مردم در کنار شیخ را ببینند اوباش کودتا را کنار میزنند. از میر حسین موسوی که طبق آخرین اخبار با شیخ تماسی داشته ، از خاتمی ، سید حسن خمینی ، رفسنجانی و الباقی کسانی که همراه هستند انتظار میرود در کنار شیخ شجاع باشند و او را تنها نگذارند.
امروز پارلمان نیوز خبر حضور هاشمی در راهپیمایی روز قدس را مخابره کرد ، آیا هاشمی که به ظلم در فلسطین اعتراض میکند با رهبر مظلومان در ایران هم همراه میشود ؟
منتظریم تا این التهاب هر چه زودتر پایانی خوش داشته باشد ...

پیام تبریک از ترکیه

2010-09-03T02:00:00.000-07:00

شاید باید زودتر از اینها پیام تبریک میفرستادم برای دوستانی که ترکیه را ترک کردند ، خوشحالم از خوشحالی محمد مصطفایی و خنده های دخترکش رو دوست دارم ، اما به جز مصطفایی باید به دوستان دیگر هم تبریک بگم دوستانی که چند ماه پیش تر مهمان سفره پناهندگی نبودند و چه خوب در این چند ماه به دنیا نشان دادند که اینجا هم انسانهایی هستند ....
بعد از انتخابات گرم و داغ بود ترکیه و داستان پناهنده هایش ، اما نه همه آنها ، آنهایی داغ بودند که گویا انسان تر بودند ، در این یک سال چندین خبر نگار آمدند و رفتند ، چند خبر نگار آمدند و تصویر کردند زندگی سخت ایرانی ها را در ترکیه ، اما این تصویر سازی ها حاصلش تنها احقاق حق چند نفر بود که گویی انسان ترند ....
دوستانی که رفته اند و فلش دوربین ها در آن ور آب مهمانشان شد ، بهتر است نگاهی به عقب بیاندازند
به عقب نگاه کن ، این فلش ها و دوربین ها و بزرگ کردن های تو برای چیست ؟ می دانی پشت فلش دوربین ها ایرانیانی در خاک ترکیه هستند که خاک میشوند ؟ این فلش ها از خوشحالی تو روایت میکنند و برای کشورها ژست حقوق بشری به ارمغان می آورد ؟
میدانی چند نفر با داشتن پناهندگی از سازمان ملل ماه هاست پشت در همین فلش ها انتظار میکشند ؟
وقتی فلش ها کار میکنند فقط خودت رو روایت نکن ، یاد همخونه خودت هم باش ، البته حق داری دو سه ماهی این جا مهمان بودی و شاید اصلا ندیدی انچه اینجا هر روز روایت میشود ....
نوشتن از اینجا ، ترکیه ، کاریست که حتما در آینده نه چندان دور دنبالش هستم ، نوشتن از این که چطور درد مردم رو برخی محل کسب و کار خود کردند ، و چطور برخی انسان تر بودند و شاید خودی تر ...
یادم میاد روزی رو که روبرویم نشسته بود ، ژست گرفته بود ، از حقوق بشر و درد پناهنده میگفت ، اما نوشیدنی روی میزش دخل و خرج یک ماه پناهنده را میداد ....

مدیار قلمش مثل همیشه روان تر و شیوا تر از من روی کاغد قدم زده ، متن مدیار رو از اینجا بخونید ...

تا شاید فرصتی بیشتر برای گفتن

اندکی صبر سیاهی می شکند

2010-09-02T04:13:00.000-07:00

در آستانه روز قدس و باز هم انتقاد ها و حمایت ها از رهبران جنبش سبز که آیا می آیند و اگر نمی آیند چرا نمی آیند ، در این یاداشت دو دیدگاه را خطاب قرار میدهم ، در ابتدا دوستان منتقد رهبران جنبش سبز که عمدتا خارج نشین هستند و مشخصا جامعه هدف من نیستند ، دوستانی که بارها از رهبری میر حسین موسوی و مهدی کروبی انتقاد کرده اند و معتقدند که ملت از این دو عبور کرده اند و این دو رهبر اصلاح طلب هستند که مجبورند تا با مردم هم صدا شوند ، نکته ی که دوست دارم به این دوستان یادآوری کنم این است که اگر طبق صحبت ها و تحلیل های شما ملت از این دو رهبر اصلاحات عبور کرده اند دیگر نگرانی شما برای اعلام دعوت از سوی این دو چه معنی میدهد ؟ دو راهبری که باز به نظر شما گوشی برای شنیدن صحبتهایشان نیست چه لزومی دارد و اصولا برای شما چه اهمیتی دارد که دعوت بکنند و یا نکنند ؟
طبق صحبت های شما ملت می آیند و منتظر این رهبران نمی مانند ، در این میان دو گانگی گفتمان شما سوال بر انگیز است از یک سو آنها را اصولا بدون هیچ برش و نفوذی میدانید ، معتقدید موسوی بهانه است ولی از عدم دعوت او بر آشقته میشود ، خوب اگر میر حسین موسوی بهانه است دوستانی که بهانه نیستند و اصل هستند دعوت کنند تا شاهد حضور میلیونی باشیم همانطور که در سی سال گذشته بوده ایم .

و اما دوستانی که به عبور از میر حسین موسوی اعتقادی ندارند و همچنان خود را همراه رهبران اصلاح طلب می یابند ، این دوستان را اشاره میدهم به رخداد های ماه گذشته ، به سخنان رهبر جمهوری اسلامی ، به سیاست های خارجی دولت و به انتصابها در سیاست خارجه ، به انتقاد سید علی خامنه ای از موازی کاری های دولت ، به نامه نمایندگان برای ایجاد وحدت ، به حملات مکرر به بیت مهدی کروبی ، به نامه فاطمه کروبی و....
درست نگاه کنیم ، جنبش سبز حاکمیت کودتا را وارد بازی خطرناکی کرده است ، به قمار مشایی توجه کنید ، به شکاف کودتاچیان ، به انتقاد های اصولگرایان . کودتاچیان با رئیس دولتشان وارد دوئلی بس خطرناک شده اند ، شواهد شکاف رهبر جمهوری اسلامی و رئیس دولت کودتا قابل لمس است ، رهبری از اتحاد صحبت میکند و دولت اراذل و اوباش هایش را به درب منزل کروبی میفرستد تا پیام دهد که اتحادی در میان نیست ، فاطمه کروبی این حملات را به سمت رهبری نشانه میگرید تا نشان دهد آنچه دولت کودتا میکند به پای سید علی خامنه ای نوشته میشود ، دولت کودتا با تهدید و ارعاب مخالفین دقیقا بر عکس خواست رهبری در چند ماه گذشته کار میکند ، تا او بیش از پیش زیر فشار منتقدین باشد ، به سخنان رهبر جمهوری اسلامی در این مدت گوش کنید و عملکرد دولت را مقایسه کنید ، نه آنکه بگوییم سید علی خامنه ای در راهی که خواست ملت است قدم میگذارد نه اما این قدم ها با دولت محمود احمدی نژاد هم همسو نیست ، به سیاست خارجه نگاه کنید ، احمدی نژاد با مهره های خودش عملا موازی کاری را پیش گرفته است ، در حالی که سید علی خامنه ای در شرایط فعلی امکان گفتمان با امریکا را انکار میکند ، احمدی نژاد رسما درخواست برگذاری مناظره را میدهد ، دولت کودتا دستگاه دیپلماسی تحت هدایت رهبری را هدف قرار داده و خشم رهبری را بر انگیخته است .

با کمی صبوری می توان به نظاره این بازی نشست

در این میان و در این بازی قدرت ما میتوانیم نظاره گر باشیم تا مستبدین با هم تصفیه حساب کنند ، بگذار اختلافاتشان عیان تر شود و ما در این میان اختلافاتشان را نشان میدهیم و به رخ شان میکشیم و اتحاد خودمان را شاد مانیم ، حضور و یا عدم حضور مردم در روز قدس همانند گذشته به تصمیم ملت سبز ایران بستگی دارد ، ملتی که در یک سال گذشته نشان داده است که میداند چه میخواهد و چه میکند ، مشخصا ما امروز بیش از حضور خیابانی به تشدید این اختلاف ها نیازمندیم ، نیازی نیست امروز تهدیدی باشیم تا حاکمیت برای ایستادگی در مقابل ما شکافهایش را پر کند ، بگذار اصلا مارا نبینند تا شکافهایشان را بیشتر رصد کنند ، بگذار این بازی را پیش ببرند تا در انتها در میان شکاف های استبداد جوانه سبز مردم سالاری را آبیاری کنیم ، کمی صبوری و دوری از احساسات این امکان را میدهد تا به خوبی تمامی جوانب را رصد کنیم و در کم هزینه ترین راه قدم بگذاریم .
اندکی صبر سیاهی می شکند

کتاب صوتی

2010-08-30T12:19:00.000-07:00

برای ما تو این روزها که پر از مشغله کاری هست ، کتاب خوندن و وقت گذاشتن برای مطالعه کتاب خیلی سخت هست .

مدتی بود دنبال یک سری کتاب میگشتم که بتونم گوش کنم و نخونم چون اصلا نمیرسم که بخوام کتاب بخونم و نخوندن کتاب هم که دیگه هیچی :)

بعد از اینکه کلی گشتم اینجا رو پیدا کردم خیلی سایت خوبیه و کلی کتاب خوب و با ارزش میشه توش پیدا کرد ، اگر وقت کافی برای مطالعه ندارید میتونید از اینجا کتاب ها رو گوش کنید به جای اندی و ساسی مایکن :)

رو عکس کلیک کنید تا وصل بشید به بلاگی که گفتم

ممه رو برگردون

2010-08-30T05:33:00.000-07:00

شخصی نویسی تو بلاگ هم حالی میده ها :)
آقا عارضم که این آقای محترم ایالات متحده عزیز دل برادر ، به من اعلام کرده که تا زمانی که ممه را باز نگردانیم به ما اجازه اقامت در آن کشور را نخواهد داد ، حالا ما هی گفتیم عزیز اوباما مموت میدونه ممه رو کی برده این چه ربطی به ما داره جواب درست و حسابی نگرفتیم و حالا از همینجا خواهش میکنم هر کسی از هویت اصلی ممه با خبر است و میداند که این ممه در حال حاضر کجا هست اطلاع دهد یا از طرف من پستش کند برای باراک عزیز ، تا ما هر چه زودتر از این ملک آتا تورک بزرگ خلاصی یابیم ، ( کلی پاچه خواری برای اینکه مارو نندازند بیرون :)
خلاصه ما با این همه روحیه در سطح تیم ملی در خدمت شما هستیم ، خدایی همین که با شنیدن این خبر انفکتوس نزدم کلی شانس آوردم ، دوسالی تو بغل آتاتورک عزیز بودیم شانس بیارم 7.8 ماه دیگه هم روش ، ولی جدا ازهمه خواهش دارم این ممه رو پیدا کنند و به من خبر بدهند بلکه ما هم توانستیم بعد از گذر ماه ها راهی برای برون رفت از بحران وان پیدا کنیم ... :)))
گفتنیست ما در حال مکاتبه و مکاشفه با کاخ سفید هستیم تا یه کمی از پولی که قرار بود به سران فتنه بدهند را بگیریم تا اینجا امرار معاش کنیم و بلکه یک ممه ای پیدا کردیم و تحویل حسین عزیز دادیم ، شاید هم در این میان طرفین از خر شیطان پایین امده یا ممه بازگردد و یا این دوستان بی خیال ممه شوند و ما را به آغوش گرم خاله عزیزمان در حوالی کاخ سفید برسانند ....
انشالله

عکسی الکی از محل قایم شدن ممه (عکاس خودم)

آتش اصلاح‌طلبی

2010-08-28T15:35:00.000-07:00

روز به روز که جلو تر می‌رویم آثار سوختگی مخالفین اصلاحات بیش از پیش نمایان می‌شود، اقبال مردم به اصلاحات نادانی ملت خوانده می‌شود، همراهی ملت با میر حسین موسوی و مهدی کروبی برای عدم حضور در سالگرد کودتا بیش از هر عنصر دیگری آثار سوختگی دوستان را نمایان کرده است.

من متوجه این موضوع نیستم که این دوستان بدون داشتن حتی یک سر نخ برای پیمودن راه اصلاح‌طلبانی که با اقبال ملت تا امروز به پیش رفته‌اند را چطور به باد نق زدن‌های روزانه می‌گیرند؟ این دوستان در کجای این تاریخ سی ساله حضور مردم را برای بر اندازی ثبت کرده‌اند که این قدر پر باد حرف از ملت می‌زنند؟ چه زیباست التماس احمدی‌نژاد ها و الباقی دوستان مثلا اپوزیسیون برای خریدن ترحم ملتی استوار، این چه عادتی است که همه شما ملت شده‌اید و جای ملت تصمیم می‌گیرد؟

اگر شما بجز تخریب اصلاحات و عقده گشایی های خاک خورده راه دیگری هم بلدید خواهش می‌کنم که به ما هم نشان دهید، قلم شما اگر در راه دیگری هم ورق سیاه می‌کند بفرمایید ما استقبال می‌کنیم، شما نمی‌توانید درختی را آبیاری کنید و از بغض ناتوانی‌های‌تان، تبر به درخت استوار و سبز اصلاحات می‌کوبید تا شاید ناتوانی‌هایتان برای آبیاری درخت کمتر دیده شود.

بزنید بکوبید ما بیش از پیش به ناتوانی های شما پی می‌بریم، اگر دیروز امیدی به شما بود امروز تنها این امید برای خندیدن و تفریحاتمان زنده است. برادر من خواهر من نویسنده محترم و عالم شما بفرمایید اول از همه جامعه آرمانی‌تان را ترسیم کنید، و راه کار بدهید که از چه طریق می‌خواهید به آن برسید و بعد شروع کنید به نق زدن، نه ترسیمی از آینده دارید و نه تکه نخی پاره برای رسیدن به آن، در متنی یکی از نویسندگان لشگر گمنامان مدعی شده بود که اصلاح طلبان چشم بر جنایت‌ها خواهد بست و تن به آشتی ملی می‌دهد، باید از این دوست بپرسم که اگر قرار بود تمام خواست‌های معقول جامعه را نادیده بگیریم چشم بر جنایت‌ها ببندیم، چشم بر تاراج انقلاب ببندیم چشم بر قانون شکنی ها ببینیم پس تا امروز چرا ایستاده‌ایم؟ هفت دلاور اصلاح طلب برای چشم پوشی از جنایات کودتاچیان این روزها را در سلول های اوین سپری می‌کنند؟ باور کنید کمی دیدن هم چیز بدی نیست، کمی از حسادت های کور کورانه خود بکاهید و حقیقت‌هایتان را با ایدئولوژی نسازید بلکه ایدئولوژی‌تان را با حقیقت ها سازگار کنید ...

امیدوارم که بیش از این موجبات خنده مارا فراهم نیاورید و کمی هم به فکر ساختن باشید

شیوا و ترس های من

2010-08-26T14:53:00.000-07:00

شیوا باید برگرده و راهش رو ادامه بده

دو سه روزی بود که از سر زدن به فیس بوک میترسیدم ، تنم میلرزید با تیتر های کذایی برای اعدام شیوا ...
بهش فکر کردم تا اعتراض کنم به این مدل از اطلاع رسانی ، آخه نمیفهمیدم که چرا باید در تایید اتهام شیوا ما براش حکم صادر کنیم ، اصلا گروهی به این فکر نکردند که قانون مجازات های دیگری را هم در نظر گرفته و جدای از همه هنوز حکمی صادر نشده ، به فکر خانواده نگران شیوا نبودند ؟ که این همه برای اعدامش خود نمایی کردند ؟
حقیقتا ترسیدم
ترسیدم اعتراض کنم بعد متهم بشم که میخوام جلوی بین الملی شدن شیوا رو بگیرم ، یا اینکه میخوام حکومت کارشو بکنه ، حقیقتا ترسیدم دست به قلم بشم و خودمو سانسور کردم و چشمامو بستم به روی تیترهای کذایی
تا اینکه امروز قلم و متن شجاعانه شادی صدر رو دیدم ، حرف دل بود همش ، و بیش از اون چه که من میتوانستم بنویسم نوشته بود ، این متن رو از دست ندید و اینجا حتما بخونیدش ، این چند خط رو هم نوشتم تا بیشتر متن شادی صدر رو معرفی کنم و ازش ممنون باشم که این متن رو نوشت ...
تیکه هایی از متن رو این پایین آوردم ولی حتما به وبلاگی که لینک دادم سر بزنید و همشو بخونید ...

شادی تو بخشی از متن اینجوری نوشته :

برای شیوا حکم اعدام صادر می کنند و بعد هم فریاد وااسفا سر می دهند.

اگر تا پیش از این، مقامات امنیتی تامل می کردند برای اینکه به قاضی “به فرموده” شان بگویند چه حکمی برای شیوا صادر کند، حالا دیگر کلیه واکنش های داخلی و بین المللی اش را سنجیده اند و آخر آخر میزان هزینه سیاسی را که باید بدهند، دستشان آمده است.

به راستی چرا اینان به استقبال حکم اعدام شیوا نظرآهاری می روند در حالی که اولا، محاربه، “اتهام” شیواست و هنوز دادگاه مهر تایید به عنوان محکومیت و جرم برآن نزده است، ثانیا، اعدام تنها یکی از مجازاتهای محاربه است(ماده 183 قانون مجازات).

امیدوارم این تیکه های کوچیک از متن شادی صدر مجبورتون کنه تا اینجا برید و متن کامل رو بخونید

بازم امیدوارم دست از این کار برداریم و اینقدر دل این دختر رو نلرزونیم تا لرزش قلم قاضی کمتر بشه ، یه کم فکر کنیم به خدا خیلی چیزها مهم تر از مطرح شدن خودمون یا رسانمونه باور کنید ، از این اعدام ها حاکمیت یه جور استفاده میکنه
ما هم یه جور ، مهم تفاوت استفاده نیست مهم استفاده ایست که ما میکنیم ....
تفاوتی با اعدام کننده نداریم وقتی از قبل حکم صادر میکنیم
برای زنده بودن و زندگی کردن شیوا بنویسیم ، از رنجش بنویسیم ، از بزرگیش ، از اسطروه بودنش ، از خواستهاش ولی ترو به خدا از مرگ ننویسید ، لطفا خواهش میکنم برای بزرگ شدن خودمون از مرگ ننویسید لطفا ...

به قول شادی صدر :

اگر تحلیل سیاسی ندارید، اگر شرمتان نمی آید، همینطور ادامه دهید! سیرداغ- پیاز داغش را هم بزنید! داغش که قرار نیست به دل شما بماند!

مدعیان حرفه ای گری و نویسنده های خودی تر

2010-08-26T10:04:00.000-07:00

در حالی که مدام رسانه های سبز یا رسانه های حامی سبز زیر تیغ انتقاد رسانه های به اصطلاح بی طرف میروند ، رسانه های مدعی بی طرفی هم گامی نوین در راه حامیانه بودن برداشتند ! بر عکس رسانه های موسوم به سبز که خط مشی مشخص دارند و بدون هیچ ادعایی خود را حامی جنبش سبز میدانند و در آن راه قدم میزنند ، رسانه هایی هستند که مدام دم از بی طرفی میزنند ، رسانه های منقد هیچ گاه نتوانستند سندی محکم برای ایراد اتهاماتشان به رسانه های سبز منتشر کنند ، اما خود را لحظه ی برای واکاوی و تهمت پراکنی نرهانیده اند.
این رسانه ها که مدعی حرفه ای گری هستند از همسو بودن برخی رسانه ها با جنبش سبز گله میکنند و سعی دارند تنها خود را حرفه ای در امر رسانه نشان دهند ، در حالی که در زیر اقدامی غیره حرفه ای و حامیانه را در عمل کرد یکی از همین رسانه ها خواهیم دید.
رسانه ... که با عنوان یک رادیو فعالیت میکند ، اقدام به انتشار پاسخ مقاله ای کرده است که در روز آنلاین منتشر شده بود ، اخلاقی و حرفه ای بود که نویسنده خشمگین پاسخ خود را در همان رسانه یعنی روز آنلاین منتشر کند ، اما به یک باره پاسخ به متنی منتشر شده در روز سر از رادیو... در می آورد ، این تمام ماجرا نیست ، پاسخ "ه.پ" به مقاله فرهمند علی پور با آب و تابی دو چندان به همراه چند عکس و در ستون معمول آن بخش از رسانه مذکور منتشر میشود ، تا اینجا هم هنوز داستان به اتمام نرسیده است ، این رادیو در وبسایتش اقدام به انتشار پاسخ فرهمند علی پور میکند اما چه طور و چگونه ؟!
متن در قسمت خشونت سری مقالات خیابان منتشر میشود ؟! به این هم توجه کنید که پس از سه روز از تحویل متن به سردبیر ! متن مورد علاقه یکه تازی میکند تا جوی که دوست دارند ماندگار بماند برای چند روز و بعد از آن بالاخره سر دبیر محترم تصمیم میگرد تا متن نا خواسته را منتشر کند ، حتی بدون ایجاد یک عکس در میان متن ؟! متنی خشک به منزله نوع انتشارش و به خواسته سردبیر بخش خشن !!!

چون با روش کار این دوستان آشنا هستم ، میدانم که عکس را خود سردبیر انتخاب میکند اما خوب میشود بهانه اینکه فرهمند عکسی به آنها نداده است را به خود قبولاند ، علت تاخیر سه روزه را هم گویی توجیهاتشان قانعمان کرد ، اما اینکه این نوتشه در بخش خشونت منتشر میشود را نمیدانم چه طور میشود پاسخ گرفت؟
چطور متنی سراسر حمله که ذاتا واکنش بوده است در بخش معمول منتشر میشود اما نویسنده همان کنش متنش باید در بخش خشونت منتشر شود ؟!!! در کجای متن فرهمند علی پور سر دبیر محترم خشونت یافته است ؟ کجایش بوی خشونت با هر تعریفی را میداده است ؟ آیا صرفا صحبت از خشونت های دهه شصت دلیل انتشار این متن در بخش خشونت است ؟ اگر این چنین است آیا در تاریخی که نویسنده در واکنش به علی پور شرح داده ، خشونتی نبوده است ؟!
« گفتنیست دیگر متن این بخش صرفا خشونت را شرح میدهد و در باب آن نوشته شده است و هیچ تشابهی با متن مذکور در مفهوم ندارد.»
نمونه بالا یکی از بی اخلاقی های رسانه های مدعی حرفه ای گری است ، رسانه هایی که بر طبل مستقل بودن میکوبند و خود را از هر اشتباهی مبرا میدانند ، رسانه سبز و قعالان سبز بی گمان اگر همانند دوستان به جای فعالیت و انجام وظیفه روزانه سری در رسانه های مدعی میچرخاندند ، بیش از این غیر حرفه ای گری و عملکرد حامیانه را یافت میکردند.
باری خواست ها تفاوت دارد عده ای در پی ساختن هستند و عده ای در پی ویرانی...
امیدوارم مسئول این بخش پاسخی قانع کننده داشته باشد برای این عمل غیر حرفه ای.

"ثبوتی" ديوار ها را برچیده بود

2010-08-24T09:08:00.000-07:00

وزارت علوم در چند ماه اخیر، عده زیادی از اساتید دانشگاه ها را به بهانه های مختلف از جمله "رکود علمی" خانه نشین کرده و همچنین برخی از روسای دانشگاه ها را نیز تغییر داده است. یکی از آخرین تغییرات که در سطح ریاست دانشگاه زنجان بود با واکنش های متفاوت و اعتراض گسترده دانشجویان همراه شده است.
کامران دانشجو وزیر علوم دولت دهم، طی حکمی پرفسور یوسف ثبوتی را از ریاست دانشگاه تحصیلات تکمیلی علوم پايه زنجان برکنار و رسول خدابخش را به عنوان جایگزین وی منصوب کرد.

"ثبوتی" ديوار ها را برچیده بود

برای تنانگی های خفه شده

2010-08-24T08:46:00.000-07:00

نه از دنیای معمول نوشته هایم ، نه از منطق های سیاسیم و نه از نقد های نق گونه ام ، از احساس مینویسم ، احساسی که نیست در من و خفه شده است زیر بار سنگین منطق ها و باید ها ، منطقی که خفه کرده است هر آنچه در من میتواند زبانه بکشد منطقی که فراموشیم داده تنانگیم را ، تنانگی را که خواندم احساسم غلبه کرد بر منطق و عقل نیز قفل مثل اکثر زمانها ...
حمله کردن و کشتند تنانگی را نه تنها با طعنه های اخلاقی که با نگاه ها ، به خودم نگاه کردم به تمامی احساس هایی که کشته شده در سالها به تمام خواستهای الهی که زشت نامیده شده در این سالها و نگریسم سالهای جلو را سالهایی که نمیدانم بدنم تنانگیم ، الهی شده است یا من گم شده ام در فراموشی تنانگیم در فراموشی بدنم زیر آوار منطق ها و استدلال ها ، خواستهایی که برای ساختنش منطق خرج کردم آوار شده است بر احساسم بر خواستهای تنم ، تنی که همراه بوده در آن سالها که اگر نبود آواری نبود. آیا احساس دستان گرمی که در تنانگی بود ، ارضاء میکند ذهن خسته مرا ؟! آیا این پچ پچ های شبانه پچ پچ های تنانگیم است از قفسی که ساخته ام براش ؟! برای تنانگیم از کدام خاطره صحبت کنم ؟ آیا کتاب های ژیزک ، راسل ، شریعتی ، سروش همانطور که ذهنم را ارضا میکنند جوابی برای تنانگیم هم دارند ؟

من هرزه ام ....
من هرزه ام که خدایی داد به من تن ؟! من هرزه ام که خدایی نداد تنها مغز ؟! من هرزه ام که تنم پایبند اخلاق ذهنم هست ؟ یا که بر عکس ... اگر هرزگی عبور از مرز مغز است برای فریاد تنانگی ... هرزه ام
آه تنم
تنم در پوششی از ذهن و اخلاق در قاب عکس زیباست ، اما در میان آینه تن عریانم سیاه مانده است و سیاه ...
مرا که میبینی تنها بالا را ببین ، بالایی که با نقابی تصویر میشود ، عریان نمیشوم ، سیاهم ، تهی ام ... خالی
------------------------------
این را که خواندی با من پچ پچش نکن ، هیچ نگو ، میدانم که از جنس نقاب من نبود ، پس هیچ نگو بگذار تنها باشم با عریانی سیاه تنم ....

« مرسی از قلم زیبای تنانگی....»

اتحاد بر مبنای کدام اصول ؟

2010-08-22T14:21:00.000-07:00

آرش حسینی پژوه

رهبر جمهوری اسلامی در تازه ترین اظهارات خود از اتحاد نیروهای وفادار نظام سخن گفته است.
متعاقب این اظهارات، نمایندگان مجلس هم با امضا نامه ای خواستار ایجاد فضایی شدند تا بر مبنای صحبت های رهبری کسانی که از نظام خارج شده اند به نظام بازگردند. البته این مجلس همان مجلسیست که خواستار محاکمه رهبران مردمی جنبش سبز شده بود، و با وجود آنکه بسیاری از تحلیلگران با توجه به مشکلات اقتصادی ، فقدان توان اداره کشور ، بحران مشروعیت داخلی و فشار های بین الملی؛ چرخش حاکمیت و تلاش برای به رسمیت شناختن اعتراضات موجود را شروع مناسبی برای کاهش بحران ارزیابی می کنند، اما این اظهارات همچنان نمی تواند نشانه ای از چرخش حاکمیت به سمت رفتارهای عقلانی تلقی شود.
تاکید رهبر جمهوری اسلامی بر لزوم ایجاد اتحاد میان نیروهای وفادار به نظام ، چند سوال ایجاد می کند.
نخست آنکه اگرچه علی خامنه ای اتحاد را بر پای اصول دانسته است، اما اشاره ای به این که مبنای او از اصول چیست به میان نیاورده است. اصولی که رهبر جمهوری اسلامی از ان سخن میگوید آیا اصول به محاق رفته قانون اساسی و منافع ملی است و یا همان اصولیست که وی پیش از این در باره التزام به ولی فقیه اعلام کرده بود ؟ و به بیان دیگر آیا مقصود رهبر جمهوری اسلامی از اتحاد، اتحاد حول محور او و روش های وی در اداره امور کشور بدون وجود حق اعتراض و انتقاد است؟!
رهبر جمهوری اسلامی ، پیش تر و در اظهارات 27 مرداد خود از لزوم "به راه بازگرداندن " کسانی سخن گفت که بر اثر " اشتباه با غفلت " از نظام خارج شده اند ، اما پرسش اینجاست که آیا سید علی خامنه ای اگر چه با تغییر لحن اما با همان خواست ها در پی تکرار حرف های گذشته خود است؟ یا در پی گشودن راهی برای رسیدن به تعامل واقعی ؟
این نگاه خودپرستانه و از بالا به مخالفین نمیتواند روزنه ای برای اتحاد باشد. میر حسین موسوی یکی از رهبران جنبش سبز پیش از این هم گفته بود که برای ایجاد تغییر نیازی نیست تا حاکمیت آن را به زبان بیاورد بلکه کافیست در عمل به آن بپردازد.
نکته ای که نمیتوان در واکنش های جدید حاکمیت یافت ، مشخصا رسیدن به اتحاد برای اصلاح طلبان نیز میتواند مفید باشد اما اتحاد با چه کسانی ؟ تعامل با اصولگرایان در چارچوب منافع ملی و بر اساس حقوق مردم البته خواستی ست انکار نا پذیر و اصلاحات همانطور که برای تعامل با دیگر نمایندگان جامعه ایرانی وارد گفت و گو می شود مشخصا با اصولگرایان هم میتواند به جمع بندی هایی برای اداره کشور و تغییر در نوع نگرش به حاکمیت برسد.
اما نا دیده گرفتن جنایاتی که از سوی حاکمیت رخ داد ، برای اصلاح طلبان امکان پذیر نیست ، اصلاح طلبان پیش تر هم اعلام کرده بودند که اگر در حاکمیت خواستی برای تغییر وجود دارد باید آن را در عمل نشان دهد ، آزادی زندانیان سیاسی ، رسیدگی به پرونده خاطیان و رسیدگی به شکایت هفت اصلاح طلب میتواند نشانه های عملی خواست حاکمیت برای ایجاد اتحاد باشد ، در غیر این صورت به نظر نمیرسد تنها با کلام و تغییر لحن مشکلات حل شود ، مخالفین دولت خواست های مشخصی دارند که با شروع رسیدگی به خواست های آنان از سوی حاکمیت میتوان به ایجاد فضای گفت و گو و اتحاد امید بست.
در غیر این صورت به نظر نمی آید رهبران اصلاح طلب جنبش سبز پاسخ مثبتی به خواست حاکمیت بدهند.

موج سواری ، روی مردم

2010-08-19T08:50:00.000-07:00

موج سواری ، یا سرفینگ ، از ورزش های روی آب است ، در سال 1950 یه عنوان ورزش معرفی شد.

موج سواری به عنوان یک ورزش تعریفی را دارد که در بالا آوردم ، اما موج سواری در ایران تعریف دیگری دارد و به علت اینکه ما در سواحل ایران شاهد موج های عظیم نیستیم این ورزش را دگرگون کرده و از سوار شدن بر روی آب به سوار شدن بر روی مردم تغییر دادیم و از یک رشته ورزشی به یک رشته سیاسی ارتقا دادیم ، مشخصا اگر این رشته ارتقا یافته در ایران را در یک المپیک سیاسی فرض کنیم بی شک سیل عظیمی از مدال های طلا را برای ایران به ارمغان می آوریم. این پدیده در هیچ کجای دنیا به این شکل و با این ظرافت دیده نشده و نخواهد شد (یحتمل) .

کلا کسانی که در این رشته مهارت خاصی دارند در عرض سه سوت تبدیل به رهبرانی میشوند که تاریخ نامشان را فراموش کرده به یاد بیاورد ، حرفه ای ترین ها در این پدیده در یک سال گذشته موج سواری کردند که دنیا را به حیرت وا داشتند از هنر خود ، برخی از اینها توان این را نداشتند تا حتی با استفاده از ابزار یک موج 50 سانتی متری درست کنند ، اما به یکباره آمدند و بر روی موجی سوار شدند که به طور طبیعی خیلی کیلومتر ارتفاع داشت ( تقریبا از میدان امام حسین تا میدان آزادی)
این دوستان ماهر و حرفه ای در حد تیم ملی موج سواری میکردند و اصلا از پایه و اساس منکر کسانی میشدند که با هزار زحمت و هزار بدبختی این موج را آفریده بودند. کلا اصلا به این هم فکر نکردند که قطره های این موج چه شد که به خروش آمد تا اینها سوارش شوند ؟ این موج آنقدر عظیم و تاریخ ساز بود که در ابتدا کسی به موج سواران حرفه ای اهمیتی نداد و همه مدتی به تفریح و عشق و حال موج سواری کردند و قطره های بیچاره را تشویق میکردند که همچنان موج بیافرینند و مهم هم نبود که این موج آفرنینی چه بر سر قطره ها می آورد...

اما بعد از گذشت یک سال از موج سواری ، موج سواران همچنان خود را مالک موج ایجاد شده میدانند و تازه مدام هم گله میکنند که چرا این موج همچون گذشته خروشان نیست ، و تقصیر را به گردن موج آفرینان اولیه می اندازند ، اینکه این موج از کجا شروع شد و چگونه تعریف میشود به نقل از ویکی پدیا اینگونه است :

جنبش سبز ایران، به سلسله اقداماتی اطلاق می‌شود که در آن طرفداران، خواهان برکناری محمود احمدی‌نژاد پس از انتخابات ریاست جمهوری ایران هستند. رنگ سبز ابتدا به عنوان نماد طرفداران میرحسین موسوی انتخاب شد اما پس از انتخابات ۱۳۸۸ ایران و اعتراضات گسترده در واکنش به آن، این رنگ نماد اتحاد و امید کسانی به شمار می‌آمد که با انتخاب مجدد محمود احمدی‌نژاد مخالف بودند.^[۱] میرحسین موسوی، مهدی کروبی ومحمد خاتمی به عنوان «رهبران جنبش سبز» شناخته شده‌اند.^[۲] در ایران این جنبش تا پیش از انقلاب سال ۵۷ بی سابقه بوده است با این تفاوت که این جنبش نسبت به انقلاب ۵۷ با شدت بیشتری سرکوب شده‌است.^[۳]

موجی که ازش صحبت کردیم معروف به جنبش سبز ایران است ، طبق تعریف بالا این جنبش خواهان برکناری احمدی نژاد است و رنگ سبز نماد اتحاد و امید کسانی به شمار می آید که مخالف انتخاب احمدی نژاد هستند .
حال و با این تعریف باید جستجو کرد و یافت که دیگران چطور یهو سبز شدند ؟
اینکه کسانی بیایند و همراه جنبش سبز شوند خیلی هم پسندیده و برای پیش برد اهداف این جنبش مفید است ، اینکه جنبش سبز با تعاریف خود بتواند کسانی را به گرد خود جمع کند و برای رسیدن به هدف مشترک متحدشان کند هم بسیار پسندیده است .
تا این جا ما با موج سواری مواجه نیستیم و همچنان قهرمانان ما خفته اند !
ما زمانی با موج سواری مواجهه شدیم که قهرمانانی که پیش از این بر موج سواری روی موج های کوتاه مثل ، موج مردم بعد از پیروزی های ورزشی ، موج مردم در جشن چهار شنبه سوری ، عادت داشتند به یک باره موجی را دیدند که در خواب هم به آفریده شدن آن فکر نمی کردند .
موج سواری این دوستان بدون هیچ مشکلی ادامه داشت تا زمانی که اینها مالک موج شدند و مدعی شدند این موج در حقیقت موج آنها بوده است و نه موج اینها !!!
و حال ما را متهم میکنند که چرا میخواهی با انتقاد از ما موج بزرگ را ویران کنی و اتحاد قطره ها را از بین ببرید ، در جواب باید به این دوستان خاطر نشان کرد که این موج قبل از انکه آنها از چیزی با خبر باشند به وجود آمد و اصولا قطره ها باوری به آنها نداشتند تا بگذارند موجی به وجود بیایید ، اتفاقا این را هم خاطر نشان کنم که همین دوستان که الان سوار بر موج هستند تا قبل از ایجاد موج فریاد میزدند که به این موج نپیوندید و بیایید و با نرفتن به دریای اینها با ما همراه شوید ، حالا نگارنده نمیداند یک هو اینها چطور همه قطره ها را که به آنها پشت کرده بودند ، قطره های خود دانستند ؟

اینکه در ابتدا گفتم این پدیده در هیچ کجای دنیا دیده نشده به این خاطر بود که اصولا خیلی جاها به قطره ها سواری هم میدهند و اصلا برای سواری دادن به قطره ها خود را مطرح میکنند و نه برای سواری گرفتند ، دوستان ما هم در این زمینه سعی کردند قطره ها را به خروش آورند و به آنها سواری دهند که یکهو با فعل و انفعالات کودتایی مواجه شدن و بعد از آن با موج سواران پر مدعا .... باز گردیم : به این دلیل گفتم که در هیچ کجای دنیا این پدیده رویت نمیشود که اصولا در کشور های دیگر هر کس برای خودش موج ایجاد میکند و اگر در ایجاد موج موفق نباشد نمیرود بپرد روی موج دیگری و مالک شود . مثلا دموکرات ها وقتی از جمهوری خواهان در امریکا شکست خوردند ، نرفتند سوار جمهوری خواهان شوند و سعی کردند تا ایراداتشان را پیدا کنند و برای دوره بعد مسابقات موج خودشان را پیروز کنند که دیدیم کردند .
اما متاسفانه ما در ایران با این که صد بزرگی برای تشکیل موج داریم ، هیچ کداممان هم سعی در موج سازی نمیکنیم منتظرم موجی بدمد تا سوارش شویم ، حالا این موج میخواهد موج موسوی باشد یا موج پرسپولیس و استقلال ، برای موج سواران قهرمان ما تفاوتی ندارد مهم سوار شدن بر موج و در آمد زائی است .
فدراسیون موج سواری ایران باید یه فکری بکند این فدراسیون که به دست قطره ها اداره میشود باید تصمیمی بگیرد و در برابر موج سواری مقابله کند ، باید قوانینی وضع شود تاهمه گروه ها بیایند و از همه ابزار استفاده کنند و موج درست کنند برای خودشان و اگر نتوانستد موج خوبی درست کنند یهو نپردند رو موج بغلی و حالشو ببرند ، این حرکت خیلی غیر ورزشی و اصلا شایدم غیر اخلاقی باشد ، بابام جان باید به این قهرمانان تاریخ ساز گفت اگر خودتان توان ایجاد موج ندارید حداقل وقتی سوار موج بغلی میشودی با موج همراه شوید نه اینکه با خنجر به جونش بیوفتید ، اگر در توانتان خروشان تر کردن موج است بسم الله و اگر نیست همراهی کنید ترو به خدا ، این کارهایی که میکنید خیلی غیر ورزشیه باور کن ...
شما خودت موج نداری نمیگم خدای نا کرده نمیتونی موج ایجاد کنی ها نه ، حالا به هر دلیلی نداری ، بد میخوای بزنی موج مردم رو هم نابود کنی ؟! آخه چرا ؟ خودت برو موج درست کن چه اشکال داره اصلا خوبیه لیگه یه جامعه متکثر به فراوانی موج هاشه ، اینکه یه عالمه موج داشته باشیم که هر کدوم یه سره جامو بگیرند و قطره ها رو ببرند به سمت آرامش و راحتی ، نه اینکه هر کی موج میسازه تا دیوارو خراب کنه و قطره ها رو آزاد شما میخواید خرابش کنید ؟!!! نکن برادر من نکن

اگر راهبران موج مذکور راه را اشتباه میروند خوده قطره ها متوجه میشوند و ادامه نمیدهند شما آیا به عقل قطره ها شک دارید ؟ اگر راه اشتباه است پس چرا راه درست را معرفی نکرده اید ؟ چرا در این سی سال که موج آفرنینی میکردید راه را درست نکردید ؟ اگر به فکر قطره هایید چرا برایشان قبل از این انقلاب دیوار ساخته بودید ؟ چرا کسانی که دیوار را شکستند همراهی نکردید ؟ چرا بر روی قطره های دریا اسلحه کشیدید در کنار ارتش بی گانه ؟! به این چرا ها پاسخ دهید و بعد می یابید راه ساختن موجی خروشان را ، اگر گمان میکنید راه بهتری هست و قطره ها همراهتان میشوند بسم الله شروع کنید ، از این موج سبز پیاده شوید و موج خودتان را بسازید ، به یک رنگ دیگر با یک شناسنامه دیگر تا شاید دیگر به قهرمانان موج سواری شهره نشوید ... شاید

مرور شناسنامه موج مذکور میتواند مفید باشد برای این دوستان :

کمپین‌های انتخاباتی، ایجاد زنجیره‎‌های انسانی^[۱۵]، تشویق به سبزپوشی، بستن دستبند سبز و کلاً ترویج این رنگ پیش از انتخابات و برگزاری راهپیمایی‌های گسترده در اعتراض به نتایج انتخابات، از جمله اقدامات این جنبش بوده است.این جنبش در حال حاضر نفوذ بسیار زیادی در بین مردم ایران دارد.
ابتدا به خاطر سیّد بودن موسوی رنگ سبز به تدریج توسط طرفدارانش به صورت نماد وی در آمد. با همه‌گیر شدن این رنگ مخالفت‌هایی از سوی برخی گروه‌های سیاسی ابراز شد. دو هفته پیش از انتخابات هفته‌نامهٔ صبح صادق، ارگان سپاه پاسداران به نقل از یدالله جوانی، رئیس ادارهٔ سیاسی سپاه پاسداران نوشت که سپاه اطلاعاتی در دست دارد که نشان می‌دهد برخی گروه‌های افراطی، پروژه انقلاب رنگی را طراحی کرده و در حال اجرای آن هستند.
با تداوم اعتراضات فراگیر حامیان میرحسین موسوی و مهدی کروبی در انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۸ به نتایج انتخابات این جریان با نام های گوناگونی خوانده شد.
موسوی و هوادارانش در کنار مهدی کروبی و محسن رضایی معتقد به مخدوش بودن نتایج انتخابات و اعلام پیروزی محمود احمدی نژاد بودند. برخی از احزاب هوادار موسوی از عنوان کودتای سیاسی برای آنچه در انتخابات توسط دولت روی داد بود استفاده کردند

اگرچه بیشتر میرحسین موسوی، مهدی کروبی تا حدودی محمد خاتمی را رهبران این جنبش می‌خوانند اما خود این افراد از جمله میرحسین موسوی بارها ابراز داشته‌است که خودشان پیرو جنبش سبز هستند. بطور مثال می‌توان به شرکت میرحسین موسوی در اولین نماز جمعه بعد از انتخابات ۱۳۸۸ به امامت هاشمی رفسنجانی را بنا به خواست هواداران این جنبش دانست.
نظرات گوناگونی پیرامون رهبری این جنبش ابراز شده است.
عماد بهاور، از اعضای ستاد موسوی گفته است: برخی از گروه‌های اپوزیسیون دائما تبلیغ می کنند که «موسوی رهبر جنبش نیست» یا «جنبش سبز رهبر ندارد» یا «مردم خود رهبر جنبش هستند». تصور آن ها از رهبری جنبش همان رهبری قدیمی و کلاسیک است که نوعی رهبری حداکثری بود و جنبش قبایی بود که بر قامت رهبران دوخته می شد. ایشان دانسته یا نادانسته بر تلاشی جنبش دامن می زنند. در حالیکه نوع رهبری فرضی میرحسین موسوی به هیچ وجه شباهتی با آنگونه رهبری کلاسیک ندارد.
او گرچه معتقد است، جنبش راس دارد ولی می‌گوید رهبری جنبش، فرضی است، وی گفته است:
این جنبش وابسته به راس خود نبوده و نیست. اگرچه همواره حول یک «راس فرضی» سامان یافته است. بی شک خاتمی و موسوی دو راس فرضی برای این جنبش در مراحل اولیه و بعدی و البته بهترین، سالم ترین و اخلاقی ترین گزینه ها در بین گزینه های ممکن و موجود بوده اند. در چنین حالتی اعضای متکثر جنبش فرض می‌کنند که شخصی یا نهادی نقش رهبری جنبش را بازی می کند؛ رهبری که البته حداقلی است و چندان هم رهبری نمی‌کند. تنها «حضور» دارد تا انسجام جنبش حفظ شود و از مسیر اولیه آن خارج نشود

برای رسا

2010-08-19T07:42:00.000-07:00

در اولین روز خبر افتتاح تلویزیون سبز ، میشد پیش بینی کرد که این تلویزیون از هر دو سو مورد هجوم قرار میگیرد ، اما نکته ای که باید به آن دقت کرد این است که دوستان در رسا باید از اینگونه نق زدن های رسانه ای خوشحال باشند ، و بدانند که آنقدر کارشان بی نقص است که مخالفینشان کیهان وار دست به دامان حاشیه شده اند ، مخالفینی که مدام نق زده اند در این یک سال آنقدر تو خالی و پوچ هستند که جایی به جز حاشیه برای قلم زدن ندارند ، در متن حرفی برای گفتن ندارند و به حاشیه میروند ، میر عزیز و شیخ شجاع باید این انتقاد ها را نشانه پیروزی اولیه رسا بدانند و امیدوار باشند به کسانی که در این یک سال استوار و بدون توجه به فشار های داخلی و خارجی به راه خود ادامه دادند ، بی شک رسا که هنوز در ابتدای راه است ، خشم مخالفینش را بر انداخته و این همان نقطه پیروزیست ، نقطه پیروزی که مستبدین داخلی و خارجی را خشمگین کرده است .
بگذارید بنویسند تا رسوا تر شوند ، بگذارید خودنویس با جوهر کیهان پر رنگ تر شود ، باکی نیست ، رسواییش برای ما نیست ، هر چه بیشتر بنویسند رسوا تر میشوند ، هر چه بتازند کیهانی تر میشوند ، مگر کیهان شریعتمداری صدای اصلاحات را خفه کرد ، که کیهان کپی شده خارجی بتواند ؟!
اقتدارگراها دلشان به کیهانشان خوش است بگذار مدعیان دموکراسی هم دل خوش به کیهانشان باشند ، باکی نیست . نق ها را بشنوید و به موفقیت خود ببالید و انتقاد ها را گوش کنید و ساختن را افزون تر ...
هیچ گاه نام نیکی از کسانی که پیام آور ویرانی بوده اند باقی نمانده است ، بسازید که بنا شده ها ماندنی اند ....

دهه شصت باید واکاوی شود

2010-08-17T07:30:00.000-07:00

تلخی دهه شصت هنوز بر کام ملت ما نشسته است ، با گذشت سالها از دشواری ها و خون ریزی های سالهای شصت گویی همچنان این زخم کهنه سر نبسته است و هر روز بیش از گذشته سر باز میکند .
این که در آن سالها چه گذشت و زندانیان چرا و به دستور چه کسی اعدام شدند موضوع بحث این متن نیست ، نکته ای که دوست دارم بهش اشاره کنم ، واکاوی تمام سالهای شصت است واکاوی تمام اتفاقاتی که با اعدام ها زخمش عمیق تر شد. ترور ها ، بمب گذاری ها ، مبارزات مسلحانه ، اسلحه کشیدن ها ، همه و همه باید واکاوی شوند و موشکافانه بررسی شوند ،اعدام های سال شصت و هفت باید موشکافانه بررسی شوند و کسانی که در آن سالها قانون شکنی کردند و محاکمه نشدند محاکمه شوند.
قصد ندارم توجیهی برای اعدام ها پیدا کنم اما تنها به این موضوع اشاره میکنم که متاسفانه و یا خوش بختانه مجازات اعدام در قانون اساسی ما پیش بینی شده است و اعدام مشخصا قانون شکنی و جرم نیست و باید به این موضوع دقت داشت که قانون اساسی میثاق ملی مردمی بوده است که به آن رای دادند ، باز هم کاری به این ندارم که آیا این قانون مورد قبول همه هست یا نه ، مهم این است که ما به این قانون روزگاری رای داده ایم ، و تا زمانی که این قانون با تمام اصولش به عنوان قانون اساسی ما خوانده میشود نمیتوان مجریان آن را محکوم کرد.
در نگرش به اعدام های شصت و هفت باید قانون شکنی ها را موشکافی کرد و کسانی را که از قانون عبور کردند محاکمه کرد ، شاید حالا با گذشت سالها از حوادث دهه شصت تنها خاطرات اعدام ها به جا مانده باشد اما سالهای شصت تنها در اعدام مخالفین خلاصه نمیشود ، در ترور و بمب گذاری ها هم معنی میشود ، همانطور که قانون گریزان اگر غیر قانونی دست به کشتار زده باشند باید محاکمه شوند گروه ها و رهبرانی که راه مبارزه را با گلوله پیش گرفتند هم باید محاکمه شوند ، همه کسانی که در ترور ها ، بمب گذاری ها و خشونت های خیابانی که به عقیده من حاصلش اعدام های شصت و هفت بود دست داشتند باید محاکمه شوند.
کسانی که سنگ آن سالها را به سینه میزنند اگر نیتشان حقیقتا شناخته شدن عوامل کشتارهاست باید به روشن سازی آن سالها کمک کنند ، آیا ما تنها قصد داریم بغض هایمان را درمان کنیم یا میخواهیم حقیقت را روشن کنیم ؟
اینکه کدام یک از اعدام شدنگان طبق قانون باید اعدام میشدند و یا بی گناه اعدام شدند بحثی ست که باید حقوق دانان روشن کنند و باید به آنها در راه روشن کردن این تاریکی کمک کرد ، اما اگر قصد داریم به کل اعدام ها را محکوم کنیم اول باید به خودمان باز گردیم . باید تمام کسانی که در آن سالها به قانون اساسی رای دادند مسئول اعدام ها شناخته شوند.
ما نمیتوانیم کسی را به جرم اینکه قانون را اجرا کرده است محاکمه کنیم ، اگر نقد ما به قانون شکنیست ، که نقدی به جا و منطقیست و باید رسیدگی شود و اما اگر ما خواستگاهمان تنها درمان بغض هایمان است ، پس باید ابتدا از محاکمه خودمان شروع کنیم.
باید بدانیم که نه تنها در ایران آن سالها که در همه جهان و حتی ایران آینده مد نظر ما ، ترور و تروریست ها نباید و نمیتوانند که به سادگی زندگی کنند ، هیچ کجای دنیا کسی برای تروریست ها کف نمیزند که متاسفانه این دوستان میزنند.
در هیچ کجای هیچ قانونی تروریست ها آزاد نیستند ، حال در جایی مجازات ترور حبس ابد است و در جای دیگر اعدام ، در کشور ما که قانون رای به اعدام تروریست میدهد اگر با اعدام مخالفیم باید راهی برای اصلاح قانون پیدا کنیم نه اینکه بغض مان را بر سر کسانی بریزیم که تنها قانونی را که ما به آن رای داده ایم را اجرا کرده اند.
نه تنها اعدام های آن سالها بلکه هر اعدامی که بعد از رای ما به قانون ، بر تکیه به قانون اجرا شده است اگر محکوم است ما نیز محکومیم و ما نیز تک تک ما نیز باید محاکمه شویم ، چون روزگاری فکر میکردیم اعدام راهی برای اجرای عدالت است.

من اینگونه به سالهای شصت مینگرم و انتظار دارم که نوری بر این سالها تابیده شود نوری بر اساس منطق و قانون گرایی و نه بر اساس بغض و احساس ...

امید که تمام قانون شکنان به سزای اعمال خویش برسند و هیچ قانون شکنی قهرمان ملی نشود.

کریمی رو سیاسی نکنید ، لطفا !

2010-08-16T03:09:00.000-07:00

بازتاب خبر اخراج علی کریمی به وسعت بزرگی خودش ، بزرگ بود و عالی ، خیلی از دوستان هم زحمت کشیدند و برای انعکاس بیشتر این خبر و اعتراض به اون تلاش کردند ، دست همشون هم درد نکنه ، ولی نکته ای که به نظر من تو این موضوع به هیچ عنوان خوب نیست سیاسی کردن یه خبر کاملا ورزشی ست ، اخراج علی کریمی یه عمل کاملا غیر حرفه ای از سوی مدیر استیل آذین بوده ولی این چه ارتباطی به سیاسیت داره ؟ طبق گقته های خود کریمی اون به خاطر انتقاد از مدیریت اخراج شده و نه روزه خواری ، خوب استیل آذین هم که خدا رو شکر دولتی نیست که بگیم مدیر دولتی اخراجش کرده ، آجرلو هم که داریم یه کم بی انصافی میکنیم در حقش داستان کاندید شدنش برای ریاست فدراسیون فوتبال یادمون رفته ؟ همین دولتی ها و همین علی آبادی یادتونه باهاش چه کرد؟
عملکرد آجرلو غیر ورزشی بوده و توش حرفی هم نیست اینکه یه مدیر خوب باید حرفه ای باشه و اخراج علی کریمی کاملا غیر حرفه ای بوده ، هم توش حرفی نیست ، ولی چه لزومی داره یه خبر کاملا ورزشی تبدیل بشه به یه خبر سیاسی؟!!!
تو گروهی که تو فیس بوک راه افتاده و خیلی هم کاره خوبی بوده زده که شعار اصلی گروه اینه :

روزه خواری بهانه است جنبش سبز نشانه است ؟!!!

من که اصلا نمیفهمم خبر اخراج علی کریمی چه مشترکاتی با جنبش سبز داره ؟ نیازی نیست ما برای حمایت از هر کسی از جنبش سبز مایه بزاریم ، علی کریمی سبزه و منکرش نیستیم ولی مشکلی که براش پیش اومده که سیاسی نیست ؟ هست ؟!!!
علی از مردم حمایت کرد نه از مردم از رای خودش ، اون روز علی تنها نبود ، نکونام هم بود مهدوی کیا هم بود کعبی هم بود سر پرستی که اجازه داد با مچ بند سبز برن تو زمین هم بود ؛ همه بودند مثل همه مردمی که بودند ، باید ازش حمایت بشه ولی نه با ابزار سیاسی ، مشکل کریمی ورزشیه و نه سیاسی ...
خواهش میکنم که از کریمی بیش تر از اینکه حمایت کردید حمایت کنید ولی اونو سیاسی نکنید ، به فکر مشکلاتی که ممکنه براش پیش بیاد هم باشید ، ورزشی نقد کنید ورزشی اعتراض کنید ، بگید که اگه روزه خواری کرده حقش بوده نمیشه با دهن روزه تمرین کرد ، بگید روزه خواری بهانست علی تو بایرن هم روزه می گرفت و آجرلو به خاطر اختلاف مدیریتی اخراجش کرده ولی سیاسیش نکنید لطفا ...
استیل آذین تیم دولتی نیست مدیریتش هم دولتی نیست و خیلی هم میانه خوبی نداره با دولت ، آجرلو هم همینطور بازم میگم داستانش با علی آبادی رو یادتون نره ، این خبر ، مشکل علی کریمی ، مشکل منشور اخلاقی ، مشکل فوتبال ما ورزشیه ، سیاسیش نکنید ...
اعتراض کنیم به وجود مدیر سیاسی تو ورزش ، به فدراسیون فوتبال غیر ورزشی اعتراض کنید ولی موضوع ها رو قاطی نکنید ...
امیدوارم امشب تو برنامه نود موفق باشید و با اس م اس ها تون نود رو بترکونید....

از روح ریدر به سرقت رفت

آخرین نامه ی محمدنوری زاد به رهبر

2010-08-15T07:39:00.000-07:00

آرزو دارم در این روزهای پایانی عمر، نام نیکی از خود به یادگار گذارید و خطاهای رفته را به سامان خویش باز آورید

علی کریمی به جرم روزه خواری از استیل آذین اخراج شد!!!

2010-08-15T06:47:00.000-07:00

علی کریمی ملی پوشی که سال گذشته با دستبند سبز در زمین بازی حاظر شده بود بعد از اخراج از تیم ملی ، امروز از تیم باشگاهی خود نیز اخراج شد ، استیل آذین در وبسایت رسمی خود علت اخراج علی کریمی را روزه خواری و رعایت نکردن شئونات اسلامی عنوان کرده ...

این اتفاق نادر در دنیای حرفه ای فوتبال نشان دهنده این است که گویا گشت ارشاد پا را از خیابان ها هم فراتر گذاشته و امروز در زمین فوتبال هم با گشت ارشاد مواجه هستیم ؟!
علی کریمی به دلیلی نداشتن استقلال در زندگی شخصی احراج میشود ، اخراجی که بیش تر شبیه به تجاوز به حریم خصوصی افراد است تا یک عمل حرفه ای از تیمی که مدعی حرفه ای گری است....
متاسفانه امروز تنها نکته ای که برای هیچ یک از مسئولان ما مهم نیست پیشرفت و بها دادن به سرمایه های ملیست ، علی کریمی یکی از همین سرمایه های ملیست که امروز به حکم کسانی که خود را برده دار فوتبالیست ها میدانند حقش پایمال میشود و در این میان تنها چیزی که مهم نیست گویا پیشرفت فوتبال ماست.
باید فاتحه فوتبالی را خواند که بازیکنش به خاطر پیشرفت و حرفه ای گری باید اخراج شود.

باید فاتحه این فوتبال را خواند ....

مصاحبه علی کریمی با ایسنا :

من يك مسلمان هستم

علي كريمي در پاسخ به بيانيه‌ي باشگاه استيل آذين مبني بر اخراجش از اين باشگاه، تاكيد كرد كه تمام اين حاشيه‌سازي‌هاي در پاسخ به يك مصاحبه است نه چيز ديگري.
به گزارش ايسنا، باشگاه استيل آذين ظهر روز يك‌شنبه در بيانيه‌اي رسمي اعلام كرد كه علي كريمي بازيكن اين تيم به دليل آنچه كه روزه‌خواري و توهين به مسوولان فدراسيون فوتبال در جريان تمرين‌هاي اين تيم خوانده شده، از اين باشگاه اخراج شده است، اين در حالي است كه اين بازيكن نامدار فوتبال ايران تمام دلايل مطرح شده در اين‌باره را رد كرده و مدعيان آن را به خدا واگذار مي‌كند.
علي كريمي در گفت‌وگوي اختصاصي با خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، در اين باره گفت: سال‌هاي سال است كه بازي مي‌كنم اما هيچ گاه در مورد من چنين مسائلي مطرح نشده و نبوده چرا كه من يك مسلمان هستم و به مسائل ديني و مذهبي اعتقاد دارم. آن‌ها اگر چنين ادعايي داشتند چرا همان روز اعلام نكردند و اجازه دادند من برابر استقلال بازي كنم.
وي افزود: فكر مي‌كنم همه اين حاشيه‌سازي‌ها به خاطر مصاحبه من قبل از بازي در مورد مديريت قبلي بوده است.
كريمي تاكيد كرد: در مورد مطلبي كه از قول من درباره‌ي آقايان عزيزمحمدي و عليپور نوشته بودند بايد اين نكته را متذكر شوم كه اين عزيزان در فدراسيون زحمت‌هاي زيادي را متحمل مي‌شوند و هيچ وقت به خودم اجازه ندادم و نمي‌دهم به آن‌ها توهين كنم. شما مي‌توانيد از آقايان عزيزمحمدي و عليپور سوال كنيد كه آيا تا به امروز صحبتي از من درباره‌ي آن‌ها ديده‌اند يا نه.
علي كريمي در پايان گفت: در واقع تمام حاشيه‌سازي‌هاي اخير، در پاسخ به يك مصاحبه بوده و خدا بر همه چيز آگاه است.

و اما آخرین خبر :

عضو هيات مديره باشگاه استيل آذين:
مخالف اخراج علي کريمي هستم
عضو هيات مديره باشگاه استيل آذين تهران اعلام کرد که مخالف اخراج و شيوه برخورد مسئولان باشگاه با علي کريمي است.

محمد رضا خروطي روز يکشنبه افزود: تيم ما در ابتداي فصل براي قهرماني در ليگ بسته شده بود و نبايد مسئولان باشگاه براي خودمان با بعضي برخورد ها حاشيه سازي کنند.
وي ادامه داد: به عنوان عضو هيات مديره باشگاه استيل آذين مخالف اخراج و شيوه برخورد مسئولان باشگاه با علي کريمي هستم زيرا، بايد شخصيت بازيکناني در اين سطح بيشتر حفظ شود.
عضو هيات مديره باشگاه استيل آذين تهران گفت: تلاش خواهيم کرد تنش ها را از بين ببريم و کريمي را به تيم بازگردانيم.
وي تصريح کرد: اين گونه برخورد ها را نمي پسندم و معتقدم اعضاي هيات مديره نيز بايد راي خود را در خصوص اخراج علي کريمي مي دادند و سپس اين موضوع رسانه اي مي شد.
وي با اشاره به برگزار نشدن جلسه هيات مديره اظهار داشت: به دليل ماه رمضان تصميم گرفته بوديم جلسه اعضا هر دو هفته يکبار برگزار شود اما، اگر مي دانستيم اين مشکلات به وجود مي آيد، جلسه را زودتر برگزار مي کرديم.
خروطي در پايان اختلاف ميان اعضاي هيات مديره باشگاه استيل آذين تهران را رد کرد

اسیران استبداد

2010-08-12T05:54:00.000-07:00

سانسور چی ها / در پاسخ به کدام سانسور

2010-08-11T05:00:00.000-07:00

دوست عزیزی به نام حمید بهشتی با انتشار متنی در ندای سبز آزادی از یاداشت سانسورچی ها انتقاد کرده و یاداشت خود را به عنوان پاسخی به مقاله سانسورچی ها : کدام سانسور منتشر کرده است.
اول و قبل از شروع به نوشتن پاسخ برای این دوست باید بگم که ، لزومی نمی بینم که این یاداشت ها و بحث ها در ندای سبز آزادی پیگیری شود ، چون فضای رسانه ای چون ندای سبز را بسیار با ارزش تر از این بحث ها میدانم و اینکه یاداشتی در باب این بحث فضایی را اشغال کند که میتواند خبر یک زندانی باشد بر خود شرم میکنم. و به دوست عزیزم هم پیشنهاد میکنم که اگر مایل به ادامه بحث بود در فضایی دیگر مطرحش کند ...
و اما ...
سانسورچی ها یاداشتی بود به بهانه آغاز به کار رسا ، رسانه ای که در شروع کار باز هم شاهد انتقادهاییست که من نق مینامم.
بارها در متن های دیگی هم اشاره کردم که تفاوتی هست میان نق و نقد که باید بهش توجه شود ، در متن سانسورچی ها نه تنها از انتقاد ها گله نکردم که انها را مفید دانسته و در بخشی از متن اینگونه اشاره کردم:
« با متولد شدن رسا بی شک باید شاهد نقد و انتقاد بود و از ان ها استقبال کرد ، اما نباید در برابر سانسور ها کمر خم کرد و تن به خواست انها داد »
نکته ای که همیشه به ان اشاره کرده ام و ان را مفید دانسته ام همین نقد پذیری جنبش سبز بوده است و هیچ گاه نقد کردن را زیر سوال نبرده ام ، اماهمانطور که در متن اورده ام نقد اصولی دارد که اگر از ان دور شویم تبدیل به نق میشود .
اما در خصوص سانسور ، جمله ای از متن یاد شده می اورم متنی که دوستمان در انتقاد از سانسورچی ها نوشته بود :
« آزادی مطبوعات یعنی این که مطبوعات بتوانند بدون اینکه گروهی یا زوری بتواند آنها را تهدید کند و برای زندگی و جانشان تهدیدی باشد، کار خود را انجام دهند. این تهدید می تواند به لحاظ سیاسی و قضائی باشد یا به صورت اقتصادی و یا حتّا با جوّ سازی در اجتماع و به صورت روانی.»
در این جمله دوست من به خوبی به خواست گاه متن سانسورچی ها اشاره کرده است در بخشی که جو سازی در اجتماع به صورت روانی را جزو تهدید ات برای آزادی مطبوعات دانسته است همان اشاره بهخواستگاه متن من است.
نمیشود این نکته را نادیده گرفت که عملکرد جرس را تنها به چشم یک رسانه نمیبینند که ان را یک جریان سیاسی قلمداد کرده و به اصطلاح به نقد میکشند ، در اینجا من هم مورد هدفم جرس به عنوان یک رسانه نبوده و از جرس به عنوان یک جریان سیاسی دفاع کرده ام. دوستان عملکرد رسانه ای جرس را بازتاب عملکرد سیاسی اصلاح طلبان تفسیر میکنند و من هم نق هایی که به عنوان نقد نوشته میشود بازتب عملکرد سیاسی دوستان ترجمه کرده ام.
مشخصا امروز نه جرس و تیم فکریش قدرت دارند و نه منتقدانش که بتوانیم به وضح سانسور در اجتماع را به این دو طیف اختصاص بدهیم ، اما اگر ملاک تفسیر من هم همانند دوستان ، همانطور که انها جرس را در قدرت میبینند و عملکرد رسانه ای ان را با عملکرد سیاسی ان برابر میدانند ، باشد ، میتوان سانسورچی ها را ترجمه کرد.
من در متن خود منقدین را یک طیف سیاسی دانسته و با توجه به عملکرد امروز انها عملکرد آینده انها را پیش بینی کرده ام ( همان دیدی که منقدین نسبت به جرس دارند)، و باز هم تکرار میکنم که معتقدم کسانی که امروز نقد نه نق میزنند و از رویه کاری یک رسانه تنها به دلیل تفاوت در دیدگاه گله میکنند در فردا میتوانند سانسورچی های سخت گیری باشند.
در حقیقت در متن تنها یک جا به سانسورچی اشاره کرده ام که گمان میکنم بسیار واضح و روشن نیت و هدف من را عیان میکند:
« پرسش من این است ، چرا رسانه ها نباید در چهار چوب تعریف شده خودشان فعالیت کنند و مورد احترام یک دیگر باشند ، مگر آزادی رسانه بر اصل درک و فهم مردم بنا نشده است ، پس چرا به درک و فهم مردم شک میکنیم و از برخی تحلیل ها و اظهار نظرات بر آشفته میشویم ؟ آیا اگر با کمبود جذب مخاطب مواجه شدیم باید به رسانه های پر مخاطب حمله کنیم ؟!
این عزیزانی که این اصل را سر لوحه کار خود قرار داده اند در آینده تبدیل به سانسورچی های بزرگ نمیشوند ؟ »
امیدوارم این متن به منتقد عزیز برای درک و خواست متن من کمک کرده باشد .

از قابیل تا آیت الله خامنه ای

2010-08-10T03:17:00.000-07:00

داستان هابیل و قابیل داستانی ست که همه ما شنیده ایم ، کشته شدن هابیل به دست قابیل ، دو نظریه برای به وقوع پیوستن این اتفاق مطرح است که قصد ندارم به اونها بپردازم ولی بیان کلی که میشه راجب این داستان نوشت : کشته شدن هابیل به دست قابیل به علت حسد قابیل به وقوع پیوست قابیل توان این را نداشت که برتری هابیل را ببیند و قبول شدن قربانی هابیل حس حسادت در قابیل را بیدار کرد و قابیل برای این که حس حسادتش فروکش کند دست به قتل هابیل زد.
داستان های قرانی جدای از اینکه حقیقت تاریخی انها اثبات شود یا نه ، داستانهایی هستند برای بیان حقیقتهایی که سعی شده است به بشریت آموخته شود ، داستان هابیل و قابیل داستان یک قتل نیست ، داستان کنترل بر نفس و برطرف کردن آنهاست ، داستان کسانیست که نمیتوانند نقص های خود را ببینند و آینه ای که نقص ها را برای آنان عیان میکند میشکنند تا نقص های خود را پنهان کنند. قابیل نمیتوانست نقص ها و ضعف های خود را ببیند و برای اینکه از شر ضعفهای خود خلاص شود هابیلی را کشت که آینه نقص های او بود ، قابیل به دنبال درمان نرفت تا نقص های خود را بر طرف کند بلکه با ستیزه جویی و کام جوئی سعی کرد مشکل را حل کند . زمانی که پزشکی پرده از بیماری هولناک شما بر می دارد آیا راه رهایی از بیماری کشتن پزشک است یا درمان بیماری؟ قابیل پزشک را کشت و بیماری را درمان نکرد. این عمل تنها در قابیل خلاصه نشد و به ارث برای بشریت ماند ، بشریتی که نتوانست ایرادات خود را ببیند و درمان کند بلکه تنها برای آرامش و کام جویی خود آینه ها را شکست.

امروز آنچه که در ایران شاهد آن هستیم ، همان داستان هابیل و قابیل است داستان قابیلی که نمیتواند مشکلات خودش را قبول کند ، نمیتواند ضعفهای خود را ببیند و نمیتواند بر کبر خود قلبه کند ، قابیلی که برای شنیده نشدن صدای نقص های خود هابیل ها را خفه میکند ، قابیلی که از عیان شدن ضعفهایش وحشت میکند و به فکر یافتن درمان برای ضعفهایش نیست که خلاصی از آنها را جز از راه خفه کردن هابیلها نمی یابد.

قابیلی که حتی از شنیده شدن صدای اسلامی که خود را وارث ان میبیند میترسد و هر روزنه کوچکی را می بندد تا عیان نشود که ضعف دارد ، قابیلی که خود را نایب معصوم می خواند تا کسی از ضعف های او با خبر نشود . آری امروز ما با همان داستان قابیل سر و کار داریم قابیلی که باید بر ضعف های خود قلبه کند ، باید کبر خود را بشناسد و آن را درمان کند.
اما اگر امروز قابیل زمان همان کند که کرده بود ، سر انجامش همان میشود که شده بود ، باید منتظر باز خواست در این جهان و در آن جهان باشد ، باید منتظر پاسخ خداوند بماند.
قابیل باید یاد بگیرد که ضعف های خود را ببیند و از کسانی که ضعف هایش را عیان میکنند سپاس گذار باشد ، باید بگذارد تا آینه ها نشان دهند تا خود را بسازد ، باید از تاریخ درس بگیرد از کتاب خدا درس بگیرد و آینه ها را ستایش کند.

قابیل زمان ، آینه ها را نشکن ، کبر خود را درمان کن ....

سانسورچی ها ، به بهانه تولد رسا

2010-08-07T06:22:00.000-07:00

از زمانی که رسانه های مجازی اصلاح طلب بیش از پیش فعال شده اند ، منتقدین این جریانات هم فعال تر شده اند .
در میان رسانه های سبز ، جرس مورد توجه بیشتر منتقدان بوده است ، انتقاد های زیادی را از جرس خوانده و شنیده ایم ، حتی این انتقاد ها به رسانه های تصویری هم کشیده شده است
مقصود این متن دفاع از جرس نیست ، بلکه تنها دیدگاه نویسنده متن نسبت به انتقاد هاست ، آن طور که من فکر میکنم در یک کشور آزاد رسانه ها حق دارند آزادانه فعالیت کنند و جریان فکری خود را تبلیغ کنند و نباید هیچ محدودیتی در امر رسانه جاری باشد ، بسیاری از منتقدین هم به همین دست اویز است که از رسانه های سبز انتقاد میکنند ، این سوال پیش می آید که آیا آزادی مطیوعات یعنی انچه ما میخواهیم مطبوعات بنویسند ؟! آیا تا به امروز کسی از مدیران جرس از نوع فعالیت سایتهای مخالف انتقادی کرده است ؟! عدم انتقاد مدیران جرس به علت نبود مشکل در نحوه خبر رسانی ، تحلیل دهی و انتقاد های رسانه های مذکور نیست بلکه دلیل آن احترام به اصل آزادی مطبوعات است . جرس این آزادی را برای رسانه ها قائل است که هر چه میخواهند بنویسند و انتقاد کنند اما آیا رسانه های دیگر هم این حق را برای جرس قائل هستند که آن طور که میخواهد فعالیت کند؟
پرسش من این است ، چرا رسانه ها نباید در چهار چوب تعریف شده خودشان فعالیت کنند و مورد احترام یک دیگر باشند ، مگر آزادی رسانه بر اصل درک و فهم مردم بنا نشده است ، پس چرا به درک و فهم مردم شک میکنیم و از برخی تحلیل ها و اظهار نظرات بر آشفته میشویم ؟ آیا اگر با کمبود جذب مخاطب مواجه شدیم باید به رسانه های پر مخاطب حمله کنیم ؟!
این عزیزانی که این اصل را سر لوحه کار خود قرار داده اند در آینده تبدیل به سانسورچی های بزرگ نمیشوند ؟
آیا وجود سانسور در یک رسانه یک غلط بزرگ است ؟ هر رسانه ی سیاست گذاریهای خودش را دارد و برخی مطالب را بنا به صلاحدید مدیران خود منتشر نمیکند و حق و آزادی عمل در چهارچوب رسانه خود را نیز دارد ، و کسانی که قصد دارند این حق را زیر سوال ببرند در اصل مشغول سانسور سیاست های آن رسانه هستند .
با متولد شدن رسا بی شک باید شاهد نقد و انتقاد بود و از ان ها استقبال کرد ، اما نباید در برابر سانسور ها کمر خم کرد و تن به خواست انها داد ، اگر رسا نخواهد مباحثی را در رسانه خود طرح کند حق قانونی ان است و کسانی که سعی دارند مدیرت و سیاست گذاری رسانه را زیر سوال ببرند در اصل سانسورچی و دشمن آزادی رسانه ها هستند .
بسیاری از سایت های مخالف خبر تولد رسا را منتشر نکردند و صد البته گله ای هم نیست ، اما گمان نمیکنم رسانه ای که بر عکس جرس ، ندای سبز ، کلمه ، تحول و .... مدعی بی رنگی است ، برخورد اینگونه با اخبار برای مخاطبینش خوش ایند باشد.
اما ما به اصل آزادی رسانه ها پایبندیم و خواست نشر و یا عدم نشر هر متن و خبری را جزو آزادی های هر رسانه میدانیم و بر آن انتقادی وارد نیست.
امیدوارم این رسانه که بی شک اساسی ترین نیاز جنبش سبز است در راه خود موفق باشد ، تاکید میکنم نیاز جنبش سبز ، نه نیاز وجود رسانه مستقل ، به نظر من امروز ما به یک رسانه حامی با جهت گیری نزدیک به رهبران جنبش سبز بیشتر نیاز داریم تا یک رسانه آزاد و صد رنگ ....

رسا آمد ... «شروع به کار تلویزیون جنبش سبز»

2010-08-07T02:57:00.000-07:00

رسانه سبز ایران از دیروز جمعه پخش اینترنتی خود را اغاز کرد و در نخستین دهه ماه مبارک رمضان پخش ماهواره ای ان هم آغاز میشود ....

برای مشاهده آنلاین رسا بر روی لینک زیر کلیلک کنید :

رسا ، رسانه سبز ایران

برای قرار گرفتن در جریان اخبار رسا به صفحه رسا در فیس بوک بپیوندید .

برای مشاهده صفحه رسا در فیس بوک بر روی لینک زیر کلیک کنید :

رسا ، رسانه سبز ایران در فیس بوک

برای مطالعه متن افتتاحیه و منشور رسانه سبز ایران نیز روی لینک زیر کلیک کنید:

متن کامل بیانیه افتتاحیه و منشور ده ماده ی «رسا»

و وقتی کنار یه فمنیست دو آتیشه زندگی میکنی

2010-08-06T16:24:00.000-07:00

یادمه اون روزهایی که اینجا رو تازه به دنیا آورده بودم یکی از دوستان وبلاگ نویس بهم نصیحتی کرد ، گفت یه کم شخصی تر بنویس راجب خودت بنویس ، با مخاطب ارتباط بگیر ، منم کم کم سعی کردم به حرفش گوش کنم ، ولی خوب اون روزها جو گیر بودم و کلی کارنامه سیاه به بار آوردم :) ، ولی این متن .

زندگی کنار یه فمنیست دو آتشه ، داستان مهیج زندگی خودمه :) ، باور کنید هر روز اینجا به سمیناره درست و حسابیه بحث و جدلی که هیچ وقت به نتیجه نرسیده و همیشه اخرش یه سکوت چند ساعته به بار آورده و بعدش دوباره روزی از نو ....

پیشنهاد میکنم دوستانی که فکر میکنند من تکثر گرا نیستم بیان یه روز تو خونه ما مهمونی تا ببینم تکثر واقعی کجاست :)

خودتون تصور کنید یه اصلاح طلب ، محافظه کار ، کنار یه فمنیست ، تندرو ، خودتون ببینید چی میشه

یه کم دوست دارم راجب این موضوع بیشتر بنویسم ، مهسا که با هم همسریم ( جرات ندارم بنویسم خانممه یا همسرمه که بعد کلی جنجال میشه ) یه فمنیست عزیز است ، بحث های ما همیشه بوده و خواهد بود ، منتها از وقتی این بحث ها جدی تر شد که مهسا کارشو تو رادیو زمانه شروع کرد ، کار مهسا تهیه گزارش و مصاحبه کردن با خانمهای محترم هست ، تو این گفتگو ها راجب مسائل مهم روز جامعه بحث میشه ، مثل : اولین تجربه پریود ، اولین تجربه سکس و ... حالا بحثی که پیش میاد همیشه و هیچ وقت هم حل نمیشه اینکه از نظر من این انرژی ، این فضا ، و این زمان میتونه مفید تر مصرف بشه ، حرف من اینکه وقتی ما داریم به فارسی کار میکنیم در سایت های فارسی مینویسیم مشخصا جامعه هدفمون ایران هست ، و برای آمریکا و اروپا که نمینویسیم ، برای ایران مینویسیم ، پس باید به جامعه ایرانی فکر کنیم ، معضلات زنان در ایران رو ببینیم ( به عنوان یه فمنیست) تو ایران زنان ما با مشکلات زیادی روبرو هستند ، مشکلاتی که ریشه در قانون و فرهنگ پدر سالارانه ما داره ، زمان گذاشتن روی مسائلی مثل حق حضانت ، برابری و خیلی چیزهای دیگه میتونه خیلی مفید تر باشه ...

منکر این نیستم که مشکلات جنسی زنها هم یکی از معضلات انها است و عدم آگاهی خیلی جاها به ضرر زنها ست ، ولی این آگاهی رسوندن هم راه داره ما میتونیم با اصلاح نظام اموزشی خیلی از این معضلات رو حل کنیم ، من متوجه نمیشیم نهادیه کردن گفتمان جنسی در جامعه چه سودی داره ؟؟!! چه لزومی داره که گفتن از اولین تجربه سکس عمومی بشه ؟ چه سودی داره کدوم مشکل رو حل میکنه ؟؟!!! عدم آگاهی از مسائل جنسی میتونه با یه راهکاره کار آمد حل بشه و حداقل کم رنگ بشه ، ما تو یه جامعه مذهبی ، سنتی و اخلاقی زندگی میکنیم ، خیلی از این موضوع ها مخاطب رو زده میکنه و باعث میشه نشه حرف های دیگه ای هم زد. مشکل اینجاست که ما جامعه سنتی ایران رو درک نکردیم.

راه نهادینه کردن حقوق زنان گذر از اخلاقیات نیست ، لزومی نداره همه تابو ها شکسته بشه ، لزومی نداره از مرز اخلاقیات عبور کنیم تا به حقوق زن برسیم ، ما یه خوانشی داریم از نهاد خانواده ، از اخلاقیات که همه جای دنیا به خوبی ازش حرف زده میشه چه لزومه داره همه اینها رو بشکنیم و ازشون رد بشیم ؟؟؟!!! و اصولا رد شدن از اینها مارو به کجا میرسونه ؟

به طور مثال مهسا فکر میکنه که *خواهر من میتونه و باید راجب به مسئل جنسی خودش با من حرف بزنه و وقتی حرف نمیزنه اینو یه ضعف و معضل میبینه ، ولی من اینو همون اخلاقیات میدونم ، تو یه جامعه سالم خواهر من میتونه تو نظام آموزشی تغذیه بشه و با کانال های اخلاقی مختلف مشکلاتش رو حل کنه ، لزوما عبور از اخلاقیات مشکل خواهر من رو حل نمیکنه ، میشه رو یه نظام اموزشی کار کرد و براش انرژی گذاشت...

حقوق زن برتری زن نیست که ، برابری جنسیتی هست که میتونه مفید باشه ، همیشه سر این موضوع بحث داشتم که خانمهای خانه دار نمیتونند مدعی برابری باشند ، نمیشه که صبح تا شب بشینی پای تلفن ، با فاطی خانم و مریم خانم حرف بزنی بد شب شوهره خسته و کوفته از سر کار بیاد ، بره تازه غذای خودشو درست کنه؟! چرا جون برابری هست !!! اون زمانی برابری ایجاد میشه که زن و مرد همدوش هم مسائل اقتصادی خانواده رو حل کنند و تو مسائل دیگر هم برابری داشته باشند ، این بحث ها همش به هم وصله ، اصلا زنی که توان اداره زندگی و بدن خودش رو نداره چطور میشه ازش انتظار داشت تا مسائل جنسیش رو حل کنه ، زنی که مدام و طی سالهای طولانی با مشکلات جنسی تو رابطش مواجه هست و هر روز این موضوع عذابش میشه ، باید چه راه کاری بهش داد ؟؟!! اینکه براش توضیح داد رایطه درست چیه ؟ اینکه برای رابطه جنسی رو تشریح کرد ، زنی که همه چیزش وابسته به مرده چه طور میتونه به رابطه جنی خودش معترض باشه ، باید اول مشکل زندگی اون زن رو حل کرد ، چرا یه زن با یه دنیا مشکلات با زجر و بدبختی سالها شوهرشو تحمل میکنه ؟! به خاطر عدم آگاهی از مشکلات جنسیه؟!! به نظر من نه ، این به خاطر عدم توان مدیریتی زنهاست ، به خازر اینکه زن میترسه وارد جامعه بشه ، نمیتونه زندگی خودشو مدیریت کنه، ما اگه میخوایم برای زنهای ایرانی کار کنیم باید این مشکلات رو حل کنیم ، باید جامعه رو برای حضور زنها مهیا کنیم ، باید بهشون جرات بدیم تا خودشونو اداره کنند و به عنوان انسانی مستقل از حق و حقوق خودشون حرف بزنند...

همه اینها رو نوشتم تا یه مبحثی باز بشه و شاید بشه به یه نتیجه ای رسید ، همه اینها رو نوشتم تا شما هم شاهد باشیم که من از همین الان هم کلی متکثرم :)) در ضمن در توضیحه * بگم که من اصلا خواهر ندارم :)))

و در آخر اینجا الان همه چی آرومه من چه قدر خوشحالم :)))

2010-08-05T15:16:00.000-07:00

بزودی انتظار به سر می رسد

رسا می آید

برای دوستان در ایران ندا

2010-08-04T17:02:00.000-07:00

به سرقت رفته از خودنویس

خبر اعلام موجودیت ایران ندا میتواند خبر خوبی برای همه ما باشد ، افرادی که این بیانیه را امضا کرده اند اکثرا خوش نام و همراه با مخاطب هستند که این خود میتواند باز هم نوید خوبی برای ما باشد ، اما چند سوال و پرسش از دوستان همراه ایران ندا

همانطور که در بیانیه خود نوشته اید ، قصد دارید رسانه ی رنگارنگ باشید ، این ادعا اگر به اتفاق بیانجامد خبر بسیار خوبیست برای ایرانی دموکراتیک ، اما در این راه آیا قرار است در حقیقت و در معنی کلمه شاهد چند صدایی باشیم ؟ آیا همراهان جنبش و منتقدین آن همگام با هم در این رسانه حضور خواهند داشت ؟! آیا این رسانه همگام با نقد ، قائل به فضایی برای حمایت رهبران و فعالان جنبش سبز هم هست ؟! آیا در کنار نقد های تند و تیز که با توجه به تیم مدیریتی که بیانیه را امضاء کرده اند بی شک شاهد آن خواهیم بود ، به فکر انتقاد های سازنده هم هست ؟ آیا ترجمه دوستان ما در ایران ندا از چند صدائی همان ترجمه نیک آهنگ کوثر در خودنویس است؟! آیا دوستان برداشتشان از چند صدائی تنها پخش نقد های تند و تیز ، بدون ارائه راه کار است ؟! گمان میکنم که رسانه ای چند صدائی نیاز اولیه هر جامعه دموکراتیک است و لازمه مشروط کردن حاکمیت ، اما باید توجه داشت که امروز ما نه در یک کشور دموکراتیک (ما منظور ملت ایران است) که در کشوری توتالیتر و استبدادی زندگی میکنیم و در تلاش برای رسیدن به جامعه دموکراتیک هستیم و نه درون آن ، لازمه حضور موفق در چنین جامعه ای همراهی برای رسیدن به آرمان ملی است ، همراهی که بی شک تنها با نقد نمیتواند همراه باشد ، بلکه همراهی را باید با انتقاد سازنده و ارائه دادن راهکار به مخاطب و روشن کردن راهی کم خطر و هموار برای رسیدن به خواست های ملی همراه کرد.

اگر رسانه ایران ندا برای خبر رسانی صرف و ارائه تحلیل پای به میدان گذاشته است باید همراهی او با بی بی سی فارسی و صدای آمریکا را به نظاره نشست ، البته همراهی که شاید به سر انجام نرسد و توان رقابت با غول های رسانه را نداشته باشد.

و اگر قرار است تنها صدای مخالفین باشد و تنها به نقد بپردازد و نه به ارائه راهکار باید قرار گرفتن این رسانه در کنار همایون ها و آتابای ها را نظاره کرد.

و در گزینه آخر اگر قرار است رسانه ای بی رنگ و چند صدایی به تعبیر نیک آهنگ کوثر باشد باید منتظر خودنویس تصویری بود که گمان نمیکنم جای خوشحالی داشته باشد .

این گونه فکر میکنم که راه اندازی رسانه ای با ابعادی که دوستان تعریف کرده اند امروزه و در این مرحله از تاریخ کشورمان نیازی ضروری نباشد ، البته نباید انکار کرد که برای اشتغال زایی تولد خوبی است .

چیزی که باید در نظر گرفت و برای امروز کمر به ساخت آن بست رسانه ای ملی با اهداف ملی است ، رسانه ای که در بطن جنبش سبز فعالیت کند و همانند جنبش سبز زنده و حقیقی باشد ، تاکید میکنم حقیقی ، چون اینروزها تحلیل ها و نقد هایی میبینیم که بی شباهت با سخنان صوفیان نیست ، و نویسنده آنها نه در زمین قدم میزنند و نه قصد دارند نیم نگاهی به حقیقت های زمینی جامعه خود بکنند و مدام با رویا بافی و خیال پردازی تنها از نقد کردن طنابی برای خود ساخته اند تا با آن به زمین سخت نرسند .

در آخر به عنوان یک مخاطب برای تیم ایران ندا آرزوی موفقیت میکنم و امیدوارم این تیم با درک نیاز های امروز ما طناب نقادی را رها کرده و پا بر زمینی بگذارند که حقیقیست و در این راه زندانیان سیاسی ، فعالین سیاسی ، فعالین مدنی و مردم ایران را فراموش نکنند و با همراهی مردم و انتقاد های سازنده نه سنگی زیر پای فعالین جنبش سبز که همراهی برای پیش برد اهداف والای مردم ایران باشند ...

با آرزوی توفیق و بهروزی

کم میاره دیوار...

2010-08-03T14:27:00.000-07:00

اوین هر ثانیه مقدس تر میشه ، تصور تک تک شما تو سلول انفرادی ، تصور چشمان نگران مادرهای پشت دیوار ، صورت پر از استرس دخترهای نگران ، موندم ، موندم چی بگم جلوی ایستادگی شما کوه هم کم میاره ، شاید دیگه فردا ها دماوند سنبل ایستادگی ما نباشه ، نیست نمیتونه باشه ، میدونی اون روزها رستم داشتیم ، سهراب داشتیم ، آرش داشتیم ، کاوه داشتیم ، بابک داشتیم ...

امروز همه شما ها رو داریم ، شماهائی که استواریتون تکثیر میشه ، شما ها که درس ایستادگی میدین ، با وجود شما دیگه تاریخ قصه رستم رو نمینویسه ، دیگه قصه آرش شنیدنی نیست وقتی داستان استواری شما گوش دیکتاتور های تاریخ رو کر میکنه ....

اوین هر ثانیه مقدس تر میشه ، دعای همه ما پشت شماست ، و چشمان نگرانمون به راه شما ....

منه بزدل کی باشم که اینور دنیا از شما چیزی بخوام ، ولی ترو به چشم نگران مادر مراقب خودتون باشید ...

خونه تکونی

2010-08-02T17:32:00.000-07:00

یه خونه تکونیه کوچیک دارم ، زود تند سریع حل میشه ....

شما زندانی می شوید و ما خود نمایی میکنیم

2010-07-31T06:20:00.000-07:00

برای کوهیار ، برای مجید ، برای حسین ، برای علی ، برای رضا و برای همه شما که امروز در بندید

برای برادرانی مینویسم که بیش از هر چیز نفس هایم را به آنها مدیونم ، برای برادرانی که ایستاده اند تا من بزدلانه فرار کنم و این سوی آب ها در آرامش ژست بگیرم.
برادرانم میدانید امروز که شما در اعتصاب هستید ما چه میکنیم ؟ میدانید وقتی که زیر فشار بازجوئی ها خم به آبرو نمی آوردید ما کجا بودیم ؟! ما این سو در آرامش اگر چه نه در ساحل امن آرامش اما نه در زیر مشت بازجویان چه میکردیم؟
کوهیار وقتی تو از حق انسانیت حرف میزدی و زیر مشت و لگد بازجوها پوز خند میزدی ما ریختیم ، تمام شدیم ، گله کردیم ، ناله کردیم و در حبس کشورهای آزاد بیشتر از تو ناله کردیم ، مجید وقتی تو تحقیر شدی ما بزرگ شدیم ، از شجاعت تو برای خودمان فخر فروشی کردیم و همه زبان تو شدیم ، حسین و علی ،وقتی شما ایستاده بودید استوار ، ما گله میکردیم از کم بودن دستمزد هایمان ، وقتی تو بازپرست را به تمسخر میگرفتی ما میکوبیدیم بر سر هم که وای چرا فلانی بیش از من پول میگیرد ، رضا تاجیک وقتی به تو هتک حرمت شد میدانی ما کجا بودیم ؟ ما همه خبرنگار شده ایم ، ما همه یدک میکشیم و پز میدهیم روزنامه نگار بودنمان را و تو می ایستی تا یاد بدی که ما نیستیم آنچه فکر میکنیم. برادرانم از روزی که شما در بند شده اید ما خودنمائی میکنیم ، ما همه مهم شده ایم و همه ، راه بر و نه همراه ، تو نامت لرزه بر تن استبداد می اندازد و ما حتی از شنیده شدن نام مان میلرزیم همه مستعار شده ایم.
تو از سلول انفرادیت گله نمیکنی و ما از غربتمان ضجه میزنیم ، تو حتی غذا هم نمیخوری و ما گله میکنیم که چرا مشتری فلان رستوران نیستیم ، تو بت استبداد را می شکنی و ما آبروی همکارمان را میریزیم ، وقتی با تو با حبس تو با زجر تو بزرگ میشدیم ، از مهمانی های شبانه مان نوشتیم و استاتوس الکل های خورده مان را به رخ کشیدیم و از کنسرت های رفتمان عکس یادگاری گرفتیم ، تو خبر ساختی و ما بر سر هم کوبیدیم تا خبر تو را و شجاعت تو را سند بزنیم به نام خودمان.
شما بمانید ، بمانید که شما ماندنی هستید در دل تاریخ ، شما ساخته اید و میسازید تاریخ را و ما دزدانی که روایت میکنیم شما را تا بزرگ شویم تا خودنما ئی کنیم ، شما با بازجوها بجنگید و ما با هم ، شما بت استبداد بشکنید و ما همدیگر ، بگذار باشد ، بگذار بگذرد تا بیش از این بفهمم که:
من چه حقیرم و تو چه بزرگ

دوستی دوست داشتنی و روزنامه نگاری ماندنی از تجمعی در مقابل سفارت ایران در ترکیه میگفت:
یک نفر شعار میداد و همه عکس می انداختند.... این است حال و روز ما برادرانم به ما امیدی نیست.

میر حسین موسوی ؛ مرد دو زنه

2010-07-27T09:24:00.000-07:00

میر حسین موسوی دیروز تهدید کرد که از پشت پرده های جنگ پرده بر میدارد بعد یک عده از دوستان منقد شروع به قول خودشون انتقاد کردند ، این دوستان اونقدر سریع و بدو بدو شروع میکنند به نقد که با لامبورگینی در برخی موارد اشتباه گرفته میشوند . میر حسین پشت پرده یی را بی شک میداند که لرزه به اندام پشت پرده بازها می اندازد. اما مرد دو زنه ....

داستان زیر یه شبیه سازی الکی است از اتفاق دیروز و عملکرد میر حسین.
محمود مرد بد اخلاق و بی ادبیست که تمام اهالی محل از وجودش زجر میکشند و هر روز به دنبال راهی هستند تا از محله بیرونش کنند ، حسین هم مرد خوبی است که اهالی محل بهش احترام می ذارن (ولی نقدش هم میکنند ها) حسین آقا به طور اتفاقی متوجه شده که محمود خان تشدید فراش کردند و شلوارشون دو تا شده ، حسین آقا میخواست این موضوع رو تو محل علنی کنه تا آبروی محمود بره و بتونه جلوی محمود رو بگیره ولی بعد از مشورت با چند نفر تصمیم گرفتند تا از این حقیقت پرده برداری نکنند و ازش به عنوان اهرمی در مقابل محمود استفاده کنند ، از اون روز به بعد محمود که فهمید حسین از حقایق خبر داره سعی کرد خودشو جمع و جور کنه و کلا چند سالی پنهان ماندن این حقیقت باعث شد تا آرامش کم و بیش بر قرار باشه و حسین هم حرفی نزد تا اینکه محمود خان دو زنه ، دوباره گردنش کلفت شد و شروع کرد به آزار و اذیت اهالی محل ، حالا حسین تهدیدش کرده که محمود دستتو رو میکنم و آبروتو میبرم ، محمود حالا دیگه اون مرد جوون اون روزها نیست که پرده برداشتن از این حقیقت یه تلاطم کوچیک ایجاد بکنه و با یه مدیریت بحران بتونه حلش کنه ، محمود حالا مرد مسنی شده که عروس و داماد داره ، و پرده برداشت از حقیقت هاش میتتونه نابودش کنه ....
حسین خیلی خوشحاله که تو این مدت این حقیقت را نگه داشته و امروز میتونه با پرده برداری دل اهالی محل رو شاد کنه ....
این داستان بالا تشابهی کاملا الکی بود با داستان دیروز .....
اما داستان واژه نق و نقد ، نقد تا اونجایی که عقل من میکشه یه اصولی داره منتقد از یه چیزی ایراد میگره دلیل و منطق میاره و ایراد و مشکل رو اثبات میکنه بعد شروع میکنه به راهکار دادن و یا گفتن این که راه درست کدام است و فواید راه درست رو میشمره و یا اینکه میگه قاعده اینه و مثلا طرف از قواعد عبور کرده ، تااینجایی که مخ من میکشه این اسمش نقده ؛ ولی نق ، منقد به کسی میگن که مدام نق میزنه هی ایراد میگیره اصلا هم به خودش فشار نمیاره ایرادات رو برشماره و منطق ازشون دربیاره و یا راه درست رو نشون بده و یا فوائد رو روشن کنه ، فقط و فقط نق میزنه و اسم خودشم میزاره منتقد .
وجود رسانه های خبری و تحلیلی و انتقادی و منقدی همه و همه این فضا رو باز کرده تا بتونید نقد کنیم و در برخی موارد نق بزنید ، البته نق زدن بد نیست ها میزنند بعضی ها و اگر نزنند شاید اصلا دیگه نباشند ، اما نقد ، انتقاد باید باشه و سیاسیون باید بالاسرشون منتقد داشته باشند باید نقد بشند و از منتقدین حمایت کنند ، اصلا به گفته میر حسین موسوی جنبش سبز با نقد و انتقاد نفس میکشه و این فضا باید باشه نه تنها امروز بلکه فردای آزادی هم باید باشه بیشتر هم باید باشه ، نقد باید باشه ولی نق نه.

شاعر تمام شده، منتشر شد.(اثر جدید شاهین نجفی)

2010-07-27T07:09:00.000-07:00

شاعر تمام شده، نام اثر جدید شاهین نجفی است که در استیل سولو اجرا شده است،

شعر این اثر متفاوت از دکتر سید مهدی موسوی است

شاعر تمام شده را میتوانید در صفحه اول سایت بصورت آتلاین بشنوید و یا آن را

بصورت رایگان دانلود کنید

نگاه می کنم از غم به غم که بیشتر است

به خیسی چمدانی که عازم سفر است

من از نگاه کلاغی که رفت فهمیدم
که سرنوشت درختان باغمان تبر است

به کودکانه ترین خواب های توی تنت

به عشقبازی من با ادامه ی بدنت

به هر رگی که زدی و زدم به حسّ جنون

به بچّه ای که توام! در میان جاری خون

به آخرین فریادی که توی حنجره است

صدای پای تگرگی که پشت پنجره است

به خواب رفتن تو روی تخت یک نفره

به خوردن ِ دمپایی بر آخرین حشره

به «هرگز»ت که سؤالی شد و نوشت: «کدام؟»

به دست های تو در آخرین تشنّج هام

به گریه کردن یک مرد آنور ِ گوشی

به شعر خواندن ِ تا صبح بی هماغوشی

به بوسه های تو در خواب احتمالی من

به فیلم های ندیده، به مبل خالی من

به لذّت رؤیایت که بر تن ِ کفی ام...

به خستگی تو از حرف های فلسفی ام

به گریه در وسط ِ شعرهایی از «سعدی»

به چای خوردن تو پیش آدم بعدی

قسم به اینهمه که در سَرم مُدام شده

قسم به من! به همین شاعر تمام شده

قسم به این شب و این شعرهای خط خطی ام

دوباره برمی گردم به شهر لعنتی ام

به بحث علمی بی مزّه ام در ِ گوشت

دوباره برمی گردم به امن ِ آغوشت

به آخرین رؤیامان، به قبل کابوس ِ ...

دوباره برمی گردم، به آخرین بوسه

نهادینه شدن قانون گریزی

2010-07-26T03:03:00.000-07:00

قصد و نیت از نوشتن این متن عبور و نادیده گرفتن قانون شکنی های حکومتی نیست بلکه نگاهیست به نهادینه شدن قانون گریزی ، معضلی که امروز ردپایش پر رنگ شده است.
بحث و گفت و گو پیرامون قانون و قانون گرایی یا قانون گریزی بیش از گذشته پس از کودتای انتخاباتی صورت گرفت گفتمانی که یاد آوری کرد در این سالها قانونی هم بوده است .
اما نکته قابل بحث این است که آیا قبل از قانون گریزی بزرگ حاکمیت ، ما دچار قانون گریزی خودمانی نبوده ایم؟ نکته ای که باید با سر خوردگی عنوان کرد این است که ما نه تنها در حاکمیت بلکه در تمام سطوح جامعه خود دچار بیماری عبور از قانون هستیم.
کافیست به زندگی روزمره خودمان نگاهی بیاندازیم و مروری کنیم و قانون شکنی های فردی خودمان را بر شماریم ، درست است که قانون شکنی های کوچک ما در سطوح بزرگ جامعه پر رنگ نمی شود اما همین قانون گریزی های کوچک می تواند مقدمه قانون گریزی های بزرگ را بچیند ؛ عبور از چراغ قرمز، رشوه ، رعایت نکردن صف و بسیاری دیگر از قانون شکنی های کوچکی که به چشم نمی آید ولی قانون شکنی و عبور از قانون است.
متاسفانه در جامعه ما قانون شکنی نهادینه شده و دربرخی موارد به چالاکی و حتی زرنگی هم تعبیر می شود. و بستر قانون شکنی برای حاکمان را هم باز میکند. زمانی که شعار قانون مندی میدهیم باید به معنی کلمه قانون گرا باشیم و در برابر هر قانون شکنی بایستیم، باید بدانیم که عبور ما از چراغ قرمز به حاکمیت اجازه میدهد تا دور قانون شکنی را گسترده تر ادامه دهد. باید بر قانون اساسی کشور خود پایبند باشیم و قانون را مخرج مشترک تمامی افراد جامعه بدانیم ، کسی که رای شما را به سرقت می برد همانقدر قانون را زیر پا می گذارد که شما هنگام عبور از چراغ قرمز به قانون پشت می کنید.
البته در این میان نمیشود نقش حاکمیت در نهادیه کردن قانون گریزی را نادیده گرفت. حاکمیت با تصویب قانون های محدود کننده آزادی های شهروندی در اصل با ترفند قانون شکنی جامعه را هم مجبور به قانون گریزی میکند، شاید باید گسترده تر ببینیم ، شاید حاکمیت که پایبند به وفاق ملی نیست خودش راه را برای قانون شکنی شهروندان باز می کند تا در این میان قانون اصلیت خودش را از دست بدهد و دیگر معیار نباشد ، کم رنگ شدن قاطعیت قانون در جامعه شهروندان را نسبت به قانون بی اهمیت می کند و این همان راهی ست که حاکمیت قانون شکن در این سالها نهادینه کرده است. اما شهروندانی که شعار قانون مندی میدهند و به خاطر قانون شکنی بزرگ حاکمیت جنبشی تاریخی ساخته اند باید خودشان را هم با قانون گرایی همسو کنند و عبور از قانون را به هر شکل و قالب محکوم کنند و در برابرش بایستند.
باید بدانیم که نقض قانون ، نقض حقوق شهروندی همه و همه ابتدا از ما و جامعه ما آغاز می شود و تا حاکمیت پیش می رود و دست حاکمیت را باز می گذارد. قانون گرایی و احترام به حقوق شهروندی باید از خانه و خانواده ما آغاز شود ، حاکمیت اگر با جامعه ای قانون گرا مواجه باشد به خود اجازه عبور از قانون را نم یدهد.
باید قانون را به اصل خود بازگردانیم و گفتمان قانون را نهادینه کنیم.

کتاب من رئیس جمهورم‏

2010-07-20T12:07:00.000-07:00

کتاب فوق که با هدف دروغپردازی نسبت به میرحسین موسوی، روزهای تبلیغات انتخاباتی و جنبش سبز به چاپ رسیده است چند روزیست در شهر نیشابور به فروش میرسد

بصیرت از نگاه رهبری

2010-07-11T11:32:00.000-07:00

خواص بی بصیرت واژه ای است که در ماه های گذشته بسیار از رهبر ایران شنیده ایم ، واژه ای که تکرار آن به معنی بی بصیرت ماندن خواص از دیدگاه رهبری است.

منظور رهبر جمهوری اسلامی از خواص مجموعه ای از چهره ها و شخصیت های سیاسی ، مذهبی و فرهنگی هست که به اشکال مختلف دارای تاثیر بوده و همراهی و یا عدم همراهی آنان با حاکمیت میتواند تبعات مثبت و با منفی در پی داشته باشد. انتقاد های خامنه ای و گلایه او از خواص بی بصیرت که گه گاه با زبانی تند و پرخاشگرانه همراه بوده است تا به امروز نتوانسته خواص مورد نظر وی را به مواضع حاکمیت نزدیک کند.

پس از کودتای انتخاباتی و حمایت بدون چون و چرای رهبری از رئیس دولت کودتا صدای اعتراض ها به شکلی فزاینده گسترش یافت و در حالی که رهبری انتظار داشت تا کلامش فصل الخطاب تلقی شود و بزرگان سیاسی و مذهبی از او حمایت کنند چنین نشد تا آنها از سوی رهبری به خواص بی بصیرت تشبیه شوند.

رهبر که خود را در جایگاه ولی امر مسلمین می داند و قصد دارد جایگاه دینی قابل توجهی نیز برای خود دست و پا کند، تلاش بسیاری به خرج می دهد تا مراجع را با خود همراه کند ، سفرهای او به قم برای گفتگو با مراجع تا کنون بی نتیجه بوده است و هر بار از لحن تند حملات وی به خواص میتوان نا موفق بودن او در جلب نظر مراجع برای همراهی با حاکمیت را درک کرد.

به گزارش "ندای سبز آزادی" رهبری در اغلب این ملاقات ها به خاطر حمایت بی چون و چرای خود از احمدی نژاد مورد انتقاد قرار گرفته و حتی به او گفته شده است که احمدی نژاد آبروی ولایت و کشور را برده است.

شنیده ها حاکی از آن است که در یکی از همین ملاقات ها به رهبری گوشزد کرده اند که تا زمانی که احمدی نژاد بر سر کار است هیچگونه وحدت و وفاقی صورت نخواهد گرفت، شایان ذکر است در یکی از همین ملاقاتها یکی از علما پرسیده است ، چرا شما پشت سر احمدی نژاد ایستاده اید ، اگر آقایان رضایی، لاریجانی و یا قالیباف را مورد حمایت قرار میدادید ، وضع بهتر از این بود، شما پشت بدترین گزینه ایستاده اید، مملکت به شدت دچار بحران است و اگر ما هم از این دولت حمایت کنیم دین مردم را هم از بین میبریم، ما به خاطر حفظ دین نمیتوانیم از این دولت حمایت کنیم.

آیت الله العظمی صافی در دیداری که اخیرا با رهبری داشته به وی گفته اند: شما دنیایتان را از دست داده اید و من نگران آخرت شما هستم. ایشان که در گذشته مشائی رئیس دفتر احمدی نژاد را که قصد هماهنگی دیدار رئیس دولت کودتا با ایشان را داشت به حضور نپذیرفته بود در برابر اصرار اطرافیان رهبری برای دیدار با احمدی نژاد توسط معظم له گفته اند: من هرگز چنین ..... را به خانه ام راه نخواهم داد.

اما در واکنش به این مواضع رهبر همچنان خواص مورد نظر را سر زنش میکند و با مقایسه خود با علی ابن ابیطالب(ع) و از زبان امام اول شیعیان به نخبگان هشدار میدهد که آنچه کلام "فتنه گران" مینامد در آنان اثر نکند.

با توجه به مخالفت های آشکار و نهان مراجع با سیاست ورزی های رهبری ، وی همچنان بر مواضع خود پافشاری میکند ؛ تمام فشارهایی که بر رهبر جمهوری اسلامی برای اصلاح و تمکین وی به قانون و رای مردم وارد می شود ، اگر چه خشم او را برانگیخته اما هنوز نتوانسته موجب تغییر در رفتار لجوجانه ایشان شود.

پافشاری خواص بر مواضع اصولی خود، در کنار افزایش نارضایتی عمومی خصوصا پس از سرکوب و کشتار مردم، رفته رفته رهبر جمهوری اسلامی را متوجه فقدان مشروعیت خود و مقبولیت حکومت کرده است. شاید اصلی ترین نشان این واقعیت، چراغ سبز او برای تعویق انتخابات شوراها باشد.رهبری آنچنان از فقدان مشروعیت و محبوبیت خود به تنگ آمده که حداد عادل را مامور میکند تا در مجلس نمایندگان را توجیه کند تا انتخابت شورا ها به تعویق بیوفتد، وی با این کار و چراغ سبز به عدم برگزاری انتخابات ترس خود از عدم مشروعیت خویش را عیان کرده است ؛ در حالی که رهبری برای به تعویق افتادن انتخابات در مجلس تلاش میکند ، اختلافات آشکار مجلس با دولت در این میان نشان دهنده عدم اقبال مجلس ، قوه ای که تا دیروز مطیع بی چون و چرای رهبری بود ، نسبت به تصمیم گیری های وی است.

بصیرت از نگاه رهبری

جنبش متکثر

2010-07-11T01:14:00.000-07:00

تفاوت در راه و راهکار، تفاوت در بینش و برداشت‌های متفاوت از جامعه همه و همه چیزی‌است که باعث تکثر و یا به بیان بهتر تفاوت در میان مردمی می‌شود که همه خاستگاه‌شان رسیدن به دموکراسی است.

تعریف مهاجرانی از جنبش سبز، صحبت‌های میر حسین موسوی در باب تکثر در جنبش و تمامی گفتمان‌ها و متن‌هایی که در این مدت در رسانه‌ها چرخ خورده است نشان از نگرانی برخورد این تفاوت ها دارد، تفاوت‌هایی که برخی اسرار دارد زیر لوای یک رنگ جا بدهندش و دیگرانی برای رنگها چهارچوب می‌کشند.

اما دراین میان حقیقتی که انکار پذیر نیست وجود این تفاوت‌هاست و مهم‌ترین نکته پیدا کردن راهی است تا بتوان این اختلافات را با گفتگو و تعامل حل کرد، نقطه مشترکی که می‌توان آن را میثاق جنبش دانست گفتگو و تعامل است، دو عنصری که می‌توانند راه گشای این همه تفاوت در نگرش باشد.

اینکه از جنبش متکثر صحبت می‌کنم و نه جنبش سبز متکثر، ناشی از آن است که معتقدم لزومی ندارد تکثر در قالب رنگ سبز خود را عیان کند و لزوما نباید جنبش سیاسی درایران را به یک رنگ و یک ایدئولوژی خلاصه کرد، نکته‌ای که می‌تواند ما را نه تنها در راه رسیدن به دموکراسی همراهی کند بلکه برای ساختن فردایی بهتر همراه باشد همین تفاوت در دیدگاه ها و حل و فصل آنها با گفتمان است.

ما باید بیش از آن که زمان و انرژی خود را صرف این نکته بکنیم که آیا جنبش سبز می‌تواند متکثر باشد یا که نه؛ باید به جامعه متکثر خود فکر کنیم و راهی برای تعامل با جنبش‌های دیگر پیدا کنیم، احزاب اصلاح‌طلب و اپوزیسیونی که سال‌ها فعالیت کرده اند می‌توانند و باید با ایجاد گفتمان راه را برای ساختن فردا باز کنند.

گفتمان در چهارچوب احزاب اصلاح‌طلب و یا برانداز و یا حتی اقتدارگرا نمی‌تواند ما را به افقی روشن رهنمود کند، بلکه این گفتمان بر مبنی حقیقت جامعه ایران است که باید ایجاد شود و تمامی موانع بر سر راه رسیدن به دموکراسی را طی کند.

با درک درست جامعه ایران میتوان به این نکته رسید که نه تمامی مردم بر حاکمیت امروز اعتماد دارند و نه به اصلاح طلبان ایمان و نه به اپوزیسیون اعتقاد بلکه جامعه از انبوهی از این اعتقادات استوار است که می‌تواند نوید پیشرفت ما باشد. لزومی ندارد که تمامی مردم زیر چتر جنبش سبز گرد هم آیند و یا بر عکس زیر چتر اپوزیسیون برانداز، نیازی که هست برداشت درست سیاسیون از جامعه و برنامه‌ریزی برای پیمودن راه و انتخاب بهترین راهکارها است.

می‌توان از جنبشی متکثر صحبت کرد و به آن امید داشت. جنبشی که تمامی مردم را اگر چه بر زیر یک چتر جمع نمی‌کند اما می‌تواند آنها را به راهی مشترک امید دهد. نکته‌ای که در میان اختلافات سیاسی گم شده است اصل دموکراسی است اصلی که باید به آن تن دهیم اصلی که ما را مجبور می‌کند تا مخالف را به رسمیت بشناسیم و برای رسیدن به نقطه سازندگی با آنها وارد گفتگو شویم.

تعامل و گفتگو لازمه پویایی جامعه سیاسی ماست. کسانی که از انتقاد گله می‌کنند و رهبران خود را انتقاد ناپذیر می‌دانند اصل اساسی دموکراسی را فراموش کرده‌اند، رهبران جنبش‌ها باید نقد شوند تا گفتمان راه گشا در جامعه خود را پیدا کند و بتواند راه کار درست را به جامعه تزریق کند، نباید از منتقدین سیاست ورزی را انتظار داشت و تنها می‌توان آنها را به انصاف دعوت کرد و به آنها اطمینان داد که نقادی سازنده است.

بهترین راه نه تنها برای پیش برد اهداف امروز جامعه بلکه برای ساختن فردا تعامل و گفتمان است. گفتمانی که می‌تواند مخالف‌ترین‌ها را بر سر یک میز بنشاند تا آینده ساخته شود.

درخت و سنگ و سار و سنگسار و دار

سایه دستی ست که می پندارد

دنیا را باید از چیزهایی پاک کرد

بازخوانی منشور جنبش سبز

2010-07-08T08:29:00.000-07:00

خون‌ها و رنج‌های ما پرده های فریب و ریای تمامیت خواهان را دریدند و فساد نهادینه شده پشت پرده های قدیس نمایی را نمایان کردند

انتشار بیانیه هجدهم میر حسین موسوی که از او به عنوان منشور جنبش سبز یاد می شود ، تحلیل ها ، نقدها و گلایه های فراوانی منتشر شد ، دوستی آن را مبهم دانست ، دوست دیگری گله کرد که در آن آینده ترسیم نشده است و دوست دیگری آن را رویا پردازی دانست و روزنامه دیگری آن را خواست میر حسین موسوی بر جدایی دین از سیاست خواند ، لس آنجلس تایمز این بیانیه را نشان از خواست جدایی دین از سیاست از سوی میر حسین موسوی خواند اما پس از انتشار تحلیل لس آنجلس تایمز کلمه برای روشن تر شدن دیدگاه میر حسین موسوی با انتشار تحلیلی از گروه سیاسی خود خواست میر حسین را نه جدایی دین از سیاست که استقلال نهاد دین از نهاد سیاست خواند.
در زیر نکاتی از این منشور را آورده ام و خواهشم اینکه بدون کج بینی و پیش داوری بار دیگه نگاهی کنید بهشون ، من گمان میکنم که این منشور واضح و مشخص خواست میر حسین موسوی را ترسیم کرده است ، خواستی که میتواند با اندکی تعمل تبدیل به خواست عمومی شود ، خواستی که حرف اش نه مرگ است و نه حذف ، خواستی که بر تکثر تکیه میکند و گفتمان و تعمل را سر لوحه کار قرار میدهد. این خواست ها میتواند فردای ما را ترسیم کند ، فردایی که نه خرابی به بار می آورد و حذف ، فردایی پر است از سازندگی و امید به زندگی....

"ابتدا عینک خود را در بیاورید و بعد بخوانید"

الف) در نگاه فعالان جنبش سبز، مردم ایران همه خواهان ایرانی آباد سرفراز و سربلند هستند. جنبش سبز موافق تکثر ومخالف انحصارطلبی است. در نتیجه، دشمنی و کینه توزی با بدنه اجتماعی هیچ بخشی از جامعه جایی در جنبش ندارد. تلاش برای گفتگو و تعامل با رقبا و مخالفان در فضایی سالم و آگاهی بخشی درباره اهداف و اصول جنبش وظیفه همه افرادی است که خود را آگاهانه در زمره فعالان جنبش سبز می انگارند. ما همه ایرانی هستیم و ایران متعلق به همه ماست

ب) جنبش سبز با پذیرش تکثر درون جنبش بر استمرار حضور دین رحمانی سرشار از رحمت، شفقت، معنویت، اخلاق و تکریم انسان تاکید دارد و راه تقویت ارزش های دینی در جامعه را تحکیم وجه اخلاقی و رحمانی دین مبین اسلام و نظام جمهوری اسلامی ایران می داند. ایجاد پیوند میان میراث ایرانی-اسلامی و شوق به توسعه و پیشرفت در جامعه، پرهیز از اکراه مردم به تقید به مرام، مسلک و رویه خاص و همچنین مبارزه با استفاده ابزاری از دین و حفظ استقلال نهادهای دینی و روحانی از حکومت تنها راه حفظ جایگاه والای دین و تداوم نقش برجسته آن در جامعه ایران است که به عنوان یکی از اصول بنیادین جنبش سبز در سرلوحه امور جای می گیرند

پ) حاکمیت مردم بر سرنوشت خویش از جمله اصول خدشه ناپذیر جنبش سبز است و نهاد انتخابات به عنوان مناسب ترین شیوه تحقق این اصل مدنظر این جنبش قرار می گیرد. براین اساس، جنبش سبز تلاش های خود برای صیانت از آرای مردم را تا زمان استقرار نظام انتخاباتی آزاد، رقابتی، غیرگزینشی و منصفانه که شفافیت و سلامت آن کاملاقابل تضمین باشد، ادامه خواهد داد.

ت) رای و خواست مردم منشا مشروعیت قدرت سیاسی است و جنبش سبز اعمال هر گونه صلاحیت خودسرانه و گزینشی تحت عنوان نظارت استصوابی را مغایر با قانون اساسی، حق تعیین سرنوشت مردم وحقوق بنیادین آانها دانسته و با آن مبارزه میکند.

ث) نخستین ارزش اجتماعی مدنظر جنبش سبز دفاع از کرامت انسانی وحقوق بنیادین بشر فارغ از ایدئولوژی، مذهب، جنسیت، قومیت و موقعیت اجتماعی است. استقرار و تضمین موازین حقوق بشر به عنوان یکی از مهمترین دستاوردهای بشری و حاصل خرد جمعی همه انسانها مورد تایید و تاکید جنبش سبز است. این حقوق خدادادی است و هیج فرمانروا، دولت، مجلس یا قدرتی نمی تواند آنها را لغو یا به صورت ناموجه و خودسرانه محدود کند. تحقق این امر مستلزم احترام به اصولی چون برابری، مدارا، گفتگو، حل مسالمت آمیز مناقشات و صلح طلبی است که خود در پرتو ایجاد زمینه های لازم برای فعالیت آزاد رسانه های مستقل، جلوگیری از سانسور، دسترسی آزاد به اطلاعات، گسترش و تعمیق جامعه مدنی، احترام به حریم خصوصی افراد، فعالیت آزادانه شبکه های اجتماعی غیر دولتی و اصلاح قواعد و مقررات در جهت حذف هرگونه تبعیض میان شهروندان امکان پذیر است.

ج) جنبش سبز با عنایت به لزوم تامین خواست ها و مطالبات به حق تمامی اقشار و طبقات اجتماع، بر پیوند با اقشار متوسط و کم درآمد اجتماع -که در برابر فشارهای اجتماعی/سیاسی ضعیف‌تر هستند- تاکید دارد. این جنبش با الهام از اصل نهم قانون اساسی، با سلب حقوق اساسی مردم به نام حفظ استقلال و تمامیت ارضی کشور مخالف است و با تاکید بر استقلال سیاسی، فرهنگی، اقتصادی و نظامی، یگانه راه حفظ منافع ملی و دفاع از مرزهای میهن را “حاکمیت مردم بر سرنوشت خویش” در تمامی ابعاد می داند.

چ) برقراری آزادی و برابری از اهداف انکارناپذیر انقلاب اسلامی است که جنبش سبز نیز بر ضرورت دستیابی به آن تاکید دارد. نفی هرگونه انحصار فکری، رسانه ای و سیاسی و همچنین مبارزه با حذف فیزیکی هر اندیشه و دیدگاه در سرلوحه اهداف جنبش سبز قرار دارد. ضروری است در این جهت، برای رهایی مردم از هرگونه سلطه سیاسی (استبداد و انحصار طلبی)، اجتماعی (تبعیض و نابرابری های اجتماعی) و فرهنگی (وابستگی و تقید فکری) تلاش شود. جنبش سبز بر حمایت از حقوق زنان، نفی هر گونه تبعیض جنسیتی و حمایت از حقوق اقلیتها و اقوام تاکید ویژه دارد.

ح) قوانین کشوری و از جمله قانون اساسی متونی همیشگی و تغییر ناپذیر نیستند. هر ملتی این حق را داراست که با تصحیح سیر حرکتی خویش، به اصلاح در قوانین جاری اقدام کند. اما باید توجه داشت که تنها تغییر و اصلاحی در قانون اساسی مورد پذیرش است که در فرایند مذاکره و گفتگوی اجتماعی و با مشارکت همه اقشار و گروههای اجتماعی و با پرهیز از تصلب و انحصارگرایی و زورگویی صورت پذیرد.

بازخوانی دیدگاه مهاجرانی

2010-07-05T11:58:00.000-07:00

جنبش سبز ، جنبش اصلاح طلبی

بعد از صحبت های مهاجرانی و خط کشی او میان سبزها ، از گوشه و کنار انتقاد ها و در برخی موارد توهین های آشکار و پنهانی به او شد ، اما روز گذشته بار دیگر و اینبار از داخل کشور ابطحی وارد عمل شد و میان اصلاح طلبان و مخالفان نظام خط قرمزی کشید و با نگارش متنی سعی کرد این خط کشی را پر رنگ تر جلوه دهد.

اما چه شد که در برابر مهاجرانی به تندی ایستادند؟! مگر مهاجرانی چه گفت؟ سخنرانی مهاجرانی را که گوش کنیم اشاره به رای دارد و باز پس گیری رای ، مهاجرانی کسی که رای نداده است را دارای حق باز پس گیری رای نمیداند ، اگر بخواهیم به این صحبت ها منطقی و به دور از احساس نگاه کنیم نمیتوانیم از چیزی ناراحت شویم.

اما با تمامی انتقاد هایی که این روزها شد به مسئله ای بر میخوریم که منتقدین مهاجرانی سعی در پر رنگ کردنش دارند ، «اتحاد و همبستگی» از روزهای ابتدایی شکل گرفتن جنبش اعتراضی سبز صحبت از اتحاد میان ایرانیان بود ، اتحادی که باعث شد تا یک پارچه از جنبش سبز حمایت شود ، در همان روزها هم بودند کسانی که با جنبش سبز و با پرچم های سبز همصدا نشدند و تنها به بهانه همراهی با مردم با پرچم های رنگارنگ خود وارد میدان شدند. کمی به عقب تر برگردیم ؛ در این سی سال جمهوری اسلامی همیشه با مخالفانی دست و پنجه نرم میکرده است ، از سلطنت طلبان تا کمونیست ها و مجاهدین ، هر یک کم و بیش در این سی سال مشغول مبارزه با کلیت نظام بوده اند و هیچ گاه به چیزی کمتر از سرنگونی نظام رضایت نداده اند. نشانه این زیاده خواهی ها در اپوزیسیون خارجی حماسه دوم خرداد است ، در روزی که تمام ایران خاتمی را برای ادامه راه انتخاب کرده بود باز این اپوزیسیون های خارج نشین بودند که بر طبل تحریم میکوبیدند و سید اصلاحات را که آن روز ها در دل مردم جای داشت را شیاد و دروغ گو میخواندند، زیاده خواهی اپوزیسیون و فرصت سوزی هایی که در دوره اول اصلاحات روی داد باعث شد تا مردم تا حدودی از اصلاحات و خاتمی نا امید شود و هشت سال پس از حماسه دوم خرداد با تحریمی ها همراه شوند تا در تاریخ ایران احمدی نژاد متولد شود. تولد احمدی نژاد حاصل زیاده خواهی و عجول بودن مردمی بود که یک شبه ره صد ساله را طلب میکردند ، پس از گذشت چهار سال از ریاست جمهوری پدیده جدید تاریخ ایران و نا کارآمدی اپوزیسیونی که بر طبل تحریم میکوبید ، بار دیگر این مردم بودند که با اصلاحات همراه شدند و صدای طبل های تحریم را عقیم کردند ، این نه گفتن به تحریم و این همراهی با اصلاحات سرآغاز حرکت سبزی بود که در فردای انتخابات جنبش سبز نام گرفت. پس از آغاز اعتراضات خیابانی مردم آنچنان برای باز پس گیری رای خود وارد میدان شدند که بی شک تمامی سیاسیون غافلگیر شدند ، برخورد خشن نیروهای امنیتی با مردم ، بیش از پیش فضای کشور را بحرانی کرد، دست گیری های گسترده ، بازداشت های غیر قانونی ، انفرادی ، شکنجه ، تجاوز و قتل همه و همه به یک باره بر سر مردمی خراب شد که تنها خواسته شان اجرای قانون اساسی کشورشان بود.

در روزهایی که مردم و سیاسیون در داخل کشور زیر باتوم نفس میکشیدند مشخصا اتحاد و همبستگی برای عبور از بحران بهترین گزینه بود ، شاید در آن روزها و زیر آن همه فشار کمتر کسی به خط کشی های مرسوم توجه میکرد و حتی مجال فکر کردن به آنها را می یافت. نا گفته نماند که در همان روزهای بحرانی گروه هایی هم بودند که از موقعیت به وجود آمده استفاده کردند و خواب انقلاب را برای مردم ایران می دیدند ، اما پس از گذشت ماهها و سپری شدن روزهای متشنج و شکست پروژه انقلاب سازی چه از سوی حاکمیت که به انقلاب مخملی معروف شد و چه از سوی اپوزیسیون سی ساله که انقلاب سبز نام گرفت ، انتقاد ها و خط کشی ها آغاز شد ، اختلافات عیان و فاصله ها در روش و منش پر رنگ تر از گذشته شد.

با گذشت یک سالِ پر از بحران و تلاطم امروز به روزهای آرام تری رسیدیم ،روزهایی که همچنان حق خود را از دست رفته میبینیم اما از هیجانات اولیه برای باز پس گیری رای خود کاسته ایم و بیش از گذشته به راه و روشی معقول برای باز پس گیری حق قانونی خود فکر میکنیم ، در روزهایی که گفتمان و تعامل میتواند شاه کلید بازگشت به مدنیت باشد باید بر خط کشی ها و تفاوت در نگرش ها باز هم بیش از پیش توجه کنیم.

نکته ای که این روزها باید به آن توجه شود ، تفاوت ها در نگرش و راه است ، نکاتی که مهاجرانی به آنها اشاره کرد شاید برای کسانی تلخ باشد ولی چیزی جز حقیقت نبود ، باید بدانیم و با منطق به مسائل روز نگاه کنیم ، برای رسیدن به حقوق قانونی خود باید راه را ابتدا روشن کنیم و بعد آن را طی کنیم.

صحبت از اتحاد در حالی که خودمان بهتر میدانیم اتحادی پوشالی و دروغین است بیشتر همانند دروغی میماند که تنها برای پنهان ماندن حقیقت از آن استفاده میکنیم ، وجود اختلافات سنگین میان اپوزیسیون سی ساله و اصلاح طلبان امری انکار نا پذیر است ، سلطنت طلبها ، مجاهدین و کمونیست ها به چیزی کمتر از سرنگونی جمهوری اسلامی قانع نیستند در حالی که اصلاحات در راه خود و در منش خود چیزی به نام سرنگونی نظام وجود ندارد ، این اختلاف بزرگ چیزی نیست که بتوان بر روی آن سر پوش اتحاد گذاشت، این اختلافات در نقد های دوستان برانداز عیان است ، دوستانی که از بیانیه ها و نظرات رهبران جنبش سبز هر آنچه را که میپسندند استخراج میکنند و با کوچکترین اشتباهی نوک پیکان حملات خود را به سمت رهبران جنبش سبز میگیرند ، نمیشود از انتقاد های آنها گله کرد ، آنها همراه و همفکر با رهبران سبز نیستند ، موسوی و کروبی به دنبال براندازی نیستند بر اجرای قانون اساسی پافشاری میکنند و خود را عضوی از انقلاب اسلامی میدانند ، اما از این سو اپوزیسیون سی ساله مخالف هر آنچه ذکر کردم است ، به کمتر از براندازی رضایت نمیدهد و حتی حماسه دوم خرداد را که تولد اصلاحات است را شکستی در تاریخ خود میداند .

آیا این همه اختلاف نظر را میشود انکار کرد؟!

بیان این اختلافات و باز کردن تفاوت هایی که اتحاد را زیر سوال میبرد نه برای انکار وجودی کسانی که مخالف ما هستند که تنها برای نشان دادن خط مشی است که در مبارزه هر یک از ما جدا گانه به آن پایبند هستیم است.

بازگشت به آبستن جنبش سبز و تعریف تاریخ و نحوه تولد این جنبش برای نشان دادن هویت سبز است نه بی هویت نشان دادن اپوزیسیون سی ساله ، این حقیقت سازنده چه زیبا باشد و چه تلخ وجود دارد و نمیتوان موجودیت این اختلافات را زیر سوال برد ، در سی سال گذشته سلطنت طلبها ، مجاهدین و کمونیست ها به طور مداوم در حال مبارزه با کلیت نظام بوده اند و جنبش سبز مخالفتی با این گروه ها ندارد ، اپوزیسیون سی ساله میتواند همچون گذشته مبارزه با کلیت نظام را ادامه دهد اما سو استفاده از جنبش اصلاح طلبی سبز نمیتواند کاری شایسته و اخلاقی باشد ، کسانی که از گذشته همراه جنبش سبز بوده اند و یا بعد از انتخابات خود را همراه جنبش اصلاح طلبی یافتند باید به چهار چوب های موجود در جنبش احترام بگذارند و با چهارچوب های اصلاحی پیش بروند ، تعریف چهارچوب جنبش سبز نه سخت است و نه دور از دسترس ، نحوه آبستن و نحوه تولد جنبش ، بیانیه رهبران جنبش و شعار های حامیان جنبش همه و همه نشان گر چهار چوب جنبشی است که وجود دارد.

حال دوستانی گله میکنند که این چهار چوب ها را چه کسی مشخص میکند و نباید باعث اختلاف در بدنه جنبش سبز شد اما باید پاسخ گفت بدنه ای که در کنار هم با اختلافات سلیقه ای ایستاده اند نمیتواند بدنه ای محکم برای پیشبرد اهداف سیاسی باشد، فعالین سبز هرگز خواستار نابودی مخالفین و اپوزیسیون سی ساله نیستند بلکه فعالیت های این نیرو ها را حق انسانی و گاهی مفید نیز میداند، اما نمیتواند بر حقیقت ها چشم بپوشد و دروغ را جایگزین کند. جنبش سبز برای ادامه راه نیازمند حفظ چهارچوبیست که با آن متولد شد و حیات او در آن خلاصه میشود.

و در آخر با کمال احترام به مخالفین ، باید به صراحت گفت که جنبش سبز جنبش انقلابی نیست و به دنبال براندازی هم نیست ، به انقلاب اسلامی پایبند است و آرمان شهدا را فراموش نکرده است و در پسِ تمامی این اختلافات به تمامی مخالفان خود نیز احترام میگذارد چون دلیل تولد خویش را در دو شعار اصلی خود خلاصه میکند.

زنده باد مخالف من ، ایران برای همه ایرانیان

منتشر شده در تحول سبز و جرس

آریا آرام نژاد در انتظار دادگاهی

2010-07-04T13:00:00.000-07:00

آریا آرام نژاد هنرمند جوانی که با ترانه زیبای «علی برخیز» او را میشناسیم این روزها منتظر برگزاری دادگاه است ، دادگاهی که قرار است او و تعدادی دیگر از دوستان او در آن از خود دفاع کنند، آرام نژاد با بیان نگرانی های خود از برگزاری این دادگاه در وبلاگ شخصی خود اینگونه مینویسد «برای دادگاهی آماده می شم که روز ۱۵ تیر ماه قرار برگزار بشه و باید به اتقاق سایر دوستان از خود دفاع کنیم ! در دادگاهی مشترک . . . در شرایطی که هنوز دسترسی به جزئیات پرونده برایم میسر نشده ! و بصورت دقیق مشخص نیست که اتهامات وارده چیست ! . . . اطلاعاتی که می شنویم در مورد برگزاری دادگاه زیاد خوب نیست ! استرس تو قفس گرفتار شدن برای یک هنرمند خیلی سخت و تلخه ! اما توکلم به خداییه که به من توان سرودن و خوندن رو هدیه داده و افتخارم به اینه که بتونم حرفهایی رو بزنم که تو دل بسیاری هست اما توان فریاد زدنش رو ندارن»
گفته میشود که وی در بیست و ششم بهمن ماه توسط وزارت اطلاعات شهرستان بابل دستگیر شد ؛ اما مشکلات امنیتی که گریبان گیر خانواده او بود باعث شد تا اخبار دستگیری و وضعیت وی در اختیار رسانه ها قرار نگیرد. آرام نژاد پس از مدتها بی خبری در چهاردهم فروردین ماه به طور موقت آزاد شد و این روزها در انتظار برگزاری دادگاه خود است.
گفتنیست این هنرمند سبز در پی اعتصاب غذا محمد نوری زاد با انتشار متنی در وبلاگ شخصی خود خطاب به این زندانی سبز اینگونه نوشته بود « نگران آینده ایرانی هستم که اگر خدای ناکرده شما و امثال شما در آن نباشید از جمهوری اسلامی ایران به جز جبهه ای سرشار از تهی باقی نماند!خواهشمندم اعتصاب غذای خویش را بشکنید ! با توکل به خدا به زودی تولد دوباره جمهوری اسلامی ایران را جشن خواهیم گرفت»
این روزها آرام نژاد در حالی که با نگرانی و دلهره منتظر برگزاری دادگاه خود است ، خبر از انتشار ترانه جدیدی میدهد با شعری از یغما گلرویی ، آرام نژاد در وبلاگ خود ترانه جدید خود را اینگونه معرفی میکند «آهنگ "رویای آزادی" که وعده اش را داده بودم ! به "۱۰۰ سال دیگه" تغییر نام و شکل داد ! شاید همین آهنگ که تا ساعاتی دیگه بر روی اینترنت قرار می گیره بهترین دفاع از خود و بهترین میزان برای سنجش افکارم باشه»

آریا آرام نژاد در انتظار دادگاهی

زنده باد آنکه می‌کشد مرا

2010-07-02T06:37:00.001-07:00

وقتی خبر حکم اعدام برای مجرمین کهریزک را شنیدم در ابتدا خوشحال شدم ... اما

گفتم چه عجب به این پرونده رسیدگی شد، بعد که یکم فکر کردم گفتم از کجا معلوم که اصلا این بنده خداها که اعدام گرفتند مجرم باشند؟! بعد که یه کم فکر کردم گفتم پس مرتضوی چی می‌شه؟ الباقی کله گنده‌ها چی می‌شن؟ آیا یه سرباز باید بره بالای چوبه دار تا دل ما خنک بشه؟! بعد که بازم فکر کردم دیدم اصلا شاید راست میگن و این دو نفر همون متجاوزین به بچه‌های ما بودند، و شاید همون‌هایی باشند که دخترک زیر دست و پاشون ضجه می‌زد. بعد که یکم فکر کردم گفتم اعدام... اونقدر سنگ دل شدیم که با دیدن کسی بالای چوبه دار دلمون خنک می‌شه؟ اعدام... اونقدر تو چرخ و فلک خشونت سرمون گرم شده که تنها با دیدن جون کندن دشمن ارضا می‌شیم؟!! پس شعار و ادعای حقوق بشرمون کجاست؟! حقوق بشر فقط برای ما قشنگه ؟! اعدام فقط برای بچه‌های ما بده ؟! فقط مادر های ما عزا دار می‌شن؟! هر چی فکر کردم نتونستم قانع بشم به مرگ؛ نگنجید اعدام دشمن تو لباس سبزم.

گمان می‌کنم که امروز فرصت خوبیه برای اینکه به خودمون اثبات کنیم که چه قدر راست می‌گفتیم، وقتی فریاد می‌زدیم اعدام نه! برای دل خودمون و دلسوزی به رفیقمون فریاد می‌زدیم یا نه در اصل و ریشه مخالف اعدام بودیم؟! امروز فرصت اینکه ثابت کنیم که سبزیم و سبز تو دام دور باطل خشونت نمی‌افتد ؛ شاید این احکام اصلا الکی باشه، شاید هممون سر کار باشیم ولی نکته اینکه ما می‌تونیم از الکی‌ها هم استفاده کنیم می‌تونیم با همین سر کار رفتن‌ها بزرگ شویم، می‌تونیم تو دل سیاه‌ترین جلادان لرزه بندازیم و فریاد بزنیم زنده باد آنکه می‌کشد مرا ...

می‌توانیم متوقف کنیم دور باطلی را که تمام تاریخ ما را لجن مال کرده، می‌توانیم به اعدام جلادان‌مان اعتراض کنیم تا دل سیاهشان را به سبزی دلهای‌مان دعوت کنیم.

باور کن می‌توانیم بمانیم در تاریخ و ثابت کنیم که تاریخ ما، دین ما، سیاست ما، بیهوده سبز نشده است.

تلویزیون سبز و منتقدان اتو کشیده

2010-06-29T15:22:00.001-07:00

راه اندازی رسانه‌ای تصویری برای جنبش سبز کلید خوردن پروسه‌ای است که می‌تواند جنبش را در امر آگاهی رسانی که سلاح اصلی مردم است همراهی کند .

اما متاسفانه هنوز این رسانه آغاز به کار نکرده با انتقاد دوستانی مواجه می‌شود که دوست دارند همیشه منتقد باشند و از زمین و زمان ایراد بگیرند، فکر می‌کنم در نظر گرفتن چند نکته در خصوص راه‌اندازی این رسانه بتواند ابهاماتی را بر طرف کند، البته در همین جا تاکید می‌کنم که من شخصا نه مسئولیتی در این رسانه دارم و نه نفع شخصی از راه اندازی این رسانه، من هم همانند میلیون‌ها ایرانی دیگر تنها مخاطب این رسانه خواهم بود، این نکته را گفتم تا به دوستان یاد آوری کنم صرف اینکه در پروژه‌ای همکاری نمی‌کنیم دلیل نقد پروژه نیست.

رسانه‌ای که با هدف همراهی یک جنبش سیاسی به راه می‌افتد مشخصا متفاوت است با یک رسانه حرفه‌ای که تنها رسالتش تهیه خبر و سرگرم کردن بینندگانش است، این تلویزیون صدا و سیما نیست که طبق اساس نامه آن ملی باشد و متعلق به تمام ملت ایران، بلکه مشخصا این رسانه متعلق به جنبش سبز است و در پیش برد اهداف جنبش سبز قدم بر می‌دارد، فکر نمی‌کنم کسی از میان دوستان معتقد باشد که جنبش سبز جنبش تمامی ملت ایران است و این ادعا را داشته باشد؟! به نظر من اکثریت ملت ایران با جنبش سبز همراه هستند و نه همه ملت ، پس این رسانه رسالتش همراهی با اکثریتی‌است که آینده ایران بیش تر از حل مشکلات شخصی و بغض های قدیمی برایشان ارزش دارد.

نیک آهنگ کوثر در متن انتقادی خود خواستار عملکرد بی طرفانه این رسانه شده است و بازگو کردن اتفاقات دهه ۶۰ را نشانه بی‌طرفی یک رسانه دانسته است، شاید باید یادآوری کرد که این تلویزیون راه اندازی می‌شود تا اهداف جنبش سبز را به پیش ببرد و کالبد شکافی تاریخ وظیفه این رسانه نیست گویی که درپیش برد هدف هم این نوع کالبد شکافی ها گمان نکنم کارگر افتد، البته ناگفته نماند کسی مخالف کالبد شکافی نیست و دوستان می‌توانند برای ارضاء بغض‌های قدیمی خود هر چه قدر که می‌خواهند کالبد شکافی کنند اما این امر در حیطه کاری تلویزیونی که برای پیش برد اهداف یک جنبش راه اندازی میشود گمان نمی‌کنم باشد.

پیشنهاد می‌کنم دوستانی که همیشه لباس های نقادی‌شان اتو کشیده بر تنشان است ابتدا کمی به اساس راه‌اندازی این رسانه فکر کنند و بعد دست به قلم ببرند تا خدایی نکرده کسی از انتقاد‌های آنان برداشت سو نکند!!!

چیزی که من به شخصه از این رسانه انتظار دارم نمایش هر آنچه شعار می‌دهیم است، اینکه به مخاطبان نشان دهیم که شعار و عمل تفاوتی ندارد و نمونه یک رسانه ملی باشد برای مخاطبانش...

رسانه‌های ظاهرا بی طرف داشته‌ایم در این سالها مثل صدای امریکا که هیچ گاه نمی‌شود به آن اطمینان کرد چون نمی‌شود به منابع مالی آن اطمینان کرد ،بی بی سی که اگر چه حرفه ای عمل می‌کند اما تنها یک رسانه است و عملکردش قابل تقدیر در یک سال گذشته چون نسبت به رسانه های دیگر کمی بی‌طرفانه تر کار کرده است، از این دو رسانه موفق و پر مخاطب که بگذریم می‌رسیم به تلویزیون های لس آنجلسی که به قول نیک آهنگ عزیز نه در کالبد شکافی دهه ۶۰ کم گذاشتند و نه در رعایت حقوق اقلیت‌های دینی اما میزان استقبال مردم از این رسانه‌ها میتواند عیار خوبی برای عملکرد آنها باشد، نمیدانم شاید سوپر مارکت‌های تصویری خطوط قرمز نداشته باشند و مجری‌های محترمشان در ادب هم خط قرمز نداشته باشند اما بازخورد برنامه‌های آنها در جامعه نشان گر موفقیت رسانه هاییست که به قول نیک آهنگ عزیز خط قرمز ندارند!!!

بگذاریم این بار رسانه‌ای متولد شود که به آینده نگاه می‌کند نه به عقب ، بگذاریم رسانه‌ای باشد که خطوط قرمز جامعه ایرانی را بشناسد و به آنها احترام بگذارد.

امیدوارم این رسانه که بی‌شک نقشی تاریخی در ادامه روند توسعه سیاسی ایران بازی خواهد کرد از آغاز پر انرژِی و با صلابت کار خود را آغاز کند و در آینده‌ای نه چندان دور تبدیل به تک صدای مردمی باشد که در این سی سال از ورق زدن تاریخ خسته شده‌اند.

رسانه هایی به اندازه انگشتان یک دست

2010-06-28T12:09:00.000-07:00

پیدا کردن خبرهای جانب دارانه اینروزها خیلی ساده تر از پیدا کردن خبر سالم است،البته این موضوع میتونه قابل توجیه هم باشه ، الزام رسانه بی طرف مدیریت بی طرف و سرمایه گزاران بی طرف است ، اما ما امروز با خبرگزاری هایی مواجه هستیم که کاملا روشن اعلام حمایت از گروه و یا جریانی میکنند ، منابع مالیشان وابسته به جریاناتی است که حامی آن هستند و در این وضعیت خبرنگاران هم مسلما در خط مدیریتی رسانه کار میکنند.
این وضعیت میتواند چندین دلیل توجیه کننده داشته باشد ، وضعیت بسته و خفقان رسانه ها در داخل کشور و رسانه های مبارزاتی در خارج از کشور محکم ترین دلایل تولد این مدل رسانه است. رسانه های داخلی همانند فارس،رجا،جوان و ... مستقیم وابسته به ارگان های حکومتی هستند و دارای خط مشی مشخص و کاملا جانب دارانه، رسانه های برون مرزی هم اکثرا در اختیار نیروهای موسوم به اپوزیسیون هستند که در خط مبارزاتی خود تعریف میشوند، رسانه ای مثل جرس که آشکارا خود را حامی جنبش سبز میداند در خط خبری و تحلیلی خود جانب دارانه عمل میکند چون وظیفه آن حمایت از جریانیست که در راستای آن کوشش میکند.
رسانه های مستقل خارجی دارای مدیریتی غیر سیاسی و تجاری هستند که به خاطر جلب حمایت خوانندگان خود نمیتوانند خبری جانب دارانه منتشر کنند و این در حالیست که نمیتوان بسیاری از آنها را هم به دور از خط مشی سیاسی دانست.
رسانه های فارسی زبان و مستقل شاید به تعداد انگشتان یک دست باشند و رسانه های فارسی زبان حامی جریانات سیاسی تعدادشان قابل شمارش نیست از وبلاگ های خبری تا وبسایت هایی که بیش از آن که برای خود وظیفه خبری قائل باشند وظیفه حمایت از جریانات را بر عهده دارند. بسیاری از آنها به طور آشکار از جریانات خاص حمایت میکنند و اصولا با حیات این جریانات نفس میکشند.

اما اگر بخواهیم از این رسانه های بی شمار مثالی بیاوریم میتوانیم به سادگی وارد رسانه ای مثل رجا نیوز و یا فارس شویم و با انتخاب اولین خبر به خبری جانب دارانه و در مواقعی دروغ برسیم ، اما در اینجا میخواهم به خبرگزاری اشاره کنم که باز هم جانب دارانه مدعی مبارزه با جمهوری اسلامی است و به هیچ عنوان مستقل عمل نمیکند ، خبرگزاری آژانس ایران خبر نه تنها با پخش اخبار جانب دارانه که با ساخت شایعات و دروغ پردازی های گاها غیر حرفه ای روزگار
سپری میکند و گویا خط مشی مدیریتی آن نیز این مدل خبر رسانی را میپسندد.
در روز جهانی کارگر فیلمی از سوی این خبرگزاری منتشر شد که نه تنها جانب دارانه که دروغی آشکار بود ، در این فیلم که بسیاری از دوستان آن را دیده اند ترمینال تاکسی رانی را نشان میدهد و مدعی میشود که رانندگان تاکسی دست به اعتصاب زده اند !!! اما در فیلم کاملا مشخص است که مکان نمایش داده شده ایستگاهیست که رانندگان در آنجا به انتظار مسافر نشسته اند و جالب این است که در جایی از فیلم یکی از رانندگان با فریاد آزادی ، آزادی مسافر نیز طلب میکند !!!
انتشار این فیلم و استقبال بسیاری که معمولا دوست دارند خبرهای دروغ بشنوند در روز کارگر بسیار جالب بود این خبر گزاری در آن روز نه تنها در انتشار این خبر که در خبرهای دیگر خود نیز چنان وانمود میکرد که گویی تهران در تسخیر مخالفان است و تا ساعاتی دیگر باید صدای انقلاب را از صدا و سیما بشنویم!!!

اما همانطور که در بالا گفتم در فضای مسموم رسانه های فارسی زبان میشود به موارد بسیار زیادی اشاره کرد...
اینروزها تهیه کنندگان اخبار صحیح و صادقانه نه تنها بسیار کم هستند بلکه نکته قابل تامل آن نیاز به شنیدن دروغ از سوی مخاطبین نیز هست ، به طور مثال دوستان سبز بیشتر دوست دارند اخبار جرس را بشنوند تا رجا نیوز و دوستان سلطنت طلب مثلا اخبار بی بی سی را حامیانه میدانند و دوست دارند دروغ بشنود ، به طور مثال در سالگرد انتخابات سایتهایی که خبر از عدم حضور مردم میدادند گاها دروغ گو و خائن نام برده میشدند و خبرگزاری مثل آژانس ایران خبر با استقبال مخاطب مواجه بود ، اما فردای آن روز مشخص بود که صداقت با کدام رسانه ها بوده است.
شاید بتوان گفت مشکل تهیه خبرهای جانب دارانه نه تنها مشکل خبرنگاران که بیشتر مشکل مخاطبانی است که دوست دارند خبر را حامیانه بخوانند...

کودتاچی امروز می خواهد به کدام باغ پناهنده شود؟!

2010-06-23T15:05:00.000-07:00

یکصد سال گذشت ، قانون را به توپ می بندند...

روز دوم تير 1287 ساختمان مجلس شوراي ملي توسط قزاقان مسلح روس با توپ هدف حمله قرار گرفت و آسيب ديد. اين حادثه در دومين سال سلطنت محمدعلي شاه قاجار و در شرايطي كه مجلس شوراي ملي اولين دوره تجربه قانونگذاري را پشت سر مي‌گذاشت اتفاق افتاد.‌

حادثه به توپ بستن مجلس كه از خشن‌ترين مقاطع حوادث عصر مشروطه بود، نقطه اوج خصومت نظام استبدادي قاجار با مردم بود. اين حادثه در دومين هفته رئيس الوزرائي ميرزا احمدخان مشيرالسلطنه و در شرايطي كه محمدعلي شاه با راهنمايي نظاميان روس نقاط مختلف تهران را به ستاد عملياتي خود عليه مشروطه خواهان تبديل كرده بود، رخ داد.

و اما امروز بعد از گذشت یکصد و دو سال از سالروز به توپ بسته شدن مجلس ملی ، شاهد تهدید دوباره مجلسی هستیم که نه مثال آن زمان ملیست و نه پایگاه ملت ، مجلسی که نمایندگانش از فیلتر های تصفیه شده حکومتی به صندلی های سبز رسیدند.

در یکصد و دو سال پیش محمد علی شاه مایل به هیچگونه سازش و مماشات با رهبران نهضت مشروطه نبود ، وی عملا در برابر مردم ایستاد ، و با کمک لیاخوف «سردار روس» مجلس ملی و خانه ملت را به توپ بست ، امروز یکصد و دو سال پس از آن باز هم مستبدین کودتاچی حاضر نیستند با رهبران جنبش سبز سازش و مماشات کنند و باز هم عملا در برابر مردم ایستاده اند ، امروز دیگر نیازی به لیاخوف نیست بلکه رسایی ها هستند تا جا در پای سرداران روسی بگذارند، امروز از قماش روس هم خبری نیست ، فداییان رهبر هستند تا جای پای آنها خالی نماند ، تنها تفاوتی که کودتاچی امروز با مستبد یکصد سال پیش دارد در این است که محمد علی شاه خانه ملت را به توپ بست و اینها قصد به توپ بستن مجلسی را دارند که نه خانه ملت که خانه نمایندگان از فیلتر عبور کرده خودشان است.

البته باید اضافه کرد مستبدی که با ارتش بیگانه به مردم تاخت تنها یک سال دوام آورد و پس از یک سال به روس ها پناهنده شد ، در آن روزها هم ، سیاسیون را زندانی کردند و روزنامه نگاران به سفارت های خارجی پناهنده شدند ، اما باز هم فقط یک سال استبداد دوام آورد، اما امروز لشگر لیاخوف بیگانه نیستند و حتی مجلس هم ملی نیست ، به توپ بستن مجلس به توپ بستن مردم نیست ، به توپ بستن شکافیست عمیق میان کودتاچیان ، شکافی که هر روز حامیان کودتا در میان آن از نفس میوفتند و خواص بی بصیرت میشوند.

تنها پرسشی که باقی میماند این است که کودتاچی امروز میخواهد به کدام باغ پناهنده شود؟!

کودتاچی امروز می خواهد به کدام باغ پناهنده شود؟!

نوبت من

2010-06-21T08:39:00.000-07:00

امروز تو برنامه نوبت شما شرکت کردم موضوع درباره خبرنگارهایی بود که ایرانو ترک کردند ، با اینکه من بارها گفتم که تو ایران خبرنگار نبودم و کار حرفه ای نکردم دوست داشتم تو این برنامه شرکت کنم « البته این موضوع رو بهشون گفتم » من دوست داشتم یه اشاره کوچیک به مشکلات در ایران داشته باشم و بیشتر وقتمو بزارم برای تشریح مشکلات اینور آب ...

به نظر من اگر بخوایم به دلایل این خروج نگاه کنیم باید مبحث رو باز کنیم ، مقوله هایی مثل عدم توسعه سیاسی ، قانون گریزی و یا عدم اجرای قانون از سوی حاکمیت و نبود آزادی بیان و تشدید این محدودیت ها پس از کودتای انتخاباتی همه و همه میتونه دلایل محکمی برای این خروج تاریخی باشه که باید رسیدگی بشه ولی فکر نمیکنم تو زمان این برنامه این موضوع قابل بررسی بوده باشه .

مقوله ای که من میخواستم ازش صحبت کنم بر میگرده به مشکلات خارج شده ها ، به طور مثال تو گزارشی که کمیته حمایت از روزنامه نگاران منتشر کرده به مساله امنیتی اشاره داشته که نمیشه منکرش شد و قابل بحثه ، اما نمیتونه ستون اصلی معضلات روزنامه نگاران تبعیدی باشه ، مشکلات اصلی رو میشه رو ستون هایی مثل نبود شغل و محدودیت فعالیت ، نبود امکانات کافی برای زندگی ، نبود امکانات پزشکی و درمانی ، سردرگمی در وضعیت اقامت ، ووو خلاصه کرد که فکر میکنم معضلات اصلی خارج شده ها ست.

البته اینم تاکیید کنم که به خاطر کمبود وقت نتونستم نظورم رو برسونم من خروج خبرنگارها رو صد در صد اجباری میدونم و فکر نمیکنم اختیاری باشه ، همینطور که منم اجباری بیرون اومدم نه اختیاری و اینکه فعالیت های دوستان خارج از کشور کمک شایانی کرده به ادامه راه و آگاهی رسانی که به گفته مهندس سلاح اصلی ماست...

در کل تجربه خوبی بود .....

راستی از همه دوستانی که در ایران کار خبری کردند و من به جاشون صحبت کردم پوزش میخوام و امیدوارم که تونسته باشم حرف اونها رو بزنم ....